Değirmenden Mektup Var

Karar Günü

2012-01-05T13:18:00.000+02:00

Kendimi tekrar yazmaya hazır buluncaya kadar, bilgisayarın başından uzaklaşacağım. Bugün kendi kendime öyle bir karar aldım. Bu ayrılık ne kadar sürer bilemem...

Sizleri çok seviyorum... Yazdıklarımızı daha bir anlamlı kılan ve değer katan o güzel yorumlarınız ve blog ziyaretleriniz için hepinize müteşekkirim. Paylaşılmayan hiçbir şeyin değeri yoktur! Herşey paylaşıldığı ölçüde değerlidir.

Selam ve dualarımla birlikte en Güzel'e emanet olun.

Recep Altun.

Mutlu Yıllar

2011-12-31T06:00:00.014+02:00

Her yıl olduğu gibi, acısıyla tatlısıyla kocaman bir yılı geride bırakmanın tatlı bir hüznü sarar beni. Dile kolay her biri 24 saat süren tam 365 gün. Milenyum olarak adlandırılan 2000 yılı ve ardından gelen bu 11 yıl bir su gibi aktı ve geçti gitti ömrümüzden. Geriye dönüp her yılın muhasebesini yaptığımda daha da çok üzülüyorum. Kendi kendime soruyorum “ Ne yaptın? “ diye. En çok ta “Allah için ne yaptın?” diye soruyorum. Çünkü, Allah için yapılan ne varsa, insanlık için yapılmıştır.

İşte birçok ilginç beklentileri ile birlikte başta Maya olmak üzere bazı kehanetlerin ileri sürüldüğü, dolayısıyla değişik ve ilginç olaylara gebe olduğu iddia edilen 2012 yılına girmemize sayılı günler kaldı.

Ben her zaman olduğu gibi gaybın tüm insanlığın Yaratıcısı ve Rabb’i olan Yüce Allah’a ait olduğunu söylüyor ve yeni yılın tüm insanlığa; sağlık, huzur, barış, kardeşlik ve mutluluklar getirmesini diliyorum.

Selam ve dualarımla birlikte en Güzel’e emanet olun!

Recep Altun

Kimin Cebinden Veriyorsun?

2011-12-29T12:08:00.002+02:00

Bir süredir geçici olarak kapatılmış olan “Kürt Açılımı”nın tekrar başlayacağının ilk işaretini; Kürt İşlerinden Sorumlu Başbakan Yardımcısı: “Dört aydır devam eden Kürt kapalımı ve PKK’ya ders verme harekatının sonuç verdiğini ve elde edilen askeri başarıdan sonra açılımın tekrar başlayacağını ve Habur’u savunduğunu” söyleyerek Beşir Atalay vermişti.

Son dört ayda yeteri kadar PKK’lı öldürürlünce kırılan gururun onarıldığını ve engellerin aşıldığını düşünen hükümet kabinesinden Başbakan yardımcısı sayın Bülent Arınç Kürt açılımında yeni bir perde aralayarak: “Dil, eğitim, kimlik hakkı ne varsa vereceğiz, bu cebimizden verdiğimiz bir şey değil” demiştir.

Hal böyle olunca bu demeçlerden kuvvet alan Diyarbakır Bağımsız Milletvekili Leyla Zana: “Kürtlerin diğer milletlerde olan haklarını istediğini” ve buna ilaveten “Kürtler artık özerkliğin yetersiz olduğunu düşünüyor” diyen Zana, sonuç olarak : “Bir millette olması gereken hakları istiyoruz.” Diyerek çizmeyi aşmıştır.

Herkes emin olmalıdır ki Türk Milleti var olduğu sürece, hiç kimse vatan topraklarından pay alamayacak. Federasyon ve demokratik özerklik özlemlerine ulaşamayacak, milli ve üniter devlet yapısını bozamayacak ve Türkiye’yi yabancıların insafına terk edemeyecektir.

Recep Altun

Mesut Yılmaz Gafı

2011-12-28T13:18:00.012+02:00

Eski başbakanlardan Mesut Yılmaz, Birgün Gazetesi'nde yayımlanan röportajında özetle şöyle demiş: 'Susurluk raporu yeterli değildir. Yargı gereğini yapmadı. Bana intikal etmeyen bilgiler olduğunu düşünüyorum. Bu rapor bir ipucudur. Savcılığa yolladım. Devlet sırrı dışındaki bilgiler raporda var. Devlet sırrı olanlar Azerbaycan'da darbe girişimi, Yunanistan'a orman misillemesi gibi konular.'

Mesut Yılmaz'ın bu gafına ne demeli? Hakikatte böyle bir şey olsa da olmasa da eski bir başbakan sıfatıyla verdiği demeçlere neden dikkat etmez ki? Bu zat-ı muhteremin amacı nedir? Türkiye'ye bir düşmanlığı mı vardır? Ayrıca böyle talihsiz bir açıklamayı çizgisi belli bu gazeteye özellikle mi yaptı? Gazete de maşallah attığı manşetle yangına körükle gitmiştir.

Demeci verenin de yayınlayanın da havasını soludukları vatanlarının vatan sevgisinden ne kadar bahsedilebileceğini, siz sayın okuyucularımın takdirine bırakmakla birlikte bu blogtan bir önceki bloğumda (lütfen bakınız), kendisine sunulan mevkii, menfaat ve ikbali elinin tersiyle iten Milli Şairimiz M.Akif Ersoy'a bakınca, ben bunlardan utanıyorum.

Recep Altun

Mehmet Akif Ersoy

2011-12-27T23:10:00.005+02:00

1873 yılında İstanbul'da doğan ve 27 Aralık 1936 tarihinde 63 yaşında iken vefat eden; milletimizin, dilimizin ve istiklalimizin şairi Mehmet Akif Ersoy'un bugün 75. ölüm yıldönümüdür.

Her milletin tarihinde ona, düşünceleri ile ilmi, irfanı, aklı, ahlakı, sanatı ve aşrın kişiliği ile yön vermiş insanlar vardır. Bütün ömrünü bir veli, sabır ve tevekkülü ile milletine adamış; mevkii, menfaati ve ikbali şöyle elinin tersi ile bir yana itelemiş; milletinin ve ülkesinin kalkınması ve yükselmesini kendisine iş ve ülkü edinmiş ve sadece bu inancın hizmetkarı olmuş ender şahisiyetlerden biri olan İstiklal Marşı Şairimiz Mehmet Akif Ersoy'u, ölümünün 75. yıl dönümü münasebetiyle rahmetle, minnetle ve şükranla anıyoruz. Mekanı cennet olsun ve vadedilen güne kadar rahat uyusun.

Merhume, sabah oldu uyan!
Sana az geldi ezanlar diye ötsün mü bu çan?
Ne Kürtlük, ne de Türklük kalacak aç gözünü!
Dinle Peygamber-i Zişanın İlahi sözünü.

Veriniz başbaşa; zira sonu hüsranı mübin,
Ne hükümet kalıyor ortada, billahi ne din!
"Medeniyet!" size çoktan beridir diş biliyor;
Evvela parçalamak ..., sonra da yutmak diliyor.

Ne bu şuride siyaset, ne bu fasid dava?
Görmüyor gittiği yanlış yolu, zannım, çoğunuz...
Size rehberlik eden haydudu artık kovunuz!
Bunu benden duydunuz, ben ki evet, Arnavudum...
Başka birşey diyemem sana perişan yurdum!...

MEHMET AKİF ERSOY

Ruh Göçü

2011-12-26T00:10:00.003+02:00

İnsan öldükten sonra, ruhunun başka bir bedene geçmesi anlamına gelen ruh göçü; reenkarnasyon ve tenasüh gibi kavramlarla da ifade edilir. Daha çok Hint kökenli dinlerde görülen bu inanışa göre; ruh, kötülükten tamamen armıncaya kadar çeşitli bedenlerde tekrar tekrar dirilir. Ruhun tekrar dirileceği beden, bir önceki yaşamın iyilik veya kötülük derecesine göre değişiklik arz eder.

Ömrünü hayırlı bir şekilde geçirmiş olan kimse, eskiye nazaran daha iyi bir konumda tekrar dirilir, daha rahat bir hayat yaşayarak mükâfatlandırılır. Ömrünü kötülüklerle geçiren kimse ise; bitki, böcek veya hayvan olarak dirilerek diğer canlılara hizmet etmek suretiyle cezalandırılır.

Ahiret inancı olmayan, mükâfat ve cezanın yine bu dünyada verileceğine inanılan dinlerde görülen bu inanç, İslam'da kesinlikle yer almaz. Ruhun dünyaya tekrar dönemeyeceği hususu Kur'an'da açıkça beyan edilmiştir. (Mü'minûn, 23/99-100: "Onlardan birine ölüm gelince:"Rabbim! beni geri çevir, belki yapmadan bıraktığımı tamamlar, iyi iş işlerim" der. Hayır; bu söylediği sadece kendi lafıdır. Tekrar diriltilecekleri güne kadar arkalarında geriye dönmekten onları alıkoyan bir engel vardır. )

İslam'da ruh göçü inancı yoktur. Çünkü islam'a göre, yapılan her türlü amelin karşılığı ahirette verilecektir. Cennet ve cehennem bunun için yaratılmıştır. Dünyadaki hiçbir mükafat cennetin sınırsız nimetlerinin, hiçbir ceza ise o şiddetli cehennem azabının yerini tutamaz.

Hicret

2011-12-25T23:11:00.001+02:00

Ben hicreti, Ebu Leheb’e şöyle tanıtmak isterdim:

“Ey Peygamberin amcası! Sen ki hiçbir değeri olmayan bir Allah düşmanısın. Daru’n Nedve’de Peygamberimizi (SAV) öldürmek için planlar kurdun ama Resûlullah (SAV) seni yaşatmak için planlar kurdu. Sen hayvanlardan daha aşağılık birisin ama O, seni ümmetine yıldız yapmak için upuzun bir yolculuğa çıktı. O, senin için ve tüm insanlık için her şeyini feda ederek Mekke’den ayrıldı. O, senden ve senin gibilerden korktuğu için hicret etmedi.

O yolculuk vahşiliğe, adaletsizliğe, zulme, ahlaksızlığa, diri diri kız çocuklarını gömmeye, cehalete son vermek için yapıldı. O yolculuk insanlığın ve medeniyetin doğuşu için yapıldı.”

Müslümanlar hicretin asıl gayesini bilmeli. Can ve mal varlığına güvenip benim hicrete ihtiyacım yok dememeli. Çünkü hicret bunlar için yapılmaz. Efendimizin (SAV) senin için yaptığı yolculuğu, sen de senden sonrakiler için yapmalısın.

Recep Altun

Aydın Menderes

2011-12-25T14:00:00.002+02:00

Eski başbakanlardan A. Adnan Menderes'in oğlu Aydın Menderes, 23 Aralık 2011 Cuma günü vefat etmiştir.

Çok acılar çekildi, çok ağır bedeller ödendi. Aydın Menderes'in özel kimliği siyasi kimliğinden daha önemliydi. En elverişsiz şartlarda bile sürdürdüğü düşünce sorumluluğu ve duyarlılığı her türlü takdirin üstündedir. Ama o bizim için, vakarı ve sabrı ile babasına layık bir evlat olma konusundaki özelliklerinden dolayı çok önemliydi.

Gerçekten de sabrıyla metanetiyle gayretiyle örnek bir insandı. Yiğitçe bir tevekkülü vardı. Bu hayatı herkes bir türlü yaşıyor, o da böyle yaşadı. Böyleymiş kaderi. Babasınınki öyle, onunki de böyle. Şimdi babasının, annesinin, kardeşlerinin yanına gitti.

Hiçbir koşulda düşmanlık duygusuyla hareket ettiğini görmedik onun. Siyasetinde hep barışçıl ve nefretten uzak bir dil ile seslendi ülkesine. Acılarla dolu hayatına asla küsmediğini gördük.

Babası Merhum Adnan Menderes'i ondan amansızca alan, akıl dışı siyasi sistematiğe ve bildik vesayete karşı her zaman büyük bir özveri ile olabildiğince dik durmaya çalışarak yaşadı.

Aydın Menderes'in şu sözlerini hatırlayalım ; ''Ya, bu güzel, ipekten yumuşak, veli mizaçlı insanın, hizmet dervişinin boynuna, kim nasıl yağlı ilmiği geçirebilir ? '' Evet bizler sizin bu sorunuzun cevabını artık çok iyi biliyoruz.

Aydın Menderes'in bir ağabeyi trafik kazasında vefat etmiş, diğer ağabeyi ise kendi canına kıymıştı.

Aydın Menderes, Başbakan olan babasının darağacında idam edildiğini daha gencecik yaşında, bir radyo haberiyle öğrenmişti.

Geçirdiği kaza sonrasında tekerlekli sandalye ile yaşamak durumunda kalmıştı. Hayat ona acılı tarafını sıklıkla göstermişti.

O, milletin ve bir darağacının yetimiydi.

''Allah, ona rahmetiyle muamele eylesin ve mekanını cennet kılsın''

1915'te Ne Oldu?

2011-12-25T12:28:00.000+02:00

HAKİKAT iki ucun ortasında bir yerdedir: 1915 olayları soykırım olmadığı gibi, Ermeniler bir facia da yaşamamış değildir.

Ama maalesef karmaşık hakikatin görülmesi için ayrıntılı araştırmalar gereken bütün durumlarda, uçlardaki basit sloganlar etkili olabiliyor. Ermenilerin yaşadığı faciaya “soykırım” demek de, faciaları görmemek de böyle basit, kestirme önyargılardır, dolayısıyla yanlıştır.

İlk görülmesi gereken, Ermenilerin Osmanlı orta sınıfında ve devlet bürokrasisindeki ağırlıklı yerleriyle Osmanlı sistemine entegre olduklarıdır. Buna rağmen Ermeni milliyetçileri önlerindeki Sırp, Yunan ve Bulgar örneklerine özendiler. Onlar gibi silahlı isyanlarla Batı’nın müdahalesini sağlayarak devlet kurmak istediler. Birinci Dünya Savaşı’nı bunun için fırsat saydılar.

Halbuki, Balkan uluslarından farklı olarak Ermeniler hem entegre olmuşlardı, hem talep ettikleri topraklarda nüfusları yüzde 20’yi geçmiyordu. Onun için sonuç, herkes için Balkanlar’da yaşananlardan daha feci oldu.

Bölgeyi işgal etti!

İttihatçılar, 1908’de Türk milliyetçiliği fikriyle değil, “unsurların birliği” fikriyle iktidarı ele aldılar. Ermeni komiteleriyle iç içe idiler. Ermeniler Meclis’e girdiler, bakan oldular, bürokrasideki yerleri daha da artı. Fakat milliyetçilik fikri karşılıklı olarak gelişiyordu.

Bu sırada Dünya Savaşı çıktı. Talat Paşa’nın başta Pastırmacıyan olmak üzere Ermeni milletvekilleriyle yaptığı görüşme, onların Osmanlı’ya karşı Rus ordusuyla işbirliği yapma fikrini değiştirmedi. Silahlı Ermeni gönüllü alayları Rus ordusuna katıldılar, cephe gerisinde de çatıştılar.

Bu konjonktürde Osmanlı ordusu Sarıkamış’ta erimiş, Rus ordusuna Erzurum ve Siirt-Van yolu açılmıştır! Süveyş’te kanal harekâtı devam etmektedir! Çanakkale’de kan gövdeyi götürmekte, hükümet başkenti İstanbul’dan Bursa veya Konya’ya taşımayı düşünmektedir! İngilizler Basra’dan Bağdat’a yürümekte, İtilaf donanması İskenderun’a asker çıkarmaya hazırlanmaktadır. Stratejileri Çanakkale geçilemezse Doğu Anadolu’yu alarak Rusya ile Akdeniz bağlantısını kurmaktır.

Böyle bir hayat memat ortamında, 1915 Mart’ında Van’da Ermeni isyanı çıktı, korkunç bir Müslüman katliamının ardından 20 Nisan’da Aram Manukyan başkanlığında Van ve çevresinde Ermeni idaresi kuruldu, Rus ordusu bölgeyi işgal etti!

Ortak acı

Bu durumda hükümet tehcir uygulamasına ve tutuklamalara 23 Mayıs’ta başladı, 26 Mayıs’ta Tehcir Kanunu yayınlandı. Peki iç bölgelerdeki, hatta İzmit’teki Ermeniler bile niye tehcir edildi? Cephanelikler bulunduğu için...

Düşünün ki, devlet ölüm kalım savaşındadır, üç yıl önce Rumeli ve Kafkas coğrafyasıyla 500 bin Müslüman’ı kaybetmiştir.

Hem kabaran duygular, hem yurtlarından sürülüp gelmiş Balkan ve Kafkas göçmenlerinin öfkesi, hem savaş halindeki devletin kontrol zaafları, hem yer yer organize saldırılar yüzünden tehcir sırasında Ermeniler, çoluk çocuk dahil, büyük facialar yaşadılar.

Bu acıyı hissetmemiz ve saygı duymamız gerekir. Sevgili Hırant’ın cenazesinde “Sarı Gelin”i dinlerken gözlerimden dökülen yaşların bir sebebi de Birinci Cihan Harbi’nde bu coğrafyada hepimizin yaşadığı acıları biliyor olmamdı.

Müslüman nüfus da üç milyon can kaybetmiş, Cumhuriyet ‘ıssız’ Anadolu topraklarında bitkin bir Müslüman nüfus üzerine kurulmuştu.

Niye soykırım değil?

Dönemi yaşamış Ermeni yazarlarından Kapriel Serope Papazian, 1934 yılında Boston’da yayınladığı Patriotism Perverted (Yanlış Yurtseverlik) adlı kitabında, aynen, “eğer taşnak liderleri savaş sırasında daha ihtiyatlı davranmış olsalardı” bu faciaların yaşanmayacağını yazmıştır.

Tehcirin sebebi bir soykırım arzusu değildi. Sebep, çok kısa özetlediğim süreçte Osmanlı ölüm kalım savaşındayken Ermeni komitelerinin yine çok kısa özetlediğim askeri faaliyetleriydi. Tehcir sırasında devlet görevlerindeki Ermeniler yerlerinde devam ediyordu üstelik. Nazi Almanyası’nda yüksek devlet görevlisi Yahudiler düşünebilir misiniz?

Uluorta “katliam” lafı eden BDP’li Sırrı Sakık’a da bir not: İstersen 1915’te bölgede neler olduğu konusunda Diyarbekirli Ali Emiri Efendi’nin Vilayât-ı Şarkıye kitabıyla, Kürt bilgesi Canip Yıldırım’ın Hevsel Bahçesinde... adlı kitabını oku da ondan sonra konuş.

Taha Akyol

takyol@hurriyet.com.tr

Kimin Vekilleri?

2011-12-25T10:22:00.004+02:00

Kamuoyunun bütün dikkati Fransız Ulusal Meclisi’ndeki soykırımı inkar edenlere dönük hapis ve para cezası öngören yasaya dönükken TBMM Genel Kurulu’nda parmaklar, emekli milletvekili maaşlarında yapılan zam önergesi için kalktı. Meclisin sosyalist kökenli vekillerinden BDP’li Sırrı Süreyya Önder’in de kuliste yer aldığı katmerli zam önergeleri, bütün partilerin anlaşmasıyla, üzerinde hiçbir konuşma yapılmadan jet hızıyla kabul edildi.

TBMM Genel Kurulu’nda gece yarısı 3 saat süren operasyonla, 3-5 bin lira arasında değişen emekli maaşları, önce eşitlendi, ardından da zamla 7.7 bin TL’ye çıkartıldı. Bu rakamlar, cumhurbaşkanının maaşına endeksli olarak her yıl otomatik artacak. Bu operasyon, mevcut milletvekillerinden emekli olanlara da yansıdı. Böylece hem emekli hem milletvekili olanların maaşı 19.7 TL’ye çıkarken, sadece milletvekili olanlar 12 bin lira maaş alacaklar.

TBMM Genel Kurulu’nda önceki gece yapılan operasyon, milyonlarca dar gelirliyi yakından ilgilendiren ilaçta 3 kutuya kadar 3 TL., ilave her kutu için 1 TL. katkı payı getiren yasada gerçekleştirildi.

Zavallı vatandaş ta, “vay şu benim partim, vay şu senin partin” diye birbirleri ile kavga ede dursunlar; milletine hizmet için yarışa giren milletvekillerinin, kimlere hizmet etmek için vekil oldukları belli oluyor.

Recep Altun

Ahde Vefa

2011-12-25T02:39:00.000+02:00

Vefa duygusu da vicdan gibidir, onun eksikliğinden dolayı bir yanımızın kanadığını, sızladığını hissederiz. Nasıl ki tamamen silip atamadığımız duygularımız, hislerimiz vardır. Vefa duygusu da derinde, ama hep bizimle yaşayan, fakat çoğu zaman karşımızdakilerden beklediğimiz, bencilliğimiz sebebiyle en yakınımızdan bile esirgediğimiz, üzerini zaman perdesiyle örttüğümüz en insan yanımızdır.

Bazı kelimeler vardır ki yüklendikleri anlam ağırlığını, yoğunluğunu, sözlükler dahi yeterince taşıyamaz. O kelimeler insanın iç dünyasındaki derin vadilerde yankılandıkça farklı anlamlara, farklı şekil ve renklere bürünürler. Bazen bir kelimenin çağrışımıyla sayfalar dolusu açıklamada bulunsak da yine meramımızı ifade edebilmiş olamayız.

Bu tür kelimeler, bazı duygular gibidir, sadece hissedilir ve yaşanılır. Bundan dolayıdır ki, söz ustaları bir dalgıç gibi kelimeler denizinde en etkili, en parlak, konuyu en çarpıcı şekilde ifadece edecek, duygu ve düşünce yoğunluğunu içinde barındıracak kelimeler ardında söz deryasının derinlerine dalmışlardır. Dolayısıyla söyledikleri sözler de gök kubbede birer yıldız gibi parlar olmuştur. Zira onlar sözü bir inci gibi değerli bilmişlerdir.

Dilimizde geniş anlamlar ihtiva eden birçok kelime vardır. Bu kelimelerden biri de ‘vefa’ kelimesidir. Her ne kadar sözlüklerde “sözünde durma, sevgisinde sebatlı olma, dostluk bağlılığı” olarak tanımlansa da, bu anlamlar terazinin diğer kefesinde duran ‘vefa’ kelimesini kıpırdatmaya dahi yetmezler.

İnsanî bir değer

Bir rivayete göre, şair Yahya Kemal’in şiirlerini tercüme eden bir Batılı, ‘vefa’ kelimesinin kendi dillerinde karşılığını bulamaz. Yerine hangi kelimeyi yazması gerektiğini sorunca, Yahya Kemal’in, “Vefa kelimesini olduğu gibi yaz.” cevabını verdiği söylenir.

Vefa, her şeyden önce insana has bir özellik; insanda bulunması gereken üstün bir haslettir. İnsanlığı sadece görünüşten ibaret olanlar için ise diğer güzel özellikler gibi vefanın da dünyalarında bir karşılığı aranmaz. Vefa, yücelten ahlâkî bir değer olduğu için her insanda, her ruhta bulunmayabilir. Bazı milletlerin hayatlarında, dolayısıyla dillerinde de bir karşılığı olmadığı gibi... Hiç tereddütsüz söylenebilir ki insan, vefalı olabildiği ölçüde ‘insan’ olmuş olur.

Ahde vefa

İlk ahit, ilk sözleşme âlem-i ervahta Yaratan’a karşı, ten giymemiş her canın verdiği ilk sözdür. Ahde vefa, Allah’a karşı, ezelde verilen söze sadakatle bağlı kalarak, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” sualine karşılık, “Evet, sen bizim Rabbimizsin!” diye cevap verdiğimizi unutmamak ve verilen sözden dönmemek demektir. Öncelikle Allah’a karşı ve sonra etrafımızdaki insanlara karşı verilen her söz, onu yerine getirme konusunda bizleri sorumlu ve borçlu kılmaktadır. Bundan dolayıdır ki vefa, ruhun dürüstlük içinde kalmasını, gönlün de sadakatin vermiş olduğu yeğnilikle huzur içinde olmasını temin eder.

İki taraf arasındaki antlaşmaların her zaman bir kâğıt üzerinde veya sözlü şekilde olması gerekmez. İnsanların, çevresindeki en yakın olandan başlayarak, üzerinde hukuku bulunan insanlara ve diğer canlılara karşı da vefakâr olması insaniyetinin gereğidir. Ekinini biçtiğimiz tarlada, meyvesini yediğimiz ağaçta, üzerinde gezindiğimiz toprakta… Kâinatta bize hizmet için elini açıp uzatmış her varlıkta Vâreden’i hatırlamak da aynı şekilde ahdine sadık kalmanın başka bir yoludur.

Anne babamıza, sevdiğimiz, tanıdığımız insanlara karşı, yaşadığımız sürece vefakâr olacağımıza dair bir sözleşmemiz bulunmamaktadır. Fakat insanın başta ana baba, akraba olmak üzere hayat dairesi içinde bulunan herkese karşı bu görevi yerine getirmesi bir insanlık borcudur. Vefasızlık sebebiyle başkaları tarafından kınanmaktan, eleştirilmekten ziyade vicdanımızın bize vereceği rahatsızlık ve gün be gün içimizdeki güneşin bulutlanması sebebiyle, ruhumuzun karanlık bir dünya içinde kalacağından korkmalıyız. Çünkü vefa, diğer bir ayağı vicdan olan, insanı gerçek anlamda insanlığa yürüten bir köprü hükmündedir. Vicdan gibi, vefa duygusunu da yitiren insanlar hayat nehrinin boz bulanık sularında yalnızlığıyla birlikte boğulmaya doğru sürüklenip giderler.

Vefasız dünya mı?

Kimseye yâr olmayışından dolayı dünyaya ‘vefasız’ sıfatı yakıştırılmıştır. Yeryüzünde yaşayan herkes bilir ki, gelenlerden bir tek baki kalan olmamıştır ve bu dünya insan için bir güzergâhtır. Onun için bağlanmaya ve sonsuz emeller beslemeye değmez.

Ancak, dünya üzerinde bir yolcu olduğunu unutarak yaşayanlar, yolun sonu göründüğünde dünyanın vefasız olduğuna dair serzenişte bulunurlar. Bu tür yakınma içindeki insanlar gerçekte haklı olanlar değil; verdikleri ilk söze sadakatten uzaklaşarak asıl vefasız olanlar ve de aldananlardır ancak.

Dünya her gelene bütün cazibesiyle el eder, kendine çağırır, fakat kimseye de el vermez. Çünkü insan sınanmak üzere ve bir imtihana tabi olmak için dünyaya gönderilmiştir. Dünya, geçip gitmişlere olduğu gibi, şimdi yaşayan ve bundan sonra gelecek olanlara da, bitmeyen istekler yönünden vefalı davranmayacaktır.

Bu anlamda bir söz üstadının söylediği önemlidir: “Akıbet cümlemizin menzili hâk olsa gerek/ Kime etmiş bu felek kâm ü merâm üzere vefa.” Yani “Sonunda hepimizin varacağı yer topraktır. Bu dünya vefa gösterip kimin arzusunu yerine getirmiştir ki?”

Yine şairin; “Vefa her kimseden kim istedim, andan cefâ gördüm/ Kimi kim bîvefa dünyada gördüm, bîvefa gördüm.” (Bu dünyada vefa istediğimden cefa gördüm, bu vefasız dünyada kimi gördüysem vefasızdı) söyleyişi, özünde vefa olmayanlardan vefa beklemenin ancak hayal kırıklığı olacağını anlatıyor. Evet; dünyanın vefasızlığını unutup ona bağlanmış olanlar, dünyaya benzemeleri sebebiyle vefasızlaşmışlardır.

Sözde mi kaldı?

İnsanoğlu her devirde insanların vefasızlığından dem vurmuştur. Çünkü vefa karşısındakinden beklenen ve aynı şekilde dünyevîleşme ile birlikte de azalan bir şeydir. İnsanlar arasındaki en kuvvetli bağlardan biri olan vefa, insanı gerçek anlamda insana dönüştürür, hayatı ise doğru maksada yönlendirir. Hayatın bütün zorluklarına, elemlerine, uzaklıklarına karşılık insan hatırlanmayı, ilgiyi ve sevgiyi bekler. Devran her ne kadar bu bağları zayıflatsa da, insana yakışan her durumda, her şartta vefakâr olduğunu göstermektir.

Vefa, günümüz insanında azalan, gün geçtikçe kaybolmaya doğru giden bir haslet artık. Onun için evlilik öncesi sadakat adına verilen sözler kısa bir süre sonra unutuluyor. Bir zamanlar bizi besleyen, büyüten, canından bir parça sayan anne ve babaların gözleri, bayramlarda bile gelip hatırını sormayan vefasızlar için sözde ‘huzur’ evlerinin pencerelerinden yollara bakmaktan yorgun düşüyor.

Nice anne ve babalar evlatlarına verdikleri söze yüz çevirerek, sokakların tehlikeli karanlıklarında öz evlatlarının tükenişine göz yumarak rahat bir uykuya dalabiliyor. Birlikte yaşanan zamanlardaki en kavi dostluklar zaman içinde hatırlanmaz hale geliyor. Ulaşımın ve iletişimin zirvede olduğu bu çağda yakınlaşmalar, kavuşmalar ve kucaklaşmaların daha fazla olması gerekirken, insanlar en sevdiklerine bir selam bile göndermeyi kendilerine yük sayıyor.

Hızla dönen dünyanın içinde başı dönen insanlarız. Birçok hasleti olduğu gibi, vefayı da hayatımızdan siliyor gibiyiz. Vefa sadece lügatlerde mi yalnız; yoksa bizim de zaman zaman hatırladığımız, fakat sadık kalamadığımız için ruhumuzun en kuytusunda unutuluşa terk ettiğimiz bir kavram mı?

İnsanın her çağda hüsranda olduğu bir gerçek. Günümüzde ise maneviyatsızlık alevinin her iki dünyamızı da tehdit ettiği aşikâr. Ömer Nasuhi Bilmen hazretleri bunca sözü bir cümlede özetleyerek: “Zamane dostlarından vefa ummak, şûrezârdan (çorak, verimsiz topraktan) mahsulât beklemeye benzer.” diye buyurmuşlar.

Vefa sızlar mı?

Millet ve fert olarak varlığımızı devam ettirebilmemizin yegâne yolu, bizi biz yapan manevî ve maddî değerlere sahip çıkmaktan geçer. Başta Yaradan’a olmak üzere, dünya ve ukba saadetini temin için insanlığa hizmet etmiş önemli şahsiyetlere, aile fertlerimize, dostlarımıza karşı vefakâr olabilseydik keşke. Unutmak ve unutturmak yerine, hatırlanması, yaşatılması gereken ulu kişilerin adını ve hayatını öğretebilseydik çocuklarımıza… Onların yaşadıkları onca çilelere, horlanmalara, hatta canlarını hiçe sayışlarına karşılık, bizler sadece şükranla ve minnetle yad edenler olabilseydik onları.

Vefa duygusu da vicdan gibidir. Eksikliğinden dolayı bir yanımızın kanadığını, sızladığını hissederiz. Nasıl ki tamamen silip atamadığımız duygularımız, hislerimiz vardır, vefa duygusu da derinde, ama hep bizimle yaşayan, fakat çoğu zaman karşımızdakilerden beklediğimiz, bencilliğimiz sebebiyle en yakınımızdan bile esirgediğimiz, üzerini zaman perdesiyle örttüğümüz en insan yanımızdır.

Keşke, bütün unutulmuşluklara, bütün uzaklıklara, zaman ve zamaneye karşı; karşılık görmesek de, hiçbir beklenti içinde olmadan, Fuzûli gibi bizler de; “Yâr kılmazsa mana cevr ü cefâdan gayrı/ Men ana eylemezem mihr ü vefadan gayrı” (Sevgili bana sürekli eziyet etse de, ben ona yine vefa gösteririm) diyebilseydik.

Kaynak: Hasan Akçay-Semerkand Dergisi

Gülüm

2011-12-23T02:08:00.007+02:00

Uzat be gülüm gülünü
Korkma, solmaz bende
Elimden bir şey gelmez
Solmak varsa kaderde

Yüreğim bir bahçedir
Kendini gül görene
Gönül gülün bülbülüdür
Gülü, gül gibi sevene

Gül bahçesinde güzeldir
Saksıya tutsak edilmez!
Gülün kadrini bülbül bilir
Saksıdaki güle ötülmez!

Recep Altun

Fransız Öpücüğü

2011-12-21T11:38:00.012+02:00

Okuyabilmek İçin Tıklayın

Bugünkü (21 Aralık 2011 Çarşamba) Hürriyet Gazetesinin köşe yazarlarından Yılmaz Özdil "French kiss" başlıklı okuyucuları ile paylaştığı makalesinde: "Alan razı. Veren razı. Sana ne taaa Cezayir'den? Allah'ın salağı." diyerek, "Antep neden Gazi? Maraş neden Kahraman? Urfa neden Şanlı?" sorularıyla "Fransız suçu arıyorsan... Antep kanıt. Maraş kanıt. Urfa kanıt." diye böyle devam etmektedir.

Söz konusu Fransa'nın bu eylemine karşı çıkarken ben de bloğumda gazetelerden etkilenerek Cezayir katliamı ile ilgili söylemi dile getirmiştim. Ne yalan söyleyim Birinci Dünya Savaşı sonrası emperyalist ülkeler tarafından işgal edilen yurdumuzdaki olaylara bir savaş gözüyle baktığımız için, böyle bir tarihi ayıp hiç aklıma gelmedi. Ama Yılmaz Özdil bunu düşünerek makalesine taşımış ve okuyucuları ile paylaşmış. Ben de bloğumda Cezayir katliamından bahsettiğim için Yılmaz Özdil'in "Allah'ın salağı" sıfatı ile taltif edilmiş bulunuyorum.

Recep Altun

Fransa Önce Kendi Tarihine Baksın

2011-12-20T16:46:00.007+02:00

Cezayir Katliamı

Fransız meclisinde gündeme gelecek olan soykırımı inkarı suç sayan yasaya ben de tepkimi göstermek üzere fazla başınızı ağrıtmadan bu konuyu sizlerle paylaşmak ihtiyacı duydum.

Hepimizin malumu olduğu üzere 1915 Olaylarını yeniden burada incelemeye imkanımız yok. Tarih, parlamentolarda yapılan oylamalarla yazılamaz. Tarih popülizm uğruna, oy toplamak uğruna çarpıtılamaz. 21’nci yüzyılda, bir Avrupa (Fransa) ülkesinin, tarihteki yalanları cesaretle inkar edenleri cezalandırmaya girişmesi; bilim adına, ifade özgürlüğü adına, insan hak ve hürriyetleri adına son derece vahim, kaygı verici, hatta utanç verici bir olaydır.

Yönetmen Yasmina Adi

Birkaç hafta önce “Neden Türkiye Avrupa’da olsun? Eğer Türkler Avrupa’da olmak istiyorsa, o zaman Ermeni soykırımını tanımak zorunda” diyen Sarkozy’ye, “başkalarına ders vermeye kalkışmadan önce tarihte kendi yaptıklarına bir bakmalı” diyen aynı zamanda bir Fransız vatandaşı olan Yasmina Adi isimli kadın yönetmenin yönettiği “Cezayirlileri Burada Boğuyoruz” adlı filimde “17 Ekim 1961 Katliamı” olarak bilinen ve Fransa’nın başkenti Paris’te sokağa çıkma yasağına muhalefet ederek gösteri yapan çok sayıda Cezayirlinin öldürülmesine yol açan olayların ele alındığı bu film, Fransa’nın Cezayirlilere karşı uyguladığı vahşeti anlatmaktadır.

Fransa Cezayir'de

8 Mayıs 1945’ten itibaren katledilen, fırınlarda yakılarak öldürülen, sayısı 45 bin olduğu söylenen Cezayirli şehitlerden bugün hiç kimse bahsetmiyor. 1994 yılında Ruanda’da 800 bin insanın katledilmesinde Fransa’nın rolü hiç tartışılmıyor. Hiçbir tarihçi ve hiçbir siyasetçi bizim tarihimizde soykırım göremez! Soykırım görmek isteyenler dönsünler, kendi kirli ve kanlı tarihlerine bir baksınlar. Kendi tarihleriyle yüzleşemeyenlerin, asılsız iddialar üzerinden Türkiye tarihine saldırmaları çok ciddi ve çirkin bir saldırıdır.

Ruanda Katliamı

Bir Türk vatandaşı olarak, bu kasıtlı, art niyetli, popülist, haksız ve hukuksuz girişimleri şiddetle protesto ediyor ve esefle kınıyorum.

Recep Altun

Stüdyo Gaye

2011-12-20T11:59:00.016+02:00

Hasan Hüseyin Altun- Kırşehir / Kaman

Stüdyo Gaye, 1978 ' lere ait küçük bir ilçenin sınırları içinde bir ekmek teknesinin ismidir. Fotoğrafın siyah ve beyaz çizgileri arasına gizlenmiş, hatırlandığında insanı mutlu edebilecek çok güzel anıların yer aldığı ilçenin nadide müesseselerinden biriydi.

1978 ' li yıllarda: Bülent Ersoy "Kumrular Gibi", İzzet Altınmeşe "Esmerim", İbrahim Tatlıses "Ayağında Kundura", Ferdi Tayfur "Huzurum Kalmadı" ve Şükran Ay "Sevemedim Kara Gözlüm", şarkı ve türküleriyle kasetlerde, 45 liklerde ve "long-play" dediğimiz uzun çalarlar da yerini almışlardı.

Bu şarkı ve türkülerin, herkesin kendi dünyasında ayrı bir yeri vardı. Kiminin hayallerini süslüyor, kimilerinin de sevdalarını anlatıyordu.

O zamanın delikanlılarının saç ve favorileri uzun, ispanyol paça pantolon ve ucu sivri yumurta topuk iskarpinleri olurdu. Küçük ilçelerdeki tüm insanların eğlence kaynakları; sinema, müzik ve evlerindeki televizyonlardı. O zamanlar müzik ön plandaydı. Hemen hemen herkesin evinde ve arabasında bir kaset çaları vardı. İhtiyaçları olan müzik kasetlerini de fotoğrafta gördüğünüz stüdyo Gaye'den temin ederlerdi.

Baş döndürücü bir hızla gelişen teknoloji; kasetlerin, 45 liklerin ve uzun çalarların pabucunu dama atınca, stüdyo Gaye'nin de kapsısına kilidi vurdurmuş oldu. Stüdyo Gaye; bu ilçede adından hep övgüyle bahsedilmiş ve herkesin mazisinde güzel bir anı olarak yerini almış ender ekmek teknelerindendir.

Recep Altun

Gecenin Mavisi

2011-12-15T21:41:00.005+02:00

Önce masalını anlattım
Gecenin mavisine
Sonra ninnisini söyledim
Uyuya kaldı kollarımda
Ne güzel uyuyordu
Gecenin mavisinde...

O uyurken
Ben düşünüyordum
Gecenin mavisi
Ömrümün neresinde?..

Ne yıldızlar, ne de mehtap
Bozamaz gecenin mavisini
Çünkü o benim yüreğimin
Ta derinliklerinde...

Recep Altun

Dersim

2011-11-24T13:35:00.006+02:00

Dersim Dağı

Dersim’i irdeleyecek değilim. Çünkü, bu konu hakkında söylenenleri dinlemekten ve yazılanları okumaktan öteye gidemiyoruz. Ancak, Dersim olayı için fazla teferruata girmeden hadisenin şu şekilde özetlenebileceği kanaatindeyim. Dersim, devlete başkaldırarak isyan etmiştir. Devlet te bu isyanı çıkaranları cezalandırmıştır. Ancak, devlet isyancıları cezalandırırken, masum vatandaşları ayırt edememiş, dolayısıyla masum vatandaşlar da bu cezalandırmadan zarar görmüştür.

Dersim olayını evirip çevirip herkes kendine göre değerlendirerek bir pay çıkarma telaşındadır. Ülkenin bu tür nazik ve hassas konuları üzerinden hesap peşinde koşanları kınıyorum.

Devlete karşı yapılan her ayaklanmanın ve baş kaldırmanın arkasında olan; ezeli düşmanlarımızdan İngiltere ve Fransa gibi devletlerin bizim bu halimize kıs kıs gülerek, bundan yıllar öncesi ülkemize serptikleri nifak tohumlarının hala işe yaradığını görmeleri kime fayda sağlar ki?

Saygılarımla.

Recep Altun

Öğretmenler Günü

2011-11-23T11:53:00.011+02:00

GELECEK GENÇLERİN, GENÇLER İSE ÖĞRETMENLERİN ESERİDİR. K. ATATÜRK

Eğitmeyi ve öğretmeyi bir ideal olarak benimsemiş, yurdumuzun dört bir yanında cehalet ve bilgisizlikle savaşan, bu kutsal ve onurlu görevi, en zor şartlarda bile büyük bir özveriyle yerine getiren, çocuklarımızı milli ve manevi değerlerle donatarak, en iyi şekilde yetiştirmenin, Türk milletini ve Türkiye Cumhuriyeti`ni, dünya devletleri arasında saygın ve onurlu bir konuma yükseltmenin gayreti içerisinde olan tüm öğretmenlerimizin ÖĞRETMENLER GÜNÜ KUTLU OLSUN!

Recep Altun

Sıkı Bağlanan Kravat

2011-11-21T14:54:00.001+02:00

Sıkı bağlanan kravatların baş ağrısından, damar sertliğine, kireçlenmeden gırtlak kanserine kadar birçok ciddi rahatsızlıklara neden olabildiğini Nöroloji uzmanı Dr. Mehmet Yavuz söylüyor.

Kravatın beyne kan pompalayan damarların verimini azaltarak, kan akışını yavaşlattığını, baş ağrısı, baş dönmesi, konsantrasyon eksikliği, dengesizlik, damar sertliği ve hatta gırtlak kanseri gibi ciddi rahatsızlıklara yol açtığını ilave eden Dr. Mehmet Yavuz; uzun yıllar kullanılan sıkı kravatların boyundaki şah damarlarında kireçlenme ve damar sertliğine neden olabildiğini, stresi artıran sıkı kravatın, ayrıca çabuk sinirlenme, hoşgörü kaybı ve anksiyeteye (kaygı, bunaltı, endişe veya sıkıntı her insan tarafından zaman zaman yaşanan korkuya benzer bir duygudur.) neden olduğunu söylemektedir.

Dr. Mehmet Yavuz, kravatın düğüm bölgesi gevşek ve gırtlağa baskı yapmayacak şekilde kullanılmasını önermektedir.

Hayırdır İnşallah

2011-11-19T14:30:00.012+02:00

Rüyasız hiçbir gecesi yoktu. Her sabah uykusundan uyanır uyanmaz üst kattaki demir ranzasındaki yatağından doğrulur ve başını alt katta ranzada yatan oğluna doğru eğer ve “ben bugün yine memleketteydim” diyerek rüyasını anlatmaya başlardı. Eğer oğlundan “hayırdır inşallah” karşılığı gelmezse rüyasını anlatmayı keser ve illa ki oğlunun “hayırdır inşallah” karşılığını vermesini beklerdi. Oğlu da bunu bildiği için, bıkmadan usanmadan ona her zaman “hayırdır inşallah!” diye karşılığını verirdi. Bu karşılığı duyan baba da oğluna “hayrın karşı gelsin” der ve gördüğü rüyayı anlatmaya devam ederdi.

Hiçbir gece yoktu ki, rüya görmemiş olsun. Nasıl oluyor da, bu mübarek adam her gece rüya görebiliyordu. Oğlu ancak ayda yılda bir rüya görürse görürdü, onu da sabah kalktığında ya hatırlar, ya da hatırlayamazdı. Ancak gün içersinde bazı zamanlar gördüğü rüyasını hatırlamasına vesile olurdu. Ama o, babasına rüyasını anlatabileceği yerde olmazdı. Çünkü aynı fabrikanın ayrı ayrı atölyelerinde çalışıyorlardı. Ancak akşam olduğunda bir araya gelebiliyorlardı, o zamana kadar da hatırladığı rüyayı unuttuğu için babası ile paylaşamazdı.

Babasının gördüğü her rüyayı sabah sabah hemen hatırlaması da garibine gidiyordu. “Bu nasıl hafıza Allah’ım” demekten kendini alamazdı ve acaba yaşamak isteyip te hayal ettiği şeylerle gerçek rüyasını birbirine mi karıştırıyor diye kendi kendine sorardı. Uzmanlar: “hafızanın doğru ile doğru olmayanı hatırlama gücünün eşit olmadığını, insanların doğru söylemediklerinde, genellikle üstünden biraz zaman geçtikten sonra uydurduklarını ayrıntılarıyla hatırlayamayacaklarını” söylüyorlar. Bu bağlamda hafızanın gerçeği hatırladığını, ama uydurulanları o kadar iyi hatırlamadığını söylemek pekala mümkündür. Polislerin de bunu bildikleri ve suçluların doğruyu söyleyip söylemediklerini anlayabilmek için, suçlulara tekrar tekrar aynı soruyu sormaları, uyguladıkları bir sorgulama tekniğiymiş.

İnsanın rüya görmeye uyanıkken başladığını ve rüyanın bir köprü vazifesi görerek insanı uyanıklıktan uykuya götürdüğü de yine uzmanlarca söylenmekle birlikte, uykuya yaklaştıkça düşüncelerimizi meydana getiren resimlerin ve kelimelerin kontrolden çıkarak şekil değiştirdiğini ve her birinin bir yana dağıldığını, geçenlerde bir makalede okumuştum. Aynı makalede devamla rüyanın: kitaplıktan düşen bir sözlüğün açılıp içindeki harflerin halının üzerine dağılması ve rüyaların bu harfleri yeniden bir araya getirerek uyanıklıkta var olmayan kelimeler oluşturduğundan bahsediyordu.

Acaba rüyaların senaryoları daha önce bir yerlerde yazılıyor da, kuryeler tarafından gece yataklarında uyumaya çalışan insanlara dağıtılıyor mu diye düşünürken; her gece rüya gören baba ile az rüya gören ve gördüğü rüyayı da pek az hatırlayan oğlu arasında bir mukayese yaptığım da, babanın rolünü iyi üstlendiğini söylemem de bir sakınca yoktur herhalde.

Recep Altun

Sensiz Olmuyor

2011-11-18T09:55:00.003+02:00

Kalem elimde

Defter cebimde

Güneş tepemde

Sen yüreğimde...

Yüreğim suskun

Yüreğim halsiz

Gönlüm dilsiz

Olmuyor sensiz...

Recep Altun

İzleyiciler

2011-11-15T13:55:00.016+02:00

Daha Net Görmek İstiyorsanız Üzerine Tıklayın!

Merhabalar,

Uzun zamandır Blogger'in "izleyiciler" eklentisine blogger ziyaretçileri tarafından bırakılan profil resmi ve içerdiği bilgiler üzerine bir konuyu ele almak istiyordum. En son izleyiciler eklentime "Ayla Çetin" imzalı bırakılan profil izleyicinin noksan bilgileri bana bu fırsatı vermiş oldu.

"Değirmenden Mektup Var" blog sayfamda bulunan "izleyiciler" eklentime "Ayla Çetin" imzalı bir izleyici profili eklenmiştir. Ben de kendisine teşekkür etmek ve nezaketen blog sayfasını da ziyaret etmek amacıyla profil resmine tıkladığımda karşıma çıkan ekran penceresini aynen yukarıya taşıdım. Değerli arkadaşım kendisine ulaşabileceğimiz bağlantı adresini profiline eklemediği için ona ulaşamadığım gibi, e_mail adresine de ulaşmak mümkün değildi.

Kısacası adı geçen arkadaşıma ziyareti için teşekkür edemedim. Belki arkadaşım da şöyle düşünüyor olabilir: "Blog sayfasını ziyaret ettim ve izleyiciler eklentisine profil bilgimi bıraktığım halde, nezaketen de olsa bana geri dönmedi" diyecek!

Dönmesine döneceğim ama nasıl? Üyesi olduğu tüm blog sayfalarını tek tek dolaştım ki, bir yorumu ile karşılaşırsam oradaki link adresine tıklayarak ona ulaşabilir miyim diye, ama malesef herhangi bir yorumu ile de karşılaşamadım.

Oysa, izleyici bloggerler tarafından tüm yapılması gereken: kumanda panelinden profili düzenle komut sekmesine tıklayarak kullanıcı profilini düzenle penceresinden profilinde gösterilecek blogları seçin komut sekmesine tıklayarak listeden blog sayfasının ismini seçip kaydet butonuna basmak!

Bu konuda tecrübesi olan, ya da alternatif bir çözüm yolu bilen varsa, bu blog nezdinde yorum yazmak suretiyle paylaşırlarsa memnun olurum.

Saygılarımla

Recep Altun

NOT: Olay çözülmüştür.

Profil bilgilerinde "Bağlantılar" linki bulunmayan arkadaşlarımın, herhangi bir yerdeki İzleyiciler eklentisindeki profil resimlerine tıklasınlar ve ekranda yer alan profil bilgileri penceresinde profil resmi altında yer alan bağlantı ekle linkine tıklayarak, (eğer bu link görülmüyorsa, sağ üst köşede yer alan ayarlar komut sekmesine tıklayarak bu linkin çıkmasını sağlasınlar) açılan pencerede yer alan URL adresleri ile blog sayfalarına verdikleri isimleri ilgili metin kutularına girsinler ve (Bitti) komut sekmesini tıklayarak onaylasınlar. Bu kadar!..

Aynı yolu uyguluyarak profilinizde görülmesini istediğiniz resimlerinizi de, değiştiğinde blog adreslerinizi de buradan yenileyebiliyorsunuz.

Muhteremi Meşgul Etme

2011-11-13T22:21:00.010+02:00

Merhabalar,

Umutsuz Ev Kadınları dizisinden çok kısa bir kesit, lütfen izledikten sonra izlediklerinizle ilgili duygu ve düşüncelerinizi aşağıdaki yorum penceresine yazarak paylaşır mısınız?

Saygılarımla.

Kendini Bilmek

2011-11-12T09:28:00.002+02:00

Kendini bilmeyen, kendi dışındaki dünyayı anlamlandıramıyor. Asıl önemlisi, kendini bilmeyen insan Rabb'ini hakkıyla bilme şansından mahrum kalıyor. Peki neden? İnsan kendi dışındaki varlık alemini bilmek için neden kendini bilmek zorunda?

İnsan, bu dünyaya "öteki"yle, yani kendi dışındaki insan ve varlıklarla yaşamak için gönderilmiş bir varlıktır. İnsan sıfatının kemale ermesi, ancak ortaklaşa bir hayat ile mümkündür. Örneğin konuşmak, ancak sizi dinleyen birinin olduğu bir ortamda anlamlı bir eylemdir. Aynı şekilde, insan tek başına kültür ve medeniyet üretemez. Bütün bunlar bireyin dışında başka insanların ve kollektif yapıların bulunmasını zorunlu kılar.

İnsanın bu çevreyle ve kelimenin en geniş manasıyla "öteki" ile ilişkiye geçebilmesi için kendisinin kim olduğunu bilmesi gerekir. Burada kendini bilmek, doğru ilişkiler içinde bulunmak olarak anlaşılabilir. Bizdeki tabiriyle insan ayağını yorganına göre uzattığında, kendi haddini de bilmiş olur. Buna göre kendini bilmek, sadece zihinsel değil, aynı zamanda ahlakı bir tavırdır.

Recep Altun

Hakkı Devrim'in Hadsizliği

2011-11-11T21:19:00.012+02:00

Hakkı Devrim, Okan Bayülgen'in programında Peygamberimizi "Kabile şefi", Kur'an'ı "Muhammed'in sözleri" diye tanımlamak dahil akıl almaz gaflara imza atıyor. İslam Dini'ne tabi olmayabilirsiniz, Müslüman olmayabilirsiniz. Ama, bu durum size Müslüman Toplumu'nun Peygamberine terbiyesizlik yapma hakkını vermez. Bu terbiyesizliği yapanları, yapılmasına imkan ve zemin sağlayanları şiddetle kınıyor ve onları derhal Müslümanlardan özür dilemeye davet ediyorum.

İnsanın kendisinin kim olduğunu bilmesi gerekir. Burada kendini bilmek, doğru ilişkiler içinde bulunmak olarak anlaşılabilir. Bizdeki tabiriyle insan ayağını yorganına göre uzattığında, kendi haddini de bilmiş olur. Buna göre kendini bilmek, sadece zihinsel değil, aynı zamanda ahlakı bir tavırdır.

Bir taraftan teröre verdiğimiz şehitlerimizin acısı, diğer taraftan da Van'da meydana gelen depremin acı ve sıkıntıları ile cebelleşirken, şu adamların yaptıkları işgüzarlığa bakın!..

Recep Altun

Atsushi Miyazaki

2011-11-11T08:48:00.012+02:00

(AAR) Adlı Japon Yardım Organizasyonunun Melekleri

Japon yardım görevlisi Dr. Atsushi Miyazaki, ülkesinde 9 büyüklüğüne varan depremlerde sağ kalıp birçok hayat kurtardı. Ancak Van'daki 5,6'lık depremde hayatını kaybeden güzel insan Atsushi Miyazaki'nin hayatını kaybetmesi ile ilgili hiçbir yorumda bulunmuyorum. Dr. Atsushi Miyazaki'nin hayatını kaybetmesine neden olan Bayram oteli ile ilgili bu umursamazlığı ve samimiyetsizliği protesto ediyor ve üzülüyorum.

Güzel insan, Dr. Atsusshi Miyazaki'ye İlk Yardım Yapılırken

Para, pul, milliyet, çıkar, menfaat ve rant için değil; insanlık uğruna hayatını kaybeden yardım gönüllüsü, güzel insan Dr. Atsushi Miyazaki'ye Yüce Allah'ın rahmetiyle muamele eylemesini, yakınlarına ve sevenlerine başsağlığı ve sabırlar diliyorum.

Recep Altun

Din Bilim ve Atatürk

2011-11-10T07:39:00.003+02:00

Mustafa Kemal Atatürk iyi bir komutan, iyi bir devlet adamı olmasının yanında; araştıran, inceleyen ve çağındaki bilimsel gelişmeleri yakından izleyen iyi bir aydındır. Okuyup incelediği kitaplar arasında başta Kur'an ve hadis kaynakları olmak üzere İslam'la ilgili eserler de önemli bir yekun tutmaktadır.

O'nun Kur'an'a olan ilgisinin yanında Hz. Peygambere olan takdir ve hayranlığı bilinen bir gerçektir. Cumhuriyetle birlikte kendisine hedef olarak seçtiği ülkeyi çağdaş medeniyet düzeyine ulaştırmak için çaba sarf ederken de, dine ve din hizmetlerine olan ihtiyacı göz ardı etmediğini görüyoruz. Cumhuriyetin ilk kurumlarından biri olarak Diyanet İşleri Başkanlığı'nın kuruluşu sırasında ve yine TBMM'ce özel ödenek ayrılmak suretiyle Kur'an tefsiri ve hadis tercümeleri yaptırma kararı alınırken, Atatürk'ün Cumhurbaşkanlığı makamında oturduğunu hatırlarsak konu daha iyi anlaşılacaktır.

"Dinimiz akla, mantığa ve hakikate uygun bir dindir." diyen Ulu Önder'i ölüm yıldönümünün 73. yılı münasebetiyle rahmetle ve minnetle anıyoruz.

Kısmi Alıntı: Diyanet Takvimi

En Büyük Kurban Nefsimizdir

2011-11-05T11:43:00.011+02:00

Hz. İbrahim'in Oğlu İsmail'i Kurban Etmesi. Resim, İnternetten Alıntıdır.

Kul, yaratanına yakınlığını arzetmek ister. Tüm davranışlarında O’nun rızasını arar. Yakınlığını çeşitli amellerde gösterir. Her varlığı sevindiren gerçek, Allah uğrunda feda olmaktır. Hakk’a gönlünü, aklını kurban etmeyenlerin kurbanı akıbette nedamettir. Evvele nefs-i emmareyi kurban etmeli, sonra diğerlerini kurban eylemeli.

Hz. İbrahim (a.s.), nefsini nirana, kalbini Rahman’a, oğlunu kurbana, malını ihvana bezletmekle ahdine vefakarlığını göstermiştir.

Kurban, bizi Hz. İbrahim’in itaatine, Hz. İsmail’in teslimiyetine yönlendirerek sıkıntı ve imtihanlara karşı Rabb’imize kurban olma ve Rabb’imize dost olarak sıkıntılarımıza çözüm bulma yollarını gösterir. Kurban, Yüce Allah’la kurbiyet kurmaktır. Kurbiyet Yüce Allah’la yakınlık kurma, Rabb’e yakınlıkla istikamet ve huzur bulma makamına kavuşmadır. Zaten kurban kesmenin temel amacı, Allah’ın razasını kazanarak O’na yaklaşmaktır.

İbn Arabi ve Mevlana’ya göre en büyük kurban nefistir, esas mesele olumsuz fikir ve fiilleri Allah yolunda ve Allah için kurban etmektir. Cüneyd-i Bağdadi ayni manada; “Mina’da kurban kesen bir mü’min, eğer nefsinin bütün arzularını boğazlamazsa kurban kesmiş olmaz!” Buyurur. Mevlana ise namazda “Allahu ekber” -Allah en büyüktür!- diyerek getirdiğimiz tekbirlerin nefsimizin kurbanını Allah yolunda kesme tekbirleri olduğunu ifade eder. Nefsimizin kurbanını kesme, ancak olumsuz her fiil ve durumu muhasebe ve murakabe sürecinden geçirerek Allah yolunda ve Allah için etkisiz hale getirmekle mümkün olabilir.

Bu vesileyle Mübarek Kurban Bayramımızı kutlarım. Yüce Allah, bizlere de; rızasını kazanan ve Kendisi'ne hakkıyla yaklaşan kullarından olmayı nasip ve müyesser eyler inşallah!

Recep Altun
Alıntı Kısımları: Zaman Gazetesi

Eceli Gelen Dergi

2011-11-02T21:17:00.016+02:00

Charlie Hebdo isimli Fransız siyasi mizah dergisi, Tunus'ta İslamcı Ennahda partisinin zaferini kutlamak için yeni sayısının editörlüğünü Hz. Muhammed'e verdiğini duyurmak suretiyle İslam Alemi'ne ve Onun peygamberine karşı hakaretvari, çirkin ve menfur bir saldırı başlatmıştır.

"Eceli gelen it cami duvarına işermiş!" Fransız siyasi mizah dergisi Charlie Hebdo'nun da eceli gelmiş olacak ki; İslam Dini'nin peygamberi, Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (s.a.v.) efendimizi 2 Kasım 2011 sayısının kapağına "Gülmekten ölmezseniz 100 kırbaç" diyen bir karikatür şeklinde yer vermek suretiyle yapılan bu hakaretvari çirkin ve menfur saldırıyı şiddetle kınıyor ve protesto ediyorum!..

Her defasında İslam'a, İslam Dini'ne ve onun peygamberi Sevgili Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed Mustafa efendimize yapılan bu hakaretvari çirkin ve menfur saldırılar karşılıksız kalmayacak, İslam Kardeşliğini daha da pekiştirecek ve tüm Müslümanları biraraya getirerek tek vücud ve tek yumruk olmalarını sağlamaktan öteye geçmeyecektir.

Müslümanlardan gelen tepkilere aldırmayarak derginin yayımlanması üzerine, derginin Paris'teki merkezine iki molotof kokteyli atıldı ve internet sitesi korsan saldırıya uğradı. Hacker’lar, sitede yer alan karikatür ve yazıların yerine, Arapça ve İngilizce sloganlar koydu.

Yüce Allah, Peygamberimizle alay eden zalimlerin helakını artırsın, İslam Alemi'nin ve mazlumların da yar ve yardımcısı olsun!

Recep Altun

Tevazu

2011-10-30T23:40:00.002+02:00

Bencil ve kibirli bir aile, ne yaparsa yapsın huzuru bulamaz. Yüce Yaratıcı’sının hükmü karşısında saygı ile eğilmeyen baş kibirlidir. Kibirli kimse katı olur. Kibirli kimse ince bir aşk ile sevmeyi bilmez, incelip bir gönle giremez. Böyle biri düşmanıyla değil, dostuyla bile geçinemez. Ta ki tövbe edip, gerçek tevazuyu elde edene kadar.

Tevazu, güzel vasıflardan biridir. Cenab-ı Hakk, bu huyu has kullarının güzel bir hasleti olarak medih buyurur. “O çok merhametli Allah’ın kulları onlardır ki, yeryüzünde tevazu ile yürürler."

Hal böyle olunca, tevazuun zıddı olan gurur, benlik ve kendisini üstün görme gibi duyguların Müslüman’dan tamamen uzak duygular olması gerekmekle birlikte, benlik ve enaniyetten, “Öldürücü zehirden kaçar gibi” kaçmak gerekir.

Güzel geçim güzel ahlaktır. Güzel ahlakın temeli tevazudur. Tevazu ailede, işte, cemiyette ve her yerde güzel geçim için vazgeçilmez bir ahlaktır. O elde edilmeden gerçek huzur bulunmaz.

Nefsini beğenen ve nefsine itimad eden bedbahttır. Nefsinin ayıbını gören ise bahtiyardır.

Recep Altun

Çocuklara İsim Vermek

2011-10-30T11:39:00.004+02:00

Yeni Doğan Torunumuz Ömer

İslam'da çocuğa genellikle doğduğu gün veya gece isim verildiği gibi, doğumunun üçüncü veya yedinci gününde de adı konulmaktadır. Resulullah (s.a.v.) oğlu İbrahim dünyaya gelince, "Bu gece bir oğlum doğdu; ona ceddim İbrahim'in adını verdim." (İbn Sa'd, et-Tabakatü'l-Kübra) buyurmuşlardır. Dinimizde yeni doğan bir çocuğa isim verilmesiyle ilgili aşağıda belirtilen hususların uygulanması müstehap olarak görülmektedir:

Çocuğa doğunca veya doğumu müteakip yedinci günü adı konur.
Çocuğun ismini ilmiyle amil, ehl-i salih bir zata koydurmak iyidir.
Ashab-ı kiram çocuklarına isimlerini Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) verdirmeyi tercih etmişlerdir.
Çocuk, isim koyacak kişinin kucağına verilir. Kişi abdestli bir şekilde kıbleye döner, önce sağ kulağına ezan, sol kulağına ise kamet okur ve üç kere çocuğun sağ ve sol kulaklarına ismini tekrar eder.
Çocuğa isim koyduktan sonra hayır duada bulunulmalıdır. Peygamber efendimiz (s.a.v.), "Ya Rabbi, bu çocuğu hayırlı ve salihlerden eyle ve onun güzel bir şekilde yetişmesini sağla" diye dua etmiştir.

Yüce Allah, tüm yeni doğan çocuklarımızı hayırlı ve salihlerden eylesin ve onların güzel bir şekilde yetişmelerini sağlasın. Amin.

Recep Altun

Cumhuriyet Bayramı

2011-10-28T18:59:00.003+03:00

Saltanatın kaldırılması ve Lozan antlaşmasının yapılmasından sonra, TBMM’de en çok tartışılan konulardan belki de en büyüğü yeni kurulan devletin niteliği sorunuydu. Bu yüzden yeni devlet rejiminin bir an evvel açık bir şekilde belirlenmesi gerekiyordu.

Mustafa Kemal Paşa 28 Ekim gecesi arkadaşlarına sorunun çözümüne ilişkin düşüncelerini açıkladı. İsmet İnönü ile beraber o gece devletin niteliğinin cumhuriyet olduğunu saptayan bir yasa tasarısı hazırladı.

Mustafa Kemal Paşa milletvekilleri ile bir bir görüşerek, hazırladıkları kanun tasarısı ile ilgili düşüncelerini öğrendi. Bu tasarıda “Hakimiyetin kayıtsız şartsız milletin olduğu ve Türkiye Devletinin hükümet şekli cumhuriyettir” gibi hükümler yer alıyordu. Görüşmelerin ardından parti grubunda cumhuriyetin ilanı kabul edildi. Hemen ardından Büyük Millet Meclisi toplandı ve ilk önce anayasa komisyonunun tutanağı okundu. Bazı milletvekilleri cumhuriyet ile ilgili ateşli ve heyecanlı konuşmalar yaptılar. Ardından Şair Mehmet Efendi bütün milletvekillerini “yaşasın cumhuriyet” diye bağırmaya davet etti. Tüm milletvekilleri hep bir ağızdan “yaşasın cumhuriyet ” diye bağırdılar. 29 Ekim 1923 günü kanunun kabul edilmesiyle birlikte yeni Türk Devletinin adı da “Türkiye Cumhuriyeti” olarak değiştirilmiş oldu.

Atatürk’ün siyasal alanda yaptığı devrimlerden bir tanesi olan cumhuriyetin ilanı ile artık Türk milleti kendi yönetim şeklini de tamamen değiştirmiş bulunmaktaydı. 29 Ekim tarihinde anayasanın bu konuya ilişkin ilgili maddeleri değiştirilerek ülkenin yeni yönetim şekli de cumhuriyet olarak şekillendirilmiş oldu.

Oy birliği ile Mustafa Kemal Paşa Cumhurbaşkanlığına seçilerek, ilk cumhurbaşkanımız olmuş ve kürsüye çıkarak şöyle demiştir “Türkiye Cumhuriyeti mesut, muvaffak ve muzaffer olacaktır”

Bu yıl 88. yıldönümünü kutladığımız Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun!

Recep Altun

Şehidimiz Ümit Tekinaslan

2011-10-27T19:18:00.005+03:00

Şehid Ümit Tekinaslan

Aziz Şehidimizin Naaşı Başındaki Annesi ve Yakınları

Aziz Şehidimizin Baba Evi

Aziz Şehidimizin Babası Sıttık Tekinaslan


Aziz Şehidimizin Naaşı Başında Annesi ve Yakınları

Aziz Şehidimizin İlçemizdeki CenazeTöreni

Aziz Şehidin Yakınları

Hakkari’nin Çukurca ilçesine bağlı Kazan Vadisi’nde çıkan çatışmada şehit olan Özel Kuvvetler Komutanlığında görevli Astsubay Başçavuş Ümit Tekinaslan, Kırşehir’in Kaman ilçesinde toprağa verildi.

Törene katılan şehit astsubayın 3 yaşındaki oğlu İbrahim Sıttık' da babasının ardından gözyaşı döktü. Şehidin oğluna, şehit olan bir arkadaşının adını verdiği öğrenildi. 33 yaşındaki Şehit Astsubay Ümit Tekinaslan’ın cenazesi, 24 Ekim Pazartesi günü ikindi namazını müteakiben Kaman ilçesi Cuma Mahallesi’ndeki şehitlikte toprağa verildi.

Aziz Şehidimiz Ümit Tekinaslan'a Yüce Allah'tan rahmetiyle muamele eylemesini, yakınlarına ve necip Türk Milleti'ne başsağlığı dileklerimle birlikte Yüce Allah'tan sabr-ı cemil ihsan etmesini niyaz ederim.

YazBlogcu

Terörü Lanetliyoruz!

2011-10-19T22:24:00.019+03:00

YA BU KANI DURDURUN, YA MİLLET DURDURACAK! | izlesene.com

Pardus

2011-10-17T20:03:00.006+03:00

Merhabalar, Saygıdeğer Blogger Arkadaşlarım,

Ben artık Windows-xp işletim sistemini terk ettim ve Türkiye'nin milli yazılımı olan Pardus 2011.2 Cervus Elaphus 32 bit sürümünü kullanıyorum. Tamamen ücretsiz. İçinde ihtiyacınız olan herşey var, ayrıca oradan buradan dosya indirmek kurmak gibi derdiniz de yok. İçersinde ofis proğramı da var. Windows'ta oluşturduğum tüm yazı ve resim dosyalarımı bir dvd'ye kopyaladım ve Pardus'a taşıdım ve şu anda bu bloğumu da Pardus'ta oluşturuyorum.

Bilgisayarımda bulunan harddiskin kapasitesi 40 GB. bunun 30 GB. Windows XP işletim sisteminde, kalan 10 GB.nı da Pardus'a ayırdım ve kurdum. İlk kurarken benden kaynaklanan bazı hatalar sonucu biraz zorlandım ama, üçüncü denemem de başardım.

Bu iki sistemi de bir müddet birlikte bilgisayarımda tutacağım. Pardus'tan memnun olursam, bilgisayarımdan Windows XP'yi komple kaldıracağım ve Pardus kullanmaya devam edeceğim. İşletim sistemi, ofis proğramları ve virüs paroğramları için hiç masrafınız olmayacak. Hatta makinanıza virüs proğramını da hiç kurmayacaksınız. Neden mi? Linux sistemi bir konsol üzerinden açık kaynak kodlu çalıştığı için yani içersinde hiç, exe, bat, com vs. uzantılı uygulama dosyası kullanmadığından dolayı hiç bir virüs ve hacker bilgisayarınıza giremez ve bilgisayarınızı çökertemez.

Benim bilmediğim ama daha keşfedeceğim çok şeyleri olduğu muhakkak. Sizlere de öneririm desem şimdilik yalan olur. Önce ben bu sistemi tamamıyle keşfedip kullanayım ki, gerçekten sorunsuz ve tehlikesiz çalışırsa, ancak o zaman önerebilirim.

Saygılarımla.
YazBlogcu

Değirmenin Kanatları

2011-10-13T09:30:00.009+03:00

Rüzgar esmiyor

Dönmüyor değirmenin kanatları

Buğday çuvalları sırada bekliyor

Taşlar sabırsız, öğütmek için

Ama, zaman acımasız
Rüzgar olmasa da
Dönüyor o, fütursuzca...

YazBlogcu

MS Hastalığı

2011-10-07T19:54:00.004+03:00

MS Hastalığı Nedir?

Bir MS hastası, MS'i şu örnekle tanımlıyor. "Elektrik kablolarını düşünün. Tellerin üzeri, yalıtımı sağlayan plastikle kaplıdır. Bir sebepten kabloların üzerindeki plastik sıyrılır veya yer yer açılır. Bu durumda çıplak teller birbirine değer ve kısa devre olur. İnsan vücudunda da binlerce kilometre sinir vardır ve bu sinirlerin üzeri miyelin denen yağlı bir madde ile çevrelidir. MS te bu miyelin yer yer yok olur ve vücutta kısa devre oluşur."

MS hastalığı, diğer bir adıyla multiple skleroz, beyin ve omurilik (merkezi sinir sistemi) hastalığıdır. Bu hastalığa multiple skleroz denmesinin nedeni hastalık beyin ve omuriliğin bir çok yerinde sertleşmiş dokular oluşturur. Merkezi sinir sistemi sinirler boyunca vücudumuzun farklı yerlerinde elektriksel mesajlar gönderen bir telefon santrali gibidir. Bu mesajlar bilinçli ve bilinçsiz tüm hareketlerimizi kontrol eder. MS hastalığı da bu mesajların düzgün bir şekilde iletilmesini bozar. Sağlıklı sinir liflerinin çoğu mesajların iletilmesini kolaylaştıran miyelin denen yağlı bir madde ile çevrelenmiştir. Bu doku sinir liflerinin elektrik uyarılarını iletmelerine yardımcı olur. MS hastalığında miyelin parçalanır ve miyelinin yerini sertleşmiş dokular alır. Böylece mesajın geçişi engellenir yada sapar. Sonuçta vücut fonksiyonları kontrol edilemez hale gelir, çünkü mesajlar yanlış yere gittiği için gerektiği şekilde iletilemez.

MS Hastalığının Belirtileri Nelerdir?

Hastalığın belirtileri merkezi sinir sisteminin hangi bölgesinin etkilendiğine bağlı olarak değişebilir. Belirtiler kişiden kişiye değişiklik gösterdiği gibi aynı kişide zaman içinde farklı belirtiler de gösterebilmektedir. En yaygın belirtisi hissizliktir. Bununla birlikte MS halsizlik, karıncalanma, koordinasyon zayıflığı, titreme, kas sertleşmesi, konuşma bozukluğu, yorgunluk, görme bozukluğu, denge problemleri, bağırsak yada mesane sorunları, istemsiz hızlı görme (nistagmus), yürümede bozukluk, cinsel işlev bozuklukları, hafıza kaybı, ısıya hassasiyet gibi belirtilerle de ortaya çıkabilir. MS hastaları bu belirtilerin tamamını yaşamaz ama her hastada farklı belirtilerle ortaya çıkar.

MS Hastalığına Yol Açan Sebepler Nelerdir?

Ne yazık ki tıp henüz bu hastalığın tam olarak nedenini saptayamamıştır fakat bununla ilgili bir takım teoriler ortaya koymuştur.

Virüs saldırısı: Vücudumuza giren virüsler hücrelerde hızla çoğalır ve bir hastalığa sebep olur fakat bazı virüsler vücutta yavaşça aylar yada yıllar içinde vücutta kalarak yeni hastalıklar oluşturabilir. MS bu yavaş virüsler sonucunda ortaya çıkabilir.

Bağışıklık Sistemi: Vücudumuzun savunma yani bağışıklık sistemi zaman içinde zayıflayıp geri tepebilir ve bunun sonucunda kendi hücrelerine saldırır. Buna Oto-İmmun Reaksiyon denir. MS hastalığı vücudun kendi dokusuna saldırdığı reaksiyon sonucunda da ortaya çıkıyor olabilir.

MS Hastalığı Nasıl Teşhis Edilir?

Başlangıçta MS hastalığı çok hafif belirtiler gösterdiği için kişiler doktora gitmeye gerek duymazlar. Fakat belirtiler zaman içinde oluşur ve kaybolur. Hatta bazen yıllar sonra ortaya çıkar. Bu nedenle hastalığın teşhisi çoğu zaman ilerlemiş düzeydeki şikayetler sonucunda konur. Tanı konduktan sonra bile bazı belirtilerde iyileşmeler ve kötüleşmeler olabilir. Doktorunuza geçmiş hikayenizi anlatmak, ayrıntılı bir nörolojik muayene, beyin ve omuriliğin ayrıntılı çekilmiş MR sonucu teşhiste yardımcı olacaktır.

MS Hastalığının Tedavisi Nedir?

Ne yazık ki MS'in tam bir tedavisi yoktur. Hastalığın ciddiyetine göre kullanılan ve hastayı belli ölçülerde rahatlatan ve özürlülüğünü azaltan ilaçlar kullanılmaktadır. Zayıflamış kasları güçlendirmek ve hareket kolaylığı sağlamak için çeşitli Fizik tedavi yöntemleri kullanılabilir. Günlük yaşamını kolaylaştıracak öneriler ve destek sağlamak için Rehabilitasyon tedavisi kullanılabilir. MS tedavisi için hala güncel araştırmalar yapılmaktadır. MS ile ilgili güncel bilgileri doktorunuzdan yada Ulusal MS Derneklerinden alabilirsiniz.

Türkiye için telefon numaraları:

Türkiye MS Derneği Genel Merkezi: 0212 275 22 96 - 275 22 97

Türkiye MS Derneği Ankara Şubesi: 0312 440 02 65

İzmir MS Derneği: 0232 238 88 88

Bursa MS Derneği: 0224 442 83 00

Kimler Risk Altındadır?

Kadınlar erkeklere göre, ılıman iklimde yaşayanlar sıcak iklimde yaşayanlara göre daha fazla risk altındadır. Belirtiler 20-40 yaş grubunda daha sık görülür. Sağlık koşullarını çok iyi olduğu ortamlardaki kişiler de risk grubundadır çünkü bu bölgelerde MS'e karşı bir bağışıklık sistemi gelişmemektedir.

Ne Yapmalıyız?

Dr. Emin Mindan gelişmiş toplumda yaşamanın verdiği bazı şeylerin bu hastalıkta etkili olduğunu belirtmektedir. Örneğin kadınların saç boyası ve ruj kullanması, aliminyum tencere ve benzeri ürünlerin kullanılması, dişlerdeki metal dolgular, güneşten korunmak için kullanılan güneş kremleri. Dr. Emin Mindan D Vitamininin kişiyi 16 çeşit kanserden koruduğunu ve günün doğru saatlerinde güneş ışınlarını vücudumuza alarak almamız gerektiğini vurguluyor. Ayrıca Dr. Emin Mindan beslenirken aspartan içeren ürünlerden (örneğin sakız), unlu, şekerli gıdalardan, katkı maddesi içeren ürünlerden ve beyaz ekmekten uzak durmamızı, bunların yerine kefir, yoğurt, zerdeçal, köri, soğan, taze soğan, sarımsak, buğday ekmeği, omega 3 içeren ürünleri mutlaka tüketmemiz gerektiğini vurgulamaktadır. Çünkü bu bahsedilen ürünler vücudumuza çeşitli şekillerde aldığımız ağır metalleri yok etmekte ve bağışıklık sistemimizi güçlendirmektedir.

Kaynak: http://www.sportmeniz.biz/archive.asp?kid=76

Neyzen Tevfik

2011-10-06T21:06:00.002+03:00

Resimleyen: Tan Yücel

Türk hicvinin büyük ustası olan ve gençliğinde baba dayağından çok çeken, şiirin, özellikle de hicvin yanısıra musikide de üstad olan Neyzen Tevfik, hemen her anı berduşlukla geçen hayatıyla toplumumuzun hafızasında silinmez bir iz bırakmıştı. Neyzen Tevfik hiçbir kayda tabi olmaz, kafasına ne eserse onu yapardı.

Henüz çocukluğunda, her nasılsa pehlivanlığa heves etmişti. Ufak tefekti ama cüssesinden çok büyük güreşçilere kafa tutmaktan çekinmezdi. Böyle akıl almaz tahriklere giriştiği günlerden birinde, pehlivanların meydan okuyuşuna kayıtsız kalamadı, güreşe tuttular ama rakibinin kolları arasında yere çarpılması bir oldu. Neye uğradığını şaşıran Tevfik'i görenler, sağ kolunun omuzundan aşağıya doğru bir tuhaf sallandığını farkettiler. Kolu kırılmıştı, o günün hatırasını ömür boyunca çarpık bir kol şeklinde taşıyacak ama "Ney üflemeye pek faydası oluyor" diyerek teselli bulacaktı.

Yine ilk gençlik günlerinde, bir Ramazan akşamı ve iftar vaktine az bir zaman kalmıştı. Babası Fehmi Efendi son derece titizdi. Sofra kurulmuş, Fehmi Efendi ev halkına bir eksik olup olmadığını soruyordu. Birdenbire çorbaya sıkacak limon olmadığını farkettiler. Fehmi Efendi dillere destan haykırışı ile oğlu Tevfik'i çarşıya limon almaya gönderdi. Tevfik, eline verilen birkaç metelik ile dışarı fırladı. Limonları aldı ama gözü o sırada limandan ayrılmak üzere olan bir gemiye takıldı ve sıska bedenine babasının attığı dayakları hatırlayınca ev yerine gemiye yöneldi. Kaçak olarak bindiği geminin nereye gittiğini bile bilmiyordu. Günlerce süren yolculuğun ardından karaya ayak bastığı yer MIsır'da İskenderiye limanı idi ve Neyzen Tevfik, tam beş yıl boyunca Mısır'da ney üfleyerek yarı aç yarı tok yaşadı. Beş yıl sonra yine bir Ramazan akşamı iftara dakikalar kala, vurulan kapıyı açan Fehmi Efendi, gözlerine inanamadı: Beş yıl önce çarşıya limon almaya gönderdiği oğlu Tevfik, elinde beş adet limonla karşısındaydı!..

Kaynak: Mehmet Güntekin / HaberTürk-Tarih:17 Ekim 2010-(Sayı:21)

Yusuf Olmak

2011-10-06T15:07:00.005+03:00

Yusuf’u düşünüyorum
Kör kuyuların karanlığında ki
Umudunu kaybetmeyen Yusuf’u...
Hep Yusuf olmak istedim
O kör kuyulardan
Hiç çıkmadan
Ve kör karanlıklarda
Varsın ömrüm geçsin
Yeter ki Yusuf olayım
Kullarını boşver
Allah bilsin...

06 Ekim 2011
YazBlogcu

Güneşi Saklı Kent

2011-10-06T08:56:00.020+03:00

(Ankara-Sıhhiye) Fotoğraf Radikal Gazetesinden Alınmıştır.

Ben, güneşi saklı bir kentte yaşıyorum

Güneş değil, beni esmerleştiren

Doğuştan esmer benim tenim

Güneşi görmek istiyorum

Sarı ışıkları sarsın bedenimi

Güneşi içimde istiyorum.

Ben, sevginin tükendiği bir kentte yaşıyorum

Sevmek ve sevilmek istiyorum

İnsanların arasında

Sevgilerin en güzelini yaşamak

Ve paylaşmak istiyorum.

Ben, huzurun olmadığı bir kentte yaşıyorum

Her an kötü bir şey olacakmış gibi

Yüreklerimizde hep bir korku

Kaldırımlarında bile yürünemeyen

Yeşilin huzur vermediği

Güneşi saklı bir kentte yaşıyorum.

Ben, insan gibi insanların arasında

Güneşi, sevgisi ve huzuru olan bir kentte

Ölüm kapıma dayanmadan evvel

İnsan olduğumu hissederek

İnsan gibi yaşamak istiyorum.

06 Ekim 2011 Ankara

YazBlogcu

Hamitli Rıza Bey

2011-10-02T10:35:00.008+03:00

Hamit'li Rıza Bey'in babası şair Halil Bey, Cerit aşiretinden Silsüpüroğlu Mehmet Bey'in oğludur. Anası Köşekli aşiretinden Hamza Bey'in bacısı Hüsne kadındır.

Halil Bey (1274 ) 1858'de Kırşehir’in Hamit köyünden doğmuş ve 5 yaşında köy hocasına giderek okuma yazma öğrenmiştir. Kırşehir eşrafından olan dayılarının yanında Kırşehir Rüştüyesinde tahsilini tamamlayıp Akpınar köyünden Ali Efendi namıyla bilinen değerli bir hocadan icazet aldıktan sonra baş tahsildar olarak vazife yapan Halil Bey, 7 si oğlan biri kız olmak üzere 8 çocuk sahibidir. Çocuklarından ilki ünlü Hamit'li Rıza Bey'dir. Kurtuluş Savaşında Mustafa Kemal'in önderliğindeki milli uyanışı boğmak isteyen İstanbul hükümeti, Anadolu'daki bazı illerin valilerini bu iş için görevlendirmiştir. İstanbul hükümetinden aldığı direktiflerle Ankara'ya dönen Vali Muhittin, 1919 Eylülünün ilk günlerinde teftiş bahanesiyle Hacıbektaş’a gitmiş, Çelebi Cemalettin Efendi ve Bektaşî babalarının Kuva-yi Milliye taraftarlığında caydıramayacağını anlayınca Çorum'a geçerek Çorum Mutasarrıfı Samih Fethi Bey ile Kastamonu'daki 58 piyade alay komutanı Mustafa Bey'i kandırmayı başarmıştı. 14 Eylül 1919 günü, İstanbul Hükümeti Dahiliye Nazırına bir bir telgraf yollayan vali Muhittin, topladığı kuvvetlerle Ankara'nın basılabileceğini bildiriyordu.

Ankara valisi Muhittin Paşa'nın faaliyetlerinden haberdar olan Mustafa Kemal, Ali Fuad Paşa'dan vali Muhittin'i tutuklamasını istemiş, Fuad Paşa Hacıbektaş’a giden valiyi Albay Osman'a takip ettirmişti. Kolordu Komutanlığına vekalet eden Mahmut Bey'le haberleşen Fuad Paşa, vali Muhittin'in mutlaka yakalanıp Sivas'a yollanması gerektiğini bildirmiştir.

Ankara'ya dönme kararı alan vali, Çorum'dan ayrılarak 19 Eylül 1919 da Sungurlu'ya gelmiş, oradan da Keskin'e geçmişti. Keskin'le Elmadağ arasındaki Kılıçlarbeli'nde pusu kuran Kırşehir’in Hamit köyünde oturan Kuva-yi Milliye reislerinden Hamit'li Rıza Bey'in Müfrezeleri vali Muhittin'i tutuklayıp Sivas'a göndermiştir.

1879 yılında Kırşehir’e bağlı Hamit köyünde dünyaya gelen ve amcasının kızı şemsi hanımla evlenen Hamit'li Rıza Bey, Arapça-Farsça biliyordu. Rıza Bey, 1919 Mebusan Meclisi seçimlerinde mebus çıkarak İstanbul’a gitmiş, Büyük Millet Meclisinin Ankara'da açılması üzerine Kırşehir milletvekili olarak katılmış, Milli Müdafaa Encümeni üyeliği görevinde bulunmuştur. Kardeşi Haydar Bey ile birlikte beş yüz adamıyla Birinci İnönü Savaşına katılan Rıza Bey, bu savaşta büyük yararlıklar göstermiştir. Savaş sonrası Rıza Bey'in adamlarından Hüseyin ve Alişan adli kişiler Kırıkkale'nin Cerid Kalesi köyünü basıp halkın altın ve kıymetli eşyasını gasbetmişlerdir. Köy halkı Ankara İstiklal Mahkemesine başvurarak bu işi Rıza Bey'in yaptırdığını, ayrıca Rıza Bey'in Acı adlı çiftliğine katır satın almaya gelen doğulu kişilerin Şeyh Said'in adamları olduğunu bu münasebetle Rıza Bey'in devlete isyan eden Şeyh Said'le işbirliği yaptığı doğrultusunda şahitlik etmişlerdir. şevket Süreyya Aydemir cezaevinde beraber kaldığı Rıza Bey'i özetle şu sözlerle tasvir eder. "Aslında bir köylüydü. İri, heybetli, kara bıyıklı ve iyi huylu bir adamdı.... Padişahın Ankara valisini kendisinin dağa kaldırdığını, Atatürk’e Ankara yolunu açtığını ve onu Çankaya'ya kendisinin oturttuğunu söylerdi.

Bir müddet sonra Mustafa Kemal'in karşısındaki grupta yer aldığı iddiasıyla suçlanan Hamit'li Rıza Bey, 11.1.1926 yılında huzursuzluk yaratan suçlarla itham edilerek, Ankara İstiklal Mahkemesinin kararıyla idam edilmiştir.

Düşündüğü gibi konuşan, saf, başarıların siyasal ranta dönüştürmesini bilmeyen Hamitli Rıza Bey, savaş sonrası vali Muhittin gibilerinin ihtiraslarının kurbanı olmuştur. Derinlemesine incelenirse onun akibeti, bir Türkmen beyi olan Dulkadirli Şehsuvaroğlu Ali Bey'in akibetiyle benzerlik gösterir.

Şair olan ve 1949 yılında vefat eden Hamit'li Halil Bey, oğlu Rıza Bey'in idamını şu içli mısralarla dile getirmiştir.

Yalan dünya senden lezzet almadım

Daim ağu kattın aşıma felek

Her daim ağlattın bir dem gülmedim

Hiç bakmadın gözüm yaşına felek.

Rıza Bey sehpada vasiyet etmiş

şu mektubu evime versinler demiş

Uzatmış urgana boynunu vermiş

Daha ak düşmeden saçıma felek.

Asla idamıma hiç üzülmeyin

Siz beni de öldü diye bilmeyin

Kaleli nesline selam vermeyin

Kalleşi çıkardın karşıma felek.

El bilir değilim haini vatan

İstiklal uğrunda ilk adım atan

Şahit olsun kalem zaptımı tutan

Yalan yafta taktın döşüme felek.

Cumhuriyete muhalif bir iş görmedim

Alçaklıkla namusuma leke sürmedim

Ailem şerefine halel vermedim

Şehit namazı düştü şanıma felek.

Demişler isyana hazır duruyor

Şeyh Said'e iştirake varıyor

Dört alçak Kaleli şahit oluyor

Yalan yafta taktı döşüme felek.

Yüz bin felaketle günüm geçirttin

Nimet deyi bana zehir içirttin

Yıktın evim ta temelden göçürttün

Darbeler indirdin başıma felek.

Türküm Türk’ün imdadına yeterken

Adım adım terakkiye giderken

Vatanıma sadık hizmet ederken

Bu idler gelmezdi düşüme felek.

Üç dört alçak ittifak eylediler

Zamanında bende yardım gördüler

Bir isyana meyli vardır dediler

Bu yalan gitmedi hoşuma felek.

Kuva-yi Milliye'yi ben icat ettim

Beş yüz atlı ile harbe ben gittim

Hilafet valisin ben esir ettim

Bunları yazın mezar taşıma felek.

Kardeşlerim olduğumu bildirtmen

Şerefinizi üstünüzden kaldırtman

Düşmanları kendinize güldürtmen

Hainler karıştı mime felek.

İnkılapta hizmet aranmaz oldu

Hakikat aranıp bulunmaz oldu

Kim vurduya gitti bilinmez oldu

Vatana bir Rıza aramak boşuna felek.

Suçlu olsam buna razı olurdum

Elbet halasıma çare bulurdum

İsteseydim döğüşerek ölürdüm

Hilebaz karıştı işime felek.

Yine sarpa uğrattılar yolumu

Vatanıma feda ettim oğlumu

Akibet sehbada gördüm ölümü

Haksızı düşürdün peşime felek.

Dünya bir fırıldaktır dönüyor

Hanümanlar harap olup sönüyor

Ölüm kuşu her kapıya konuyor

Zehir kattın tatlı aşıma felek.

Halil der inkılap sehpa kuracak

Takdiri ilâhi böyle olacak

Rıza’nin hizmetin vatan bilecek

Hiç bakmadın gözüm yaşına felek.

Kaynak Resim: Mümtaz Boyacıoğlu, Metin: http://www.webhatti.com/tarih/80018-ceritler.html

Sabır ve Teslimiyet

2011-10-01T12:04:00.000+03:00

Ey Müslüman! Sen güzellik Yusuf'usun, bu alem de kuyudur. Seni oradan selamete çıkarıp huzura kavuşturacak ip de Allah'ın emrine sabır ve teslimiyettir. (Hz. Mevlana)

Cami Çocuk Buluşması

2011-10-01T10:47:00.007+03:00

Cami-Çocuk Buluşması...

Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından her yıl kutlana gelen “Camiler ve Din Görevlileri Haftası” bu yıl da 1-7 Ekim tarihleri arasında ülke çapında düzenlenecek etkinliklerle kutlanacak. Son yıllarda her kutlamada farklı bir konunun öne çıkarıldığı hafta için bu yıl “Cami-Çocuk Buluşması” ve “Din Hizmetlerinde Gönüllülük” temaları tercih edildi.

Din Hizmetleri Genel Müdürü Dr. Yaşar Yiğit bu temaları tercih etmelerindeki amacı şöyle anlattı:
“Din hizmetlerinin sunumunda gönüllü olmak esastır. Gönüllülüğün bulunmadığı bir din hizmeti sunumunda başarılı olmak mümkün görünmemektedir. Din hizmeti kavramı, resmiyetin ötesinde, gönüllü olmayı da gerektirmektedir. Bu nedenle ‘Din Hizmetlerinde Gönüllülük’ ana başlığını tercih ettik.”

Peygamberimiz döneminde toplumun bütün fertlerinin camilerden faydalandıklarını ancak zamanla bir takım yanlış değerlendirmeler sonucu kadınların ve çocukların camilerden tecrit edildiklerini vurgulayan Yiğit, bu uygulamanın yanlış olduğunu ifade ederek “Camiler, toplumun bütün fertlerinin manevi havayı soluması gereken kutsal mekânlardır” diye konuştu.

Camilerin, toplumun inşasında önemli görevler üstlendiğini bildiren Yiğit, camilerin mihrabıyla mabet, kürsü ve minberleriyle de mektep olduğunu belirterek, yaşlı genç, kadın erkek, engelli engelsiz hemen herkesin camilerden ilim, irfan, adap ve ahlak öğrenebileceğini kaydetti.

Modern zamanlarda gün geçtikçe zayıflayan manevi değerlerin fert, aile ve toplumda neşv-ü neva bulmasında Kâbe’nin şubeleri olan camilerin katkısının inkâr edilemeyeceğini vurgulayan Yiğit, medeniyetlerin mabet zemininde inşa edildiğini, bu nedenle geleceğin ferdi, toplumu, cemaati, ailesi olacak çocuklarımızın mabetleriyle buluşmalarını, mabetlerini tanımalarının gereği olarak ‘Çocuk ve Cami Buluşması’ temasını seçtiklerini söyledi.

İl ve ilçelerde, köy ve mahallelerde din görevlilerinin camiye gelen çocuklara camiyi bütün yönleriyle tanıtacaklarını ifade eden Yaşar Yiğit, “İnsanımızın evlatlarını, çocuklarını maneviyat menba-ı camilerimizle tanıştırmalarını arzu ediyoruz” dedi.

Açılış 1 Ekim’de Kocatepe’de…

01 Ekim 2011 Cumartesi günü saat:10:00-21:00 arasında Ankara Kocatepe cami avlusunda çocuklarımız için ;
Mehteran : Minikler Mehter 1453,
Konser : Grup 571,
Havai Fişek ve Laser Gösterileri,
Animasyonlar,
Çeşitli İkramlarda bulunacak.

Türkiye genelinde birçok etkinlikle kutlanacak olan hafta, Diyanet İşleri Başkanlığı Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü tarafından Ankara’da düzenlenecek ‘Açılış Töreni’ ile başlayacak. Törene, Diyanet İşleri Başkanı Prof. Dr. Mehmet Görmez de katılacak.

Kocatepe Camii’nde yapılacak açılış töreni sonrasında aralarında Hafız Osman Şahin, Bünyamin Topçuoğlu, Yavuz Mutlu, Adem Bilir, Faruk Yazar, Hikmet Akça, Ahmet Yüksel, Suat Göztok’un bulunduğu din görevlileri saat 13.30’da Kocatepe Camii’nde “Kur’an Ziyafeti” sunacaklar.

Açılış töreni, Hafızlık, Kur’an-ı Kerim’i ve Ezanı Güzel Okuma, Ezan ve Hutbe Yazma yarışmalarında dereceye giren din görevlilerine ödüllerinin verilmesiyle davam edecek ve 20.30’daki Türk Tasavvuf Musikisi Konseriyle son bulacak.

Camiler Haftası nedeniyle paneller düzenleniyor…

Din Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nün organizasyonunu üstlendiği Camiler ve Din Görevlileri Haftası nedeniyle “Cami ve Çocuk Buluşması” ve “Din Hizmetlerinde Gönüllülük” panelleri de düzenlenecek.

Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Muhammet Şevki Aydın’ın yöneticiliğini üstlendiği “Cami ve Çocuk Buluşması” başlıklı panel 2 Ekim Pazar günü Kocatepe Camii Konferans Salonunda gerçekleştirilecek.

6 Ekim Perşembe günü ise yine aynı yerde Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı Prof. Dr. Hasan Kamil Yılmaz’ın yöneticiliğinde “Din Hizmetlerinde Gönüllülük” paneli gerçekleştirilecek.

Kaynak: Diyanet İşleri Başkanlığı

Almanya'ya İkinci Göç Dalgası

2011-09-30T13:55:00.006+03:00

Her ne kadar Türkiye’den Almanya’ya ilk olarak 1957 yılında 150 kişilik bir işçi kafilesi gönderilmişse de, resmi olarak 1961 yılında başlayan işçi göçünün ardından aradan geçen 50 yıldan sonra bu kez, Almanya’ya “donanımlı, nitelikli eleman göçünün” sağlanması amacıyla Almanya İşkur Başkanı Bundesagentur Für Arbeit Heinrich Alt ile Türkiye İş Kurumu Genel Müdürü Kemal Biçerli’nin 14 Ekim’de Almanya’da bir araya geleceğini gazetelerden okuyunca çok sevinmiştim. Çünkü ben de 1971 yılının Eylül ayında Almanya’ya işçi olarak gidenlerden biriydim.

Teknik dallarda, özel sektörde, hizmet sektöründe eleman sıkıntısı yaşayan Almanya’nın, bu kez donanımlı eleman; yani hasta ve yaşlı bakıcı, teknisyen, tıbbı sekreter gibi ara mesleklerde çalışacak işçiler için Türkiye’den talepte bulunacağından bahsedilmesi beni epeyce heyecanlandırmış, bu bağlamda Türkiye’deki meslek lisesi mezunlarının Almanya’da çalışabileceği görüşüne de yer verilmesi, Türkiye’deki işsiz meslek lisesi mezunlarını da sevindirmişti.

Ne zaman ki, Almanya Başbakanı Angela Merker, Türkiye’den Almanya’ya “donanımlı, nitelikli eleman göçünün” başlamasına dönük girişimlere karşı çıktı, 50 yıl sonra Almanya’ya yapılacak 2. göçün umutları da böylece suya düşmüş oldu.

İLK KAFİLE 1961’DE GİTTİ

Almanya’ya ilk resmi Türk işgücü göçü, Türkiye ile Almanya arasında 31 Ekim 1961’de ‘Türk İşgücü anlaşması’nın imzalanmasıyla başladı, Yüzde 60’ı kalifiye olan Türk işçilerinden oluşan ilk kafile 1961 yılında Almanya’ya geldi. Almanya Tophane’de bir irtibat bürosu kurdu, Almanya’ya gitmek isteyenler bu büroya müracaat ediyorlardı. İşçiler İstanbul Sirkeci Garı’ndan trenlerle 3 günde Hamburg’a varıyorlardı. Almanya’daki yabancı işçi sayısı 1973’e kadar sürekli arttı. 1974 yılında Almanya yabancı işçi alımını durdurdu. Sadece Avrupa Birliği vatandaşları işçi olarak alınmaya başlandı. 1961’de işçi olarak giden Türkler, bugün Almanya’da işveren de oldular. 2010’yılında 100 bin Türk girişimci bulunuyordu.

İLK YOLCULUK 50 SAAT SÜRDÜ

26 Ekim 1961 tarihinde İstanbul Sirkeci Garı'ndan davul ve zurnayla yolcu edilen ilk Türk kafilesi 50 saatlik bir yolculuktan sonra 30 Ekim 1961 yılında Münih tren istasyonunun 11'nolu peronuna inmişti. Anlaşma çerçevesinde sadece ilk yıl Almanya'ya yaklaşık 1500 kişi çalışmak üzere gönderildi. 1973 yılında ekonomik kriz nedeniyle işçi alımı ilk kez durdurulduğunda Almanya'daki Türk işçilerinin resmi sayısı 650 bine ulaşmıştı. Bugün Almanya'daki Türk nüfus sayısı yaklaşık 2,9 ile 3 milyon arasında bulunmaktadır.

YazBlogcu

Ankara Logosu

2011-09-29T13:57:00.008+03:00

Danıştay Ankara kedisi logosunu iptal etti. Danıştay iptal kararı verdiğinde Ankara sokaklarında, sıklıkla dolaştığını gördüğümüz bir gözü mavi, bir gözü yeşil bir kedi logosu vardı.

Danıştay'ın iptali üzerine mutasyon geçiren kedinin gözlerinin yerleri değişti, ergenliğe erişen kedinin bıyıkları çıktı. Kedide bıyık bilindiği üzere sinir sistemi ile bağlantılıdır ve iletilerin beyinle bağlantısını kurar. Ankara'nın bıyıklı kedili logosu yakında neye dönüşür bilinmez...

Ankara'nın Belediye Başkanı logoyla oynamayı pek seviyor, önce camili Atakule, sonra bıyıksız kedi, ondan sonra bıyıklı kedi... Danıştay bunu da iptal ederse, artık neli kedi Ankara'nın logsu olur bilinmez...

Ama bildiğimiz bir şey var ki, Ankara'nın logosuyla bu kadar uğraşmaktan 17 yıldır metroyu bitiremediği için Ulaştırma Bakanlığı'na devreden, fuzuli işlerle ilgilenen, akşam gördüğü rüyayı hayra yormayan yöneticilerle Ankara'nın hali nicedir.

Ankara'ya yakışan Hitit Güneşi logosudur, yılların birikiminin kültürünün bugüne taşınması, Ankara'nın kültürler coğrafyası olduğunun sembolüdür Hitit Güneşi...

Kıssadan hisse, "deveye sormuşlar boynun neden eğri, cevap vermiş nerem doğru ki"

Ankara'nın 17 yıldır neresi doğru ki, logosu doğru olsun... Kedinin suçu yok... Müsebbibi belli...

Kaynak: Sobe

Vazgeç Artık Kan Dökmekten

2011-09-26T20:15:00.008+03:00

Silahlar yine kan kusmakta

Yürekler alev alev yanmakta

Hergün bir şehit haberiyle

Türkiye acılara uyanmakta.

Sen usanmadın öldürmekten

Biz de usanmayız ölmekten

Bu işin sonu nereye varacak

Vazgeç artık kan dökmekten!

Bu terör son bulacak birgün

Sorulacak yapılanların hesabı

Kaçacak yer aranacak o gün

Kalmaz yerde şehidimin kanı.

YazBlogcu

Tuana

2011-09-23T22:07:00.004+03:00

Gecenin Masalı

2011-09-23T01:47:00.024+03:00

Simsiyah geceyi bozmakta yıldızlar

Bulutlar örtmüş mehtabı sinsice

Onun yerine ben varım bu gece

Gecenin siyahını ben bozacağım

Yıldızlar gibi imece...

Asmanın yaprakları perdeliyor

Yıldızların ışığını

Benim bile ışığım yetmiyor

Bozmaya gecenin karanlığını...

Bulutlar da geceden yana

Perdelemek için yıldızların ışığını

Oysa, ne güzel gecenin mavisinde

Titreyen parlak yıldızlar

Ve bulutların arasından göz kırpan

Ayın ondördü dolunaylar...

Uzandım asmaların altına

Baktım yaprakların arasından yıldızlara

Uzattım ellerimi

Gecenin yıldızlarını tutmaya...

Bir masal gibiydi bu gece

Mehtaplı ve bulutlu

Yıldızlarda bulmaktı sadece

Bulamadığım huzuru...

YazBlogcu

Ahi Evran

2011-09-21T13:36:00.003+03:00

AHİLİK TEŞKİLATI

Ahilik felsefesi, temelleri 12. Yüzyılda Kırşehir’de atılmış, daha sonra tüm Anadolu’ya yayılmış bulunan "dini-mesleki" karakterli kültürel, sosyal ve ekonomik bir oluşumdur. Ahilik kurumu mistik bir yol ve bir tarikat olmaktan ziyade sosyal ve ekonomik yönden işleyen; siyasal, askeri ve kültürel yönleri de bulunan bir dünya düzenidir. Başta mensupları olmak üzere, insanlar arasında dayanışma ve yardımlaşma kurmaya çalışmışlardır.

Ahilik, aynı zamanda sosyal hayat kadar ekonomik hayatı da yönlendiren günümüzde hala geçerliliğini koruyan, bugünün şartlarında bile bir çok ülkede sağlanamamış adaletli, verimli ve son derece güzel bir sistemi Türk toplumuna kazandırmış bir kültür'dür.

AHİ EVRAN

Ahi Evran, büyük velilerden olup, kelam, tefsir, tasavvuf, Şafii mezhebi fıkıh alimi ve aynı zamanda tabiptir. Anadolu’da Ahilik adlı esnaf teşkilatının kurucusu olan Ahi Evran’ın asıl ismi: Mahmud bin Ahmed el-Hoyi, künyesi Ebü’l-Hakayık, lakabı Nasirüddin’dir. 1171 (Hicri 567) senesinde İran’ın batı Azerbaycan taraflarında bulunan Hoy kasabasında doğdu.

Şems-i Tebrizi’nin şehid edilmesinden sonra Kırşehir’e (Gülşehir’e) yerleşti. Vaazlarındaki sadelik, herkesin anlayabileceği şekilde meseleleri izah ederek yazdığı kitaplar, kendisinde görülen kerametler, ahlakının güzelliği, dünya malına ehemmiyet vermeyip, yalnız Allahü tealanın rızası için çalışması, insanların sevgisini kazanmasına vesile oldu. Çevresine pek çok kimse toplandı. Herkesin korkarak kaçıştığı Evran ismindeki büyükçe bir yılanın kendisine itaat etmesi, herkesin gözü önünde bu kerameti göstermesi sebebiyle “Ahi Evran (yılanın kardeşi)” ve İslamiyete yaptığı hizmetlerinden dolayı “Nasirüddin” lakabı verildi.

"Ey Ahî (Kardeşim)! Alış veriş ilmini bilmeyen, haram lokmadan kurtulamaz. Haram lokma yiyen ise ibâdetlerinin sevâbını bulamaz. Zahmetleri hep boşa gider. Sonunda büyük azaba yakalanır ve pişman olur." Diyen Ahi Evran’ın nüfuzundan ve sevenlerinin çokluğundan korkan ve ne pahasına olursa olsun öldürülmesini isteyen Moğollar, bunun için Kırşehir emirine baskı yapıyorlardı. Nihayet Ahi Evran, 1262 (Hicri 660) yılında Kırşehir’de şehit edildi.

AHİ EVRAN SÖZLERİ

“Hak ile sabır dileyip,
Bize gelen bizdendir,
Akıl ve ahlak ile çalışıp,
Bizi geçen bizdendir.”

“Eline, diline, beline sahip ol. Kalbini, kapını, alnını açık tut.”
“Ahi’nin eli, kapısı, sofrası açık olmalı; gözü beli ve dili kapalı olmalı”
“Eşine, işine, aşına özen göster.”

“Harama bakma, haram yeme, haram içme. Doğru, sabırlı, dayanıklı ol. Yalan söyleme. Büyüklerinden önce söze başlama. Kimseyi kandırma. Kanaatkar ol. Dünya malına tamah etme. Yanlış ölçme. Eksik tartma. Kuvvetli ve üstün durumda iken, affetmesini, hiddetli iken yumuşak davranmasını bil ve kendin muhtaç iken bile başkalarına verecek kadar cömert ol.”

YazBlogcu

Eğitim ve Öğretim

2011-09-17T15:10:00.007+03:00

2011-2012 eğitim ve öğretim yılı, 19 Eylül Pazartesi günü başlayacak. Bu yıl da ilköğretim okullarının 1. sınıfına kaydolan öğrenciler, küçük olduklarından dolayı okula alışmalarında bir sıkıntı ve problem yaşamamaları için, 12 Eylül 2011 Pazartesi gününden itibaren okullarına gitmeye başladılar.

Ben de bir hafta torunum ile birlikte okula gittim ve okullu oldum. Torunumun kaydını yaptırdığım okulun müdür kadrosu boş, henüz bir idareci ataması yapılmamış. Okulun doğru dürüst hizmetlisi yok, okul adeta dökülüyor. Ama sayın Milli Eğitim Bakanı okul kitaplarının yine ücretsiz dağıtılacağından bahsederek bu uygulamadan bakan olarak hükümetine bir pay çıkartmaktadır.

Bence öğrencilere ücretsiz kitap dağıtana kadar, okullara hizmetli atasınlar. Okulun temizlik, tertip ve düzeni, ücretsiz kitap dağıtmaktan daha önemlidir. İlköğretim okulu 1. sınıf öğrenci velileri okul kitabı için hadi en fazla 35.00 TL. harcasınlar, ama bir eğitim öğretim yılı boyunca sınıfa tutulacak hizmetli, okulun güvenlik görevlisi, tamir ve onarım vs. için belki her ay 50.00 TL. ödemek durumunda kalacaklar.

Hem Sayın Milli Eğitim Bakanı, hem de İl Milli Eğitim Müdürleri kayıt parası adı altında öğrenci velilerinden kesinlikle yardım toplanmayacağını ilan ede dursunlar. Okullarımızın her türlü ihtiyaçlarını karşılayabiliyorlar mı ki? Her türlü ihtiyacı karşılanmayan okul idaresi haklı olarak öğrenci velilerine yöneliyor ve onlardan maddi yardım talebinde bulunuyorlar.

Hani eğitimde fırsat eşitliği; her öğretim yılı başında tüm duyarlı veliler çocukları için en iyi okul ve en iyi öğretmen arayışı içindedirler. Velisi bulunduğunuz öğrenciniz istediğiniz okulun kayıt alanı içersinde ikamet etmiyorsa, o okula kaydını yaptırmanız mevzuat gereği mümkün değil ancak, okul idaresine yüklü miktarda el altından bir bağış yaptığınız takdirde, dilediğiniz okula çocuğunuzun kaydını yaptırabileceğiniz dedikodusu tüm veliler arasında hararetli bir şekilde konuşulmakta ve tartışılmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti sosyal bir hukuk Devletidir. Bu bağlamda ilköğretim; kız ve erkek bütün vatandaşlar için zorunludur ve Devlet okullarında parasızdır, ama sadece T.C. Anayasası'nın 42. maddesinde geçerlidir, uygulamada değil!

YazBlogcu

Bozkırın Yüreğinden

2011-09-14T20:15:00.003+03:00

I

Ben pervane olmuşum kaleme
Yakarsa beni kalem yakacak!
Yazıklar olsun böyle düzene
Bu düzen böyle kalmayacak!

II

Benim sazım perdesiz olsun
Sazımın sesleri özgür olmalı
Perdeler sınırlamasın sazımı
Benim türkülerim hür olmalı.

III

Ölüm nedir ki bu dünya için
Ölüm kurtuluştur benim için
Benim korkum değil ölmek
Ölmek dururken ölememek.

IV

Çocuklarım küçükken hiç aklıma gelmemişti
Hiç düşünmemiştim onları …
Ama şimdi torunlarıma bakınca gördüm
Hayatın ne kadar acımasız olduğunu
Ne yapacak bu yavrucaklar?
Nasıl baş edecekler, bu acımasız hayatla?
İnşallah o günlere kalmam ben
Yoksa dayanamam ben bu acıya.

V

Meleklerimi gördüm ben bugün
Biri sağımdaydı, biri solumda
Bir müddet seyrettim ne yaptıklarını
Ellerinde kalem, önlerinde defter
Ha bire yazıyorlardı yaptıklarımı...

YazBlogcu

Bu Dayıma Az Gelir

2011-09-12T15:12:00.003+03:00

Duydum ki, iflas etmiş yeğenim Serkan
Akraba olmak kolay mı? koştuk hemen
“Nasıl oldu anlat sebebini , olalım derman”
“Az bir maddi kayıp, kesilmez ümit Allah’tan!“

Eşi, dostu, çevresi koştular hemen yardıma
Biz kale gibi arkandayız, sakın kıyma canına
Herkes elinden ne geldiyse yaptılar şanına
“Varımız yoğumuz helal olsun!" dediler Serkan’a.

Serkan benim yeğenimdir, ben de onun dayısı.
Ankara Ulus’ta kuyumculuktu ekmek kapısı
Abdestli namazlıydı yeğenim, yoktu gayrısı
Ama hırs bürümüş gözünü, kötüymüş sevdası.

Yeğenim Serkan’ın kılavuzu eniştesi Martin’dir
Vicdan, merhamet arama kendisi sözde mafyadır
Çıkar ve menfaat için adam harcamaya bayılır
İşte bu da bizim eniştemiz akrabadan sayılır.

Enişte kayın oturdular bir senaryo yazdılar
Kimler yok ki, bu senaryoda; ağabeyler, dayılar
Borçlu şirketi devrederek işe benden başladılar
BU DAYIMA AZ GELİR diye iki de çek imzalattılar.

Bir dayı daha vardı ki ona evini sattıramadılar
Ama ağabeyi oyuna getirip, senetleri imzalattılar
Son giderayak bir bilseniz kimlere kazık attılar
Eş, dost, akraba, demediler, acımadan yaktılar.

Zamanı gelmiş, yeğenim Serkan edecek firar
Dükkana ödünç alınan altında kılmışlar karar
Memleketi terk ettiği gece dükkana dalmışlar
Dükkanın kalanını, o gece paylaşmış akbabalar.

Dükkanın bir postu kaldı, borçlarına mukabil
“Dayı satınca biz öderiz borçları, sen olma sefil”
Sonradan kurulan paravan şirket bu işe dahil
Eniştenin eli orda da var, biz kaldık yine gafil.

Çare olur diye bekledik, dört gözle hacı yolunu
Vicdansızmış bu hacı, bulamadık umduğumuzu
Bu öyle bir dert ki, hastanede aldık soluğumuzu
Yüce Mevla’m hayırlara tebdil eylesin sonumuzu.

YazBlogcu

Ekmek

2011-09-11T17:35:00.008+03:00

Hepimizin savaşı

İnsanların kavgası

Ekmek değil midir?

Nefsimizin tasası.

Toprağa düşerken tane

Yağmurla şenlenir hane

Bire on verirse başaklar

Kalmaz kimsede bahane.

Fırından gelir kokusu

Camlara vurur buğusu

Ekmeğimizi kaybetmek

Hepimizin korkusu!..

YazBlogcu

Affetmem

2011-09-10T10:27:00.002+03:00

Gök gürültüsü doldu, bulanık gecelerime
Yağmurlar şakradı, gönül pencereme
Yalnızlık bir çare ki, kanayan yüreğimde
Çilesini çekiyorum şimdi;
O güzeli sevsem de, sevmesem de.

Bizim aşkımız tertemizdi
Eli elime bile değmedi
Birkaç mektup, birkaç resim
İşte, hepsi bundan ibaretti.

Elbet bir gün karşılaşırız
Hal, hatır sorarız
Havadan, sudan değil de
Eskileri yadederiz.

Geldiği zaman veda vakti
Sarılırım ona bir kardeş gibi
Ama bu sefer affetmem
Tutarım, o tutamadığım eli.

YazBlogcu

Küçük Düşünme

2011-09-07T18:58:00.004+03:00

Yine bozguna uğradı yüreğim

Bir türlü ruhumla barışık değil

Üst üste gelirken tüm dertlerim

Gönül kalkanım elimde değil.

Değerler heba olurken önümde

Ben geçmişimden utanıyorum

Bu nasıl akrabalıkmış böyle?

Ben söylemeye arlanıyorum.

Ben düşünmedim asla küçük

İnsan, insandır benim yanımda

Sen illa ki düşünüyorsan küçük

Bunun kabahatini kendinde ara.

Maksadın değilmiş üzüm yemek

Senin maksadın bağcıyı dövmek

Deş bakalım önüne, ocağın külünü

Sen de göreceksin, bir gün gününü.

YazBlogcu

Avrupalı Müslümanlar

2011-08-31T12:31:00.005+03:00

ABDÜLVAHİD Pedersen-2 Danimarkalı Müslüman... turkavaz

TRT Anadolu kanalının Avrupalı Müslümanlar konulu bu çalışmasını tesadüfen izledim ve çok beğendim. Gerçekten çok güzel bir çalışma olmuş. Danimarkalı Müslüman Abdülvahid Pedersen'in bu video görüntüsünü sizlerle paylaşmak istedim. Blog sayfasında videoyu izlemek sıkıcı gelebilir, Tekrarı olan bu ve buna benzer diğer Avrupalı Müslümanlar proğramını TRT Anadolu kanalından izleyebilirsiniz. Sonradan Müslüman olan Danimarkalı Abdülvahid Pedersen'i izledikten sonra nüfusunun % 99'u Müslüman olan bir toplumun Müslüman bir ferdi olarak, Müslümanlığımı yeniden gözden geçirme ihtiyacı duymadım desem yalan olur.

Huzur

2011-08-25T01:46:00.008+03:00

Bir ev vardı uzaklarda
Dumanı hiç eksilmezdi bacasında
Bir görünür, bir kaybolurdu
Kaş ile göz arasında.

Panjurları pembeydi
Hani hep öyle düşlenirdi ya!
Evin önünde bir kız, bir oğlan
Oynarlardı hep sabah akşam.

Arada bir bahçede görünürdü
Çocukların arasında bir kadın
İyi ki gördüm bu şirin evi
Yoksa, ben ne yapardım?

Onlar da beni sever miydi?
Benim onları sevdiğim gibi
Öyle çok mutluyum ki
Huzuru burada bulmuşum gibi...

YazBlogcu

Utanmaz

2011-08-22T09:50:00.003+03:00

Adam sandık tuttuk elinden
Kurtulamadık utanmazın dilinden
Adam; adam olsa, utanır ettiğinden
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

Yeğenim dedim, paylaştım derdini
Adam üç kuruşa satar mı kendini
Yıktın çıkarın için sevgi bendini
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

Nereye kadar kaçacaksın böyle
Bunun sonu gelir mi, sen söyle?
Silmekle çıkmaz bu kara leke
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

İnsanda olur biraz haysiyet
Adamına çatmadın, sen şükret
Ettiğiniz, olsun herkese ibret
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

YazBlogcu

Zaman

2011-08-21T23:24:00.012+03:00

Değirmene bir de kendi mektubu nasip olsun dedim ve Bismillah deyip aldım kalemi elime. Şu anda ne yazabilirim, neden bahsedebilirim bir karara da varmış değilim. Akıntıya değil, tersine kürek çekmek istediğimi de çok iyi biliyorum. Tahsilli biri değilim, kelime haznem çok fakir, doğru dürüst okuyamıyorum da, işte sizin yazdıklarınızı okumakla yetinip, onlara yorum yazmaya çalışıyorum.

Hep tasarruftan ve israftan bahsederiz. Sadece çöplere giden ekmekler mi israf oluyor? Yoksa, böyle ekmekler gibi gözle görülüp ya da görülmeyen daha nelerimiz çöplere giderek israf oluyor dersiniz. Gözle görülmeyen zamana ne demeli, israf ettiğimiz ve kıymetini bilmediğimiz zamana... Ben bu nedenle uyku bile uyumak istemiyorum, Uyunarak geçirilen zaman, sanki bana israf edilen bir zaman dilimi gibi geliyor...

Peki gün boyunca neler yaptığımı sormuş olun bana, ben de anlatayım sizlere. İnternet üzerinden yazılmış blogları okumaya çalışıyorum. Okuduğum bloglardaki ilgimi çeken konular beni araştırmaya yönlendiriyor ve hemen kitaplığımdaki mevcut kaynaklarıma bakıyorum; bulduğumu kendi kaynaklarımdan inceliyor ve öğreniyorum, bulamadığımı da sağ olsun Google’de aratıyorum. İşte okuduğum ve ilgimi çeken blog konuları beni araştırmaya sevk ederek bir şeyler öğrenmeme sebep olduğu için, öğrendiklerimle birlikte ben de bu bloglara güzel yorumlar yazmaya gayret ediyorum.

Dağarcığım da yazılacak ve çizilecek o kadar çok şeyler var ki, bunları meydana çıkarabilmek için bir şeylerin beni tetiklemesi gerekiyor. İşte değirmenimin dönen taşları arasında ezilerek una dönüşecek buğday tanelerini, kendi gönül bağımda yetiştiriyorum ve değerli olduğunu düşündüğüm ve israfına gönlümün el vermediği zamanımı, işte bu yolda tüketiyorum.

21.08.2011
YazBlogcu

Abdülhamit Han

2011-08-21T15:44:00.005+03:00

ULU HAKAN II. ABDÜLHAMİT HAN

II.Abdülhamit’in tahtta olduğu zamanda, Osmanlı’nın ve dünyanın durumu göz önüne alınırsa sultanın devlet yönetimi ve siyasetinde ne kadar ileri olduğu fark edilir. Alman devlet adamı Bismarck’ın şöyle dediği rivayet edilir: “Dünya siyaset ilminin %80’ini Sultan II. Abdülhamit biliyor... % 10’unu ben, gerisini de diğer liderler biliyor.”

İngiliz Koramiral Sir Henry Woodsi ise, Sultandan şu şekilde bahsetmektedir: “Eğer Sultan Abdülhamit Han olmasaydı, devleti akıllı idare etmeseydi, devlet çoktan yıkılmış olurdu... Sultan Abdülhamit Han düşürülmeseydi, birinci Cihan Savaşı çıkmayacaktı. Aksini kabul etsek bile Sultan, Osmanlı'yı tarafsız bırakacak ve harpten sonra hiç yıpranmamış bir Osmanlı, yıpranmış devletler arasında sivrilecekti...”

II.Abdülhamit’in tahttan indirilmesi Osmanlı tarihinin en büyük kara lekelerinden biridir. İttihatçılardan oluşan meclis, Sultanın tahttan indirilmesine karar verince, kararın tebliği için dört kişi görevlendirilir. Selanik milletvekili Yahudi Emanuel Karaso ve Senatör Ermeni Aram Efendi bu heyette bulunmaktadır. Devleti yıkmak için her türlü faaliyetin içinde yer alan bu iki şahsın Sultana Hal’ini bildirmesi çok acıdır.

Abdülhamit Han hatıralarında der ki: “Tahttan uzaklaştırılmam, servetime el konulması ve bir çok eza ve cefaya uğramam bir yana, bu iki vatan haininin karşıma çıkarak : “Seni tahttan indirdik!” demeleri beni kahretmiştir.

Sultan Abdülhamit Han, Meclis-i Milli’nin kendisinin tahttan indirilmesi ile ilgili verilen fetvayı dinledikten sonra: “33 sene millet ve devletim için, memleketimin selameti için çalıştım. Elimden geldiği kadar hizmet ettim. Hakimim Allah ve beni muhakeme edecek de Resulullahtır. Bu memleketi nasıl buldumsa öyle teslim ediyorum.Hiç kimseye bir karış toprak vermedim. Hizmetimi ancak, Cenab-ı Hakk’ın takdirine bırakıyorum. Ne çare ki düşmanlarım bütün hizmetlerime kara bir çarşaf çekmek istediler ve muvaffak oldular...” dedi.

Mustafa Armağan’ın Ulu Hakan için yanlış bilinenleri kaleme aldığı 10 konuyu sizlerle paylaşmak istiyorum.

1. Kızıl Sultandı: Bu iddia, Albert Vandal adlı bir Fransız yazar tarafından ortaya atılmıştı. Atılış sebebi de, Abdülhamid'in Ermeni isyanlarını bastırtmış olmasıdır. Başta İngiltere ve Fransa olmak üzere Avrupa kamuoyunda Abdülhamid'in kan dökücü bir padişah olduğu propagandası başlatıldı. İşte "Kızıl", yani kan döken Sultan lakabı bu sırada asıldı boynuna. Hadi Ermenilerin böyle demesini anladık; iyi ama bir tekini bile idam ettirmemiş olan Abdülhamid'e Jön Türkler neden "Kızıl Sultan" dediler? 1915'te yüzbinlerce Ermeni'yi tehcir ettirecek olanlar, 25 yıl önce Ermeni propaganda ordusunun neferleri olmakta sakınca görmemişlerdi.

2. Meşrutiyet düşmanıydı: 93 Harbi'nde Osmanlı topraklarının üçte biri kaybedilmişti. Bu çapta bir toprak kaybı karşısında meclisteki farklı milliyetlere mensup üyeler paniğe kapılmış, her biri kendi milletinin topraklarını kurtarma telaşına düşmüştü. Birleştirici olacağı ümidiyle kurulan meclis, tam tersine bölücü bir meclis olmuştu. İki seçenek vardı: Ya parçalanmaya seyirci kalmak ama meşrutiyetten taviz vermemek ya da meşrutiyeti askıya almak ama ülkeyi parçalanmaktan kurtarmak. Abdülhamid ikincisini seçti ki, aynı durumda devlet refleksi zaten başkasını yapmasına müsaade etmezdi.

3. Milleti cahil bıraktı: Bilinenin aksine, Osmanlı tarihinin en canlı eğitim hamlesi, Abdülhamid dönemine rastlar. Sevan Nişanyan'ın hesaplamalarına göre Türkiye, Abdülhamid dönemiyle kıyaslanabilecek bir okullaşma düzeyine yeniden ancak 1950'li yıllarda ulaşabilmiştir. Mesela 1895'te TC sınırlarına tekabül eden bölgede bine yakın (835) ortaokul ve lise bulunuyorken 1923'te bu sayı 95'e düşmüştür. 1895'teki yüz bine yakın öğrenci sayısı (97.837), 1950-51 sezonunda aşağı yukarı aynı seviyede seyretmektedir (90.356). Öncesiyle kıyasladığımızda Abdülhamid dönemindeki eğitim patlaması daha görünür hale gelir. Tahta geçtiği yıl 250 olan rüşdiye sayısı 1909'da 900'e, 6 olan idadi sayısı 109'a çıkmıştır. 1877'de İstanbul'da sadece 200 tane modern ilkokul varken 1905'te 9 bine çıkmıştı. Her yıl ortalama 400 ilkokul açılmıştır ki, bu, Cumhuriyet döneminde bile kırılamamış bir rekordur

4. Denizciliğe düşmandı: Abdülaziz döneminde dünyanın 3. büyük deniz gücü olmuştuk ama bu donanmanın sadece yıllık boya parası bile Denizcilik Bakanlığı'nın bütçesini aşıyordu! Abdülhamid "karacı" idi, kabul. Ama Atatürk de, İnönü de karacı idi. Demek ki, Türkiye'nin etrafı denizlerle çevrili bile olsa böylesine büyük bir deniz gücünü besleyebilecek ekonomik altyapısı mevcut değildi. Savaş gemisi alıp yeniden dışarıya bağımlı kalmaktansa Abdülhamid tercihini kara ve demiryollarından yana kullandı. İttihatçılar da, Atatürk de, İnönü de demiryoluna öncelik vermediler mi?

5. Keyfî sansür uyguladı: Sansürün elbette savunulacak tarafı yok. Ancak PKK ile mücadele döneminde basının nasıl ağır bir sansür altında çalıştığını unutmadık. Sansür vardı, evet. Fakat siyasi konulara girilmemesi aynı zamanda edebiyatımızın görkemli eserlerinin ortaya çıkması gibi hayırlı bir sonuç da vermemiş midir? Hem Takrir-i Sükûn döneminde uygulanan "cellat sansürü"yle hiç mi hiç kıyaslanamaz Abdülhamid'inki.

6. Hafiye teşkilatı zararlıydı: Hafiye teşkilatının topluma nefes aldırmadığını iddia edenler, aksi halde ne yapılması gerektiğini de söylemelidirler. Meydanı İngiliz, Rus, Fransız ajanlarına mı bırakmalıydı? Hafiyesiz, ajansız, casussuz bir devlet olur mu? Unutmayalım ki, Fransa'nın İstanbul büyükelçisi, Abdülhamid'in tahta geçtiği yıl sokaklarda Fransız Kralı'nın posterlerinin Ermeni hamalları tarafından satıldığını yazıyordu. Devlet Londra, Paris ve Petersburg'dan yönetiliyor, "Hasta Adam"ın kimin kucağında öleceği tartışılıyordu. Abdülhamid, iktidarın dizginlerine asılabilmek için hafiye teşkilatını kurmak zorundaydı. Elbette suistimaller olmuştur ama yakınlarından biliyoruz ki, Sultan her jurnali okuyor ama mutlaka yazanın adam olma niteliğine göre değerlendirmeye tabi tutuyordu.

7. Despottu: 'İstibdad' kelimesini 'despotizm' diye çevirmek yanlıştır. Hele totalitarizm hiç değil. Kaldı ki, İslam siyaset düşüncesinde "istibdâd" meşru yönetim şekillerindendi. Mesela İbn Haldun 'istibdâd'ı tek adam yönetimi, yani otokrasi anlamında kullanır ve meşru yönetim şekillerinden biri kabul eder. Kaldı ki, önüne gelen idam cezalarını sürekli affeden birinin istibdâdın yetkilerini hangi yönde kullandığını da pekala görmüş oluyoruz.

8. 31 Mart'ı tertiplemişti: 31 Mart isyanında en ufak bir katkısının olmadığı kesin olarak ortaya çıktığı halde asırlık İttihatçı propagandanın etkisi hâlâ sürüyor. İsyanı araştırma komisyonu başkanı Yusuf Kemal [Tengirşenk], 31 Mart'ın Abdülhamid'in eseri olmayıp İttihatçılara karşı yabancı casus şebekeleri ile mürtecilerin teşebbüsleri olduğunu yazmıştır. Rıza Tevfik ise mahkemede şunları söylemiştir: 31 Mart uydurma ihtilali hazırlandığı zaman ben Talat Bey'e beyhude yere kardeş kanı dökülmesinin büyük bir cinayet olduğunu anlattım. Aldığım cevap şu oldu: "Ne yapalım, Cemiyetin paraya ihtiyacı var, bunu da ancak Yıldız Sarayı'nın hazinesi karşılayabilir."

9. Hamidiye Alayları gereksizdi:Hamidiye Alayları şunlara yaramıştı: 1. Askerlik yapmayan Kürtlerle kolluk kuvveti eksikliği giderildi. 2. Rus istilasına karşı caydırıcı oldu. 3. Kürtler ve konar göçerlerin dış güçlerce kullanılmasına engel oldu. 4. Aşiretlerin yerleşik hayata geçmelerini hızlandırdı. 5. Çocuklar İstanbul'daki Aşiret Mektebi'nde eğitilerek Osmanlılık bilinci edindiler. 6. Aşiret kavgalarının önüne geçildi. 7. Sükûnet sağlanınca Doğu ve Güneydoğu Anadolu'nun imarına çalışıldı...

10. Korkaktı: Namık Kemal'in oğlu Ali Ekrem Bey'in dediği gibi "Abdülhamid'in korkak olduğunu sananlar yanılırlar. Korkak olmak şöyle dursun, tam tersine cesurdu." Dolmabahçe Sarayı'ndaki bir bayramlaşma sırasında deprem olmuş ve tavana asılı 1,5 tonluk bir avize yere düşmüştü. O kargaşalıkta salonda kılı kıpırdamayan tek kişi, Abdülhamid'di. Keza yanı başında bomba patlarken bile metanetini yitirmemiş, öğleden sonra elçilerle mutad görüşmelerini dahi aksatmamıştı. Kızı Ayşe Sultan'a söyledikleri karakterini iyi özetler: "Kalbimde yalnız ALLAH korkusu vardır. Bir hadise olmadan evvel onu önlemek için telaş ederim. Ama tehlikenin içinde bunduğumu hissedersem icabında ateşe atılmaktan bile çekinmem."

Jön Türkler

2011-08-20T11:16:00.002+03:00

Yahya Kemal Beyatlı "Hatıralarım" isimli kitabında, Jön Türkleri şöyle anlatır:

"Ben Pariste iken (1903-1908) sık sık gösteriler olurdu. Rum, Ermeni, Bulgar, Sırp vs.ler toplanır, Türklük ve Abdülhamid Han aleyhinde ağıza alınmayacak nutuklar atarlardı. Sözde Türkler de onlarla beraberdi. Zamanla bunlardan sıkılır oldum. Bunların derdi Abdülhamid değil, doğrudan Türk devletinin başını koparmaktı. Onlar, Sultan Abdülhamid'e bu kadar düşman olduklarına göre, Türk gençlerinin 'Jön de Con da olsalar' devleti temsil eden Sultana, biraz olsun bağlılıkları gerekmez miydi?"

Yahya Kemal kendini Paris'e kaçıracak vapura bindiğinde, Fransız kaptan Flage, ona şunları söyler:

"Siz Jön Türk olmalısınız. Pek memnun oldum. Hiç korkmayın, Fransa Jön Türklerin hamisidir. Hürriyeti Şark'a Fransa verecektir. Sizi Türk polisi buradan alamaz.

Jön Türk tesmiyesini ilk defa Halil Ganem ortaya atmış. Halil Ganem, Suriyeli bir katolikti. İlk Meclis-i Mebusan'da mebustu. Mithat Paşanın mensuplarındandı. O meclis dağıldıktan sonra, Mithat Paşa ile Avrupa'ya kaçmış ve bir daha Türkiye'ye dönmemiş... Avrupa'da başlayan muhalefetin ilk amillerinden olmuş... Milliyetçe Türk olmadıktan başka, Maruni ve Arap bile değil, daha ziyade Fransızdı.

(Hatıralarım, s.80-203)

Akhenaton

2011-08-17T19:22:00.011+03:00

Mısır firavunları çoğunlukla zorba, baskıcı, savaşçı ve acımasız kişilerdir. Bu firavunların ortak özellikleri Mısır’ın çok tanrılı dinini benimsemeleri ve bu din sayesinde kendilerini tanrılaştırmalarıdır. Ancak Mısır tarihinde bir tek firavun vardır ki, IV. Amenofis (Akhenaton) diğerlerinden çok farklıdır. Bu firavun tek bir Yaratıcı’ya inanılması gerektiğini savunmuş ve bu yüzden özellikle çok tanrılı dinin kaymağını yiyen Amon Rahipleri ve bunlara destek veren bazı askerler tarafından büyük baskıya maruz kalmıştır.

Firavunların saltanatı 3000 yıldan fazla sürdü ve bu arada otuz hükümdar sülalesi birbirini izledi. M.Ö. 1364 yılına gelindiğinde 18'inci sülaleden Kraliçe Tiye ve Amenhotep III’ ün genç çocuğu olan IV. Amenofis (Akhenaton) tahta çıktı. Bu sırada Mısırlılar başta Amon (Güneş Tanrısı) olmak üzere birçok tanrıya tapıyorlardı.

Akhenaton

Akhenaton'un ölümünden tam 3000 yıl sonra arkeologlar, Amarna kentini kazarlarken keşfedilen Akhenaton, böylece gündeme gelmiş oldu. IV. Amenofis olarak da bilinen Akhenaton, babasının ölümünden sonra tahta geçtiğinde henüz çok gençti. Kendisi, hangi sebepten-kaynaktan dolayı kesin olarak bilinmez, tahta çıktıktan 5 sene sonra 41 yaşında iken, Monoteizmi (tek tanrılı inanç sistemini) benimsedi. Akla en yatkın sebep, o çağa en yakın (her zaman olduğu gibi hatırlatıcı-uyarıcı) gönderilmiş bir elçi-peygamberden kalma inanç sisteminin izleridir büyük ihtimalle.

Akhenaton Çıktığı Seferlerden Birinde

Tahta geçtikten yaklaşık 5 yıl kadar sonra, yaptığı öncelikli işlerden biri; halkı firavunların Ra'nın (güneş tanrısının) oğlu olduklarına inandırmak için duvarlardaki Ra ile firavunun annelerini cinsel ilişkide gösteren-anlatan hiyeroglifleri kazıtmak olmuştur.

Akhenaton ve Nefertiti

Bunun yerine "Akhenaton olsa olsa Aton'un kulu ve köle (hizmetçi) sidir" anlamına gelen hiyeroglifi yazdırtmıştır. Tabii sadece güneşi tanrı kabul ediyor gibi görünen firavun hanedanı aslında çok tanrılı bir inanç sistemine sahipti.

Daha sonra adını değiştirerek Akhenaton (Ato’nun hizmetkarı) ismini kullanmış ve geleneksel çok tanrılı mısır dinini yasaklayarak tek tanrılı Aton dinini kurmuştur. Krallığının 5. ya da 6. yılında Akhenaton'un bu yaptıklarına ve inanç sistemine en çok karşı olanlar Amon rahipleriydi kuşkusuz. Zaten Akhenaton rahiplerin kendisini rahat bırakmayacağını bildiğinden, kökten bir kararla yüz yıllardır Mısır'ın başkenti olan Teb'i terk ederek bugün Teb şehrinin 300 km. kadar kuzeyinde Nil nehrinin doğu yakasında Tel el Amarna olarak bilinen el değmemiş topraklara “Akhenaton” isminde yeni bir başkent kurmaya karar vermiştir.

Güneş Tanrısı Ra

Akhenaton babası gibi bir asker değil, her şeyden önce bir düşünürdü. Zamanının büyük bölümünü Amarna'da, karısı Nefertiti ile birlikte yeni dinin "gerçeklerini" bulmaya çalışarak geçiriyordu. Düşman ülkeler firavunun savaşçı olmamasından yararlanarak Mısır topraklarına mütemadiyen akınlar düzenliyorlardı.

Akhenaton ve Nefertiti

Akhenaton'un ölümünden sonra tahta geçen, damadı Tutankhamon, rahiplerin aşırı baskısına dayanamayarak, tapınak ve kurallar dahil her şeyiyle eski düzene geçilmiş-taşınılmıştır.

Kur'an dan biliyoruz ki; firavunlarla ilişkisi olan iki peygamber var:

1. Hz. Yusuf (A.S)

2. Hz. Musa (A.S)

18. hanedandan 10. firavun olan Akhenaton'un tahtta kaldığı tarih: İsa'dan Önce 3351-3340 yılları olduğuna göre; Hz Musa'dan önceki zamanda yaşadığı anlaşılıyor. Geriye kalıyor Hz. Yusuf (A.S) ve onun anlattığı inanç sisteminin izleri. Buna göre:

Hz. Yusuf ve Akhenaton

Hz.Yusuf döneminde Akhenaton kraliçe Nefertiti ile birlikte Allah’a iman etmiştir. Çok tanrılı Mısır dinini kaldırmış ve tek tanrı olan Allah’a iman etmişler.

Amon tapınaklarına karşı yapılan savaşlar başlamadan önce Hz.Yusuf Mısır dilinde Yuzarsif'e pek çok komplo ve entrikalar düzenlemeye çalışmışlar. Fakat hiç birinde başarıya ulaşamamışlar. Yuzarsif köle olarak satıldığında çocukmuş yaklaşık 11-12 yaşlarında galiba. Köle olarak satıldığı kişi Mısır orduları komutanı ve Mısır azizi Potefhar Türkçede Potifar olarak bilinmektedir. Hz.Yusuf pek çok maceradan sonra kralın rüyasını yorumlayıp tarım ve hazineden sorumlu olmuş ve kralın başdanışmanı ilan edilmişti. Potifar ölünce Mısır orduları komutanı ve Mısır azizi ilan edildi. Nefertiti ve Kral Akhenaton'a gelen bir komplo haberiyle kral yanına çağırmıştı. O gün kralı imana davet etti ve oradakiler Müslüman olmuşlar ve Akhenaton’un tapınak rahiplerine açtığı savaş büyümüştü.

En sonunda Hz.Yusuf ve Akhenaton savaşı kazanıp çok tanrılı Mısır dinini ve amon tapınaklarını yoketmişti.

Nefertiti

Akhenaton hakkında iki fikir daha var:

Birincisi, onun bir peygamber olduğu, ikincisi ise; Aynen Hz. İbrahim gibi tek olan Yaratıcı’yı akıl yoluyla bulmuş olma ihtimali. Modern arkeolojinin en son (2004) verilerine göre Akhenaton'un hayatına; Kur'an verilerilerindeki elçiler ve kavimlerinin ilişkisi kıstas alınarak bakıldığında, elçi olduğuna dair delil-mantık çıkmıyor.

Hz. İbrahim gibi akıl yoluyla Monoteizmi bulmuş olması da zayıf bir ihtimal. Eğer böyle olsa idi, Allah Teâlâ hazretleri, ondan da bahsederdi. Ayrıca her ne kadar güneşe tapıyor idiyseler de Hz İbrahim'in Hanif dininden kalan uygulamaları devam ettiriyorlardı. Yani: domuz etini haram diye yemiyorlar, sünnet oluyorlar, tapınaklara girmeden önce ellerini yüzlerini ve ayaklarını yıkıyorlar (abdest) ve cinsel ilişkiden sonra mutlaka yıkanıyorlardı (gusül abdesti ) Bunların bu halini düşünür iken Efendimize Risalet gelmeden önceki Mekke'li müşrikleri hatırlamamak mümkün değil. Çünkü onlar da Allah'a şirk koşmalarına rağmen İbrahim (A.S) dan gelen birçok uygulamayı devam ettiriyorlardı.

Tabii ki en doğrusunu Rabb'imiz bilir.

Mısır Piramitleri

AKHENATON’UN YAZDIĞI ŞİİRLER

-1-
Tanrı uludur; birdir, tektir.
Ondan başkası yoktur.
Bir tanedir,
O'dur her varlığı yaratan
Bir ruhtur Tanrı, görünmeyen bir ruh...
Ta başlangıçta vardı Tanrı,
Tek varlıktı o.
Hiç bir şey yokken o vardı.
Her şeyi o yarattı
Ezelden beri süregelen varlığı,
Ebediyete kadar sürecek,
Gizlidir Tanrı, kimse görmemiştir onu.
İnsanlara ve yarattıklarına sır kalır her zaman.

-2-
Göklerin ufkunda belirmen ne kadar güzeldir,
Ey! Hayatın temelinde yaşayan Aton,
Sen doğu göğünün ufkunda doğduğunda,
Tüm memleketi güzelliğinle doldurursun,
Uzaklaşsan da, ışınların dünya üzerindedir,
Ne kadar yüksek olursan ol,
Senin adımlarının izleri gündüzdür,
Sen, ışınlarını dağıttığın zaman,
Mısır'ın her iki ülkesi de bayram eder,
Hepsi uyanık ve ayaklarının üzerindedir,
Çünkü Sen, onları uyandırmışsındır,
Onlar tüm organlarını sende yıkarlar,
Ve kollarını kaldırıp, Sen'i şafakta selamlar,
Sonra tüm dünyada herkes kendi işini yapar,
Hayvanlar otlardan zevk alırlar,
Ağaçlar ve bitkiler çiçeklenirler,
Kuşlar, kanatları sana doğru ibadet edercesine kalkık,
Bataklıklarda uçarlar,
Sen üzerlerinde oldukça onlar yaşarlar,
Kadında çocuğu Sen yaratırsın,
Ananın karnında çocuğa Sen hayat verirsin,
Sen ana rahminde dahi çocuğu besleyensin,
Ne zaman civciv kabuğu içinde bağırsa,
Sen ona hayat vermek için nefes verirsin,
Ey Tanrım, Senin ne kadar çok eserlerin vardır,
Sen! Ebediyetin hakimi! Senin isteklerin hep iyidir,
Sen yaşamın ta kendisinin ve yaşam Sen'de yaşar,
Tanrım Sen yaşamsın ve yaşam ancak sende görülür.

Kaynak: National Geographic

Varsaklar

2011-08-17T13:48:00.009+03:00

13. Yüzyılda Anadolu’ya gelerek Mersin tarafına yerleşen ve Çelebi Sultan Mehmed zamanında Osmanlı hakimiyetine giren; Oğuzların Üçok boyuna bağlı bir Türk boyu olan Varsak’larla ilgili yaptığım bir küçük araştırma sonucu elde ettiğim bilgileri sizlerle paylaşmaya çalışacağım.

Türk Dil Kurumunun tarama sözlüğünde Varsak için aşağıdaki dört değişik tanımla karşılaşılır:

1- Bir Türk boyu kabilesi.

2- Eski harp aletlerinden bir çeşit yatağan, kısa kılıç.

3- Antalya ili, merkez ilçesi, merkez bucağına bağlı bir yerleşim birimi.

4- Taşçıların taş kırdıkları, büyük çekiç. (Balyoz)

Diğer türlü “Varsak” kelimesi daha çok; bir yere bağlı olmayan bağımsız, çoğu Üçok grubu olmakla birlikte, çeşitli kabilelerden meydana gelmiş, dağlılığı ve dağlardaki hayatı yansıtan, biraz da baskı dolayısıyla dışlanmış ama buna rağmen çok erken devirde iskan edilmeye başlanmış Türkmen kabilelerini çağrıştırmaktadır.

Çukurova Varsakları Haritası

“Farsak” şeklinde söyleyenler de vardır ve Çukurova’da daha ziyade “Farsak” denmektedir. Varsak’ın kelime olarak tam karşılığına kaynaklarda rastlanılmamakla birlikte; Çukurova’da pis, kirli olan bir insana “Farsak”, Kırşehir ile Çelebi’nin yukarı ve Aşağı Şıh köylerinde koyun ve ineklerde asalak yaşayan keneye “Varsak” denmektedir. Yine Mucur’da da keneye “Farsah” adı verilmiştir. “Farsak”; Niğde Bor’da : “akılsız, delişmen”, Adana’da :” dağ köylüsü”, Anamur’da: ise “elinden iş gelmeyen deli dolu kız” anlamlarında kullanılmıştır.

Kızılırmak Nehri Üzerinde Kurulu Kapulukaya Barajı

Yörük, genel olarak Anadolu’nun batısı ile Rumeli’de yaşayanlara, Türkmen ise, Kızılırmak’ın doğusu ile Çukurova, İçel, Dulkadir ili ve Halep’te yaşayanlara verilen bir isimdir. Osmanlı tarihçilerinin hemen hepsi ve son dönem araştırmacıları, Varsaklar’ın bir Türkmen boyu olduğunu söylemektedirler. Yörük ve Türkmenler; konar göçer yaşayan, resmi otoritenin kendine gösterdiği yerlerde kışlayıp yazlayan Türk teşekkülleridir. Yörük ve Türkmenlerin yerleşik düzene geçtikten sonra Yörüklükten ve Türkmenlikten çıkarıldıkları, Osmanlı Kanunnamelerinden anlaşılmaktadır.

Kıl çadır ve kilim dokuyan Varsaklar, dokudukları kıl çadırlarda yaşarlardı. Genel olarak hayvancılıkla geçiniyorlar ve at yetiştiriyorlardı. Hemen hemen bütün aşiretler koyun ve deve beslerlerdi. Develer aynı zamanda göçlerini yükledikleri ulaşım araçlarıydı. Et, süt, peynir, deri gibi hayvan ürünleri ile canlı hayvan ve at satıyorlardı. Bunun için mevsimlik büyük Türkmen pazarları kurulurdu. Bu pazarların biri Kırşehir-Kayseri yolunda kurulmuştur.

Vergi ve askerlik hususunda aşiretlerle sıkıntı yaşayan Osmanlı Devleti; zaman zaman resmi otoriteye kafa da tuttukları için de, aşiretleri Anadolu’nun boş yörelerine iskan etmeyi düşünmüş, ancak binlerce yıldır konar göçer hayata alıştıklarından dolayı bir yere bağlanarak ziraatla uğraşmak konar göçer aşiretler için ölüm demekti. Bu yüzden iskan emirlerine karşı çıkarak, genellikle uymamışlar. Bunu fırsat bilen Osmanlı; iskana direnenleri Halep yakınlarındaki Rakka gibi sıcak ve Arap aşiretlerinin hakim oldukları yerlere sürmüş, hatta Kıbrıs’a gönderilenler bile olmuş. Ama aşiretler gelip, eski yurtlarına tekrar konmuşlar. 1865 İskanı, son büyük iskan olup, Çukurova’daki bütün aşiretler, zorla yerleştirilmiştir. Ancak bu sırada, Türkmen aşiretlerinin istek ve dilekleri genellikle dikkate alınmamış, çoğu istediği yere konamamıştır. Bazı boylar gibi Varsaklar’ın bir kısmı da, asırlar boyu konar göçer hayatı sürdürmüşlerdir.

Yararlandığım Kaynak: XV. Yüzyılda Kırşehir Varsakları-Sebahattin Yaşar

Yaşlı Söğüt Ağacının Aşkı

2011-08-16T10:49:00.011+03:00

Bir dere kenarındadır

Elli altı yaşındadır

Dallanır budaklanır

Sobalarda aklanır.

Gündüzleri kuşlarla

Geceleri yıldızlarla

Yaz, kış rüzgarlarla

Söyleşmeye bayılır.

Gündüz, geceyi özler

El sallar yıldızlara

Gece, gündüzü özler

Başı değer bulutlara.

Onun aşkı başkadır

Ne bulut, ne güneş

Ne rüzgar, ne yıldızdır

Onun aşkı; sarı saçlı

Ondördünde bir aydır.

YazBlogcu

Rüyet-i Hilal

2011-08-10T08:51:00.019+03:00

Her yıl Ramazan ayının başlangıcının ve bitişinin tesbiti İslam dünyasının bir numaralı gündem konusu oluyor. Hilalin görünmesi etrafında yaşanan tartışmalar her geçen yıl yeni boyutlar kazanarak genişlemekte kimi zaman sürtüşmelere bile sebep olmaktadır. Bu tartışmaların dindar topluluğa zarar verdiği kesindir. Çünkü konu doğru zeminde tartışılmadığı gibi konu hakkında hiçbir bilgiye sahip olmayanların da müdahil olmasıyla tartışmalar sürtüşmelere dönüşüyor. İçinden çıkılmaz sorun gibi görünen istihlal konusu ve fıkhi meseleleri, doğru biçimde anlatılırsa dini vazifesini yaşamak isteyen birey bu bilinçle hareket eder ve sorunlar asgariye indirilmiş olur. Konunun önemli boyutlarının doğru anlaşılması için kesin doğruları öncelikle tespit etmeliyiz, sonra şüpheli konuları ona bina ederek açıklamalıyız.

1. Birey/mükellef bazen bir konunun hükmünü bilmeyebilir. Mesela balık kanının necis olup olmadığını bilmeyebilir. Bu tür şüphelere “hükümde şüphe” adı verilir. Bazen de hükmü biliyor ama hükmün tatbikinde şüphe ediyor, mesela mükellef balık kanının temiz, tavuk kanının necis olduğunu biliyor. Bu mükellef tavuk kesmiş, ayrıca balık temizlemiş ve bu işlemden sonra elbisesine kan bulaştığını fark etmiş ancak bu kanın tavuk kanı mı yoksa balık kanı mı olduğunu bilmiyor. Bu tür şüphelere “mevzu/konum ve tatbikte şüphe” adı verilir. Birinci şüphede yani hükümde şüphede mükellefin vazifesi direkt taklit merciine sormalı ve ondan alacağı cevapla amel etmelidir. İkinci tür şüphelerde birey kendisi teşhis etmeli, artık elbisesini alıp müçtehidin kapısına dayanmamalıdır. O kanın neye ait olduğuna kendisi kanaat edip vazifesini yapmalıdır.

2. Ramazan ayı nasıl başlar ve nasıl biter? Kameri aylar hilalin gözükmesiyle başlar, kimi zaman 29 gün, kimi zaman 30 gün sürer. Acaba ictima hali (ay, güneş ve yer kürenin aynı çizgide olması) ayın başlangıcını gösterir mi? Bu soru birinci türdendir ve birey bunu taklit ettiği merciden sorup, öğrenmeli ve ona göre amel etmelidir. Bu konuda Şii fakihler hilalin gözle görülmesini her hangi bir sebepten dolayı görülmediyse önceki aydan 30 günün geçmesini şart biliyorlar. Bu fetva etrafındaki detaylarda yani teleskopla görmek vs. konularda her mükellef kendi taklit ettiği müçtehidin fetvasına bakmalı ve ona göre amel etmelidir.

3. Birey/mükellef kendi ibadi vazifelerini takip etmelidir. Namazı kılmak için nasıl vakti bekliyor ve sonra namazını kılıyorsa, oruç tutmak da bir ibadi vazifedir. Ne zaman başlaması ve bitmesi gerektiğini mükellef bizzat takip etmelidir. Yani ramazan ayı hilalin görülmesiyle başlıyorsa mükellef hilali görmeye çıkmalı ve araştırmalıdır. Mükellef öncelikle kendisi hilali görmek için çaba harcamalıdır. Çünkü bu olay (elbisedeki kan örneği gibidir)bireyin kendisini ilgilendiren konudur. Ancak hava şartlarından veya herhangi bir mazeretten dolayı istihlal vazifesini yapamamışsa o zaman araştırma yapmalı ve sonuca varmalıdır ki ibadetini doğru yapabilsin.

4. Hilali görebilmek hele büyük şehirlerde (hava kirliliği ve şehrin ışıklarından dolayı) neredeyse imkansız gibidir. Çünkü hilal ilk doğuşunda çok ince olmakla birlikte gökyüzünde çok az kalıyor. Bundan dolayı profesyonel astronomlar/gökbilimciler bile bu konuda çok ihtiyatlı davranıyorlar. Dolayısıyla “hilali gördüm” diyen vatandaşların çoğu yanılıyor olabilirler.

5. Bütün bunlara rağmen birisi “ben hilali gördüm” diyorsa onun için yeni ay başlamış olur ve bunu başkalarına söylemesi vacip değildir. Yani hilali gören başkalarına bunu bildirmek zorunda değildir. Ayın bittiğine yakin etmeyen birisi oruca devam etmelidir. Nitekim iletişimin çok zor olduğu dönemlerde hava şartlarından dolayı hilali göremeyen şehirler ramazan ayını 30 güne tamamlıyorlardı. Gerçekte ramazan 29 çekmiş olsa bile. Kısacası hiçbir müçtehit bayram gününün teşhisinde taklit gereklidir demediği gibi, bireyin tespit bilgisini başkalarına söylemesinin de vacip olduğuna fetva vermemiştir.

6. Hilalin görüldüğüne her bireyin kendisi yakin etmelidir. Örneğin mükellef bir grup astronomun yada birkaç adil kişinin sözüyle hilalin görüldüğüne yakin ettiyse bu yakinine amel etmelidir. Ancak astronomların ve bilimsel verilerin “hilalin görülmesi mümkün değil” demesine rağmen bir grubun “biz gördük” demesi kuşkusuz yakin oluşturmaz.

7. Görüldüğü gibi konu, bireyin vazifesine amel etmek için hilali tespit etmesine bağlı bir konudur. Bireyin yakini makul yollardan oluşmalı ve kendi kriterleriyle çekişmemelidir. Yani;

a) Hilalin görüldüğü bireyde yakin derecesine ulaşmalıdır, görülebilirliği değil.

b) Hilalin teleskopla görülmesinin geçerliliğine taklit edilen müçtehit izin vermiş olmalı.

c) Ufuk konusunu anlayarak taklit edilen müçtehidin fetvası gereği hilalin görüldüğü esas alınmalı.

d) Mükellefin yakini makul yoldan oluşmalı, yakinine amel etmeli ve başkalarına bildirmesi de gerekli değildir.

Ay;dünya etrafında belli bir yörünge üzerinde dolanmakta ve bu dolanımını 29,5 günde tamamlamaktadır. Ay, yörünge üzerinde her dolanmasında güneş ve dünya ile aynı doğrultuya gelmektedir. Güneş, ay ve dünyanın aynı doğrultuya geldiği ana İÇTİMA (rasathanenin bildirdiği astronomik aybaşı) denilmektedir. İçtima anında ayın karanlık yüzü dünyaya dönük olduğu için dünyanın hiç bir yerinden hilal kesinlikle görülememektedir. Kameri ayın başlayabilmesi için Hz. Peygamberin hadisi mucibince hilalin görülmesi şarttır. Hilalin görülebilecek bir parlaklığa ulaşması için de, şekilde görüldüğü gibi içtima doğrultusundan en az 8 derece açılması ve güneş battığı anda hilalin ufuk yüksekliğinin en az 5 derece olması gerekmektedir. Bu şartların dışında hilalin görülmesi mümkün değildir.

8. Hilalin tespitindeki bunca zorluklardan ve yakin oluşturma yollarındaki şüphelerden dolayı asırlardan beri istihlal konusunda (taklidi olmamakla beraber) Ehlibeyt dünyasının gözü kulağı hep müçtehitlerde olmuştur. Çünkü bu toplumda en güvenilir ve yakinaver kurumu içtihat kurumudur. Müçtehitlerin hilal tespiti ilanları toplumu aydınlatıcı ve yardımcı olma özelliği taşımaktadır. Bunca kargaşa ve ihtilaf içinde doğruya olaşmanın en kısa yolu da buradan geçer. Eğer ehlibeyt dostları gelenekleri gereği içtihad kapısında çözüm arasaydı bunca ihtilafa düşülmezdi. Bayram gününü birilerinin ilanı üzere yapacaksak eğer bu, neden İslam aleminin tanıdığı ve güvendiği taklit mercileri/müçtehidler olmasın ki? Ayrıca en makul yakin de onlar yoluyla oluşur. Çünkü velayetin günümüze uzanan hüccetleridirler. Yüce Allah bizleri hüccetsiz bırakmasın.

Tüm İslam aleminin fıtır bayramı hayırlara, zaferlere ve vahdete vesile olsun.

KADİR AKARAS

Kalehöyük

2011-08-04T05:16:00.009+03:00

Kırşehir ili Kaman ilçesi Çağırkan Kasabasından Genel Bir Görünüm

Çağırkan Kasabası Yol Ayrımı Giriş Levhası

Kalehöyük, Kırşehir ili Kaman ilçesinin 3 km. doğusunda Kaman Kırşehir karayolunun hemen kenarında yer almaktadır. Höyük 280 m çapında 16 m yüksekliğinde tipik bir Anadolu höyüğüdür. Höyükte dört yapı katı tespit edilmiştir. Kaman Kalehöyük kazılarını, Japonya Ortadoğu Kültür Merkezi Başkanı ve Kaman Kalehöyük Kazı Heyeti Şeref Başkanı Prens Takahito Mikasa 31 Mayıs 1986 günü başlatmıştır. Dr. Sachihiro Omura başkanlığındaki kazı halen devam etmektedir. Burada yapılan kazılar Kırşehir’in en erken yerleşim tarihine ışık tutmaktadır. En erken yerleşim, erken Bronz çağına tarihlendirilmektir.

Kazının Yapıldığı Höyük Alanın Balondan Çekilmiş Fotoğrafı

Höyükte yapılan kazı çalışmalarında, İlk Tunç çağından başlayan ve Osmanlı dönemine kadar devam eden bir iskanın varlığı saptanmıştır. Bu saptama bize; burada yaşayan kültürlerin çevre ile etkileşimini, ilişkilerini ve sanat anlayışını vermektedir.

Kalehöyükte bu güne kadar saptanmış kültür katmanları şu şekilde özetlenebilir:

I.Kat : Osmanlı Dönemi (15-17yy)
II.Kat : Demir Çağı (M.Ö.12-4 yy)

III.Kat : Orta ve Geç Bronz Çağı (İ.Ö. 20-12 yy)

IV.Kat : Erken Bronz Çağı: (M.Ö.23-20 yy)

Japon Bahçesinden Bir Görünüm

Kazıdan Elde Edilen Bilgiler Işığında Yerleşimi Gösteren Minyatür

Kazıda çıkarılan çömlekler

Kazı Alanı Höyükten Bir Görüntü

Öküz Taşı

Kazı Yapılan Höyükten Minyatür Görünüm

Kapalı Müze Alanı

İslam Dini

2011-08-02T01:26:00.001+03:00

Geçenlerde Hacıbayram esnafından aldığım Prof. Dr. Sabri Hizmetli'ye ait, "Cuma Namazı Kadınlara da Farzdır" isimli kitabının önsözünde İslam Dini'ni çok güzel bir şekilde özetleyen bir kesiti sizlerle paylaşmak üzere aşağıya aldım:

"...İslam, Kur'an kaynaklı ve insan eksenli bir dindir. Öğretileri Kur'an ve Sünnet'e dayanmaktadır. Anane dini, müevvel din (bilginlerin otorite, görüş ve yorumlarına dayanan din) ve mübeddel din (halkın örf ve yaşayışına dayanan din) değildir. Kur'an'a göre İslam tevhid dinidir ve Şari’i sadece Allah'tır. Ne bilginler ne de halk onda söz sahibidirler. Dolayısıyla, kimse kendisini Allah'la birlikte dinde söz sahibi olma konumunda göremez, kişisel görüşleri ve yorumlarını da Kur’an'ın buyrukları yerine koyamaz veya onunla eşdeğer kılamaz. Kulluk mesuliyetinin gerçekleştirilmesinde Kur'an'a teslimiyyet ve itaat, Hz. Peygamberin Sünneti'ne müracaat esastır. İslam ne bilginlerin veya din adamlarının otoritesine dayanan bir dindir ne de belli bir sınıfa aittir. Peygamberin ve onun varisleri durumunda görülen bilginlerin vazifesi, Kur"an'ın Nisa Suresi 58. ayetinde bildirildiği üzere, “işleri ehil olanlara vermek, insanlar arasında hükmettikleri zaman adaletle hükmetmek”tir. Allah'ın vekili olma ve O'nun adına hareket ederek Din'de hüküm koyma anlayışı Kur'an'a aykırıdır, kimsenin de böyle bir yetkisi yoktur. Hz. Muhammed'in bir elçi ve tebliğci olduğunu bildiren Kur'an "Ey Muhammed biz seni onlara vekil göndermedik, sen onların vekili değilsin..." ifadeleriyle bu gerçeği duyurmaktadır. Bu durumda, Peygamber de dahil hiçbir insanın Allah adına hüküm koyma ve hareket etme, Onun adına dini belli bir sınıfa ait kılma ve belli bir sınıfı da bir takım ibadetlerden ve mükellefiyetlerden, mabedlerden ve ilim merkezlerinden dışlama hakkı ve yetkisi bulunmamaktadır.

İslâm, hak ve adalet, sulh ve sevgi dinidir. Haksızlıkları ortadan kaldırarak zulmü önlemek ve zalimi ıslah etmek ister. Mazlumun haklarını korumak ve savunmak onun başlıca hedeflerindendir. İnsanları ve cinleri "kulluk”ta bulunmakla yükümlü tutarak bu hedefini gerçekleştirmeye çalışır. Çünkü "Kulluk mükellefiyeti", hem Allah'ın hem de insanların haklarını koruma ve yaşatma misyonunu kapsar. Hz. Peygamber (sas) de nübüvvet görevini bu hedefler doğrultusunda yaptı..."

Prof. Dr. Sabri Hizmetli

Dibek Taşı

2011-07-30T22:51:00.001+03:00

Bulgur elde etmek için kaynatılmış buğdayın kabuğunun soyulması için ağaç tokmaklarla dövüldüğü Çiftlik Mahallesinde bulunan dibek taşını görüyorsunuz.

Bulgurun Kaynatılması

Dibek Taşı

Gördüğünüz dibek taşında bulgurun dövülmesi

Ramazan Ayı

2011-07-30T01:21:00.006+03:00

Ketenlik'te (Batı Trakya/Yunanistan) Bayram Bahşişi Toplayan Ramazan Davulcusunu görmektesiniz.

Ramazan kendi başına mübarek ve değerli bir aydır, oruç da kendi başına önemli bir ibadettir. Bu iki müstesna kutsiyet bir araya geldiğinde ortaya çıkan "Ramazan Orucu" olgusu, müminler için hem emsalsiz bir lütuf hem de emsalsiz bir fırsat olarak anlam kazanmaktadır.

Her milletin ve kültürün kendine göre değerli ve anlamlı zaman dilimleri vardır. Bağımsızlığına kavuşmak, tarihi bir zafer kazanmak yahut bir felaketten kurtulmak gibi o milletin tarihinde dönüm noktası niteliğindeki olayların cereyan ettiği günleri sembolize ettiği için anlamlıdır, önemlidir onlar.

Ancak her milletin kendisi için son derece önemli olsa da, bu zaman dilimleri başka milletler ve kültürler için ayrıcalıklı bir anlam ifade etmeyebilir. Dinin "mübarek" dediği zaman dilimleri ise böyle değildir. Onların milletler ve kültürler üstü bir anlamı ve kuşatıcılığı vardır, idrakiyle müşerref olduğumuz Ramazan ayı da yüce dinimizin "mübarek" olduğunu bildirdiği bu müstesna zaman dilimlerindendir.

Üç ayların içindeyiz. Kutlu zamanlarda... Ramazan iki adım ötemizde. Bir de, dokunabilene yeni bir hayat sunacak bir gece var önümüzde; Kadir gecesi. Yani şimdi hazırlık zamanı. Aylardan bir ay, Ramazan. Rahmetin, bereketin sağanak olup yağdığı bir ay. On bir ay içinde bir sultan. Günlerinin her birinde oruç tutuluyor. Oruç öyle bir ayrıcalık ki yüce Mevla, "Oruç benim içindir ve onun mükafatını ancak ben veririm" buyuruyor. Gecelerinde ise mana dünyamıza birer kandil; teravih... Bir de, okumayı bilenler, dilini, gönlünü süslemek isteyenler için her fırsatta Kur'an ziyafeti...

Ramazan sahuruyla, iftarıyla, teravihiyle içimizi dışımızı sarar, sarmalar, iftara kadar zaman bazan hızlı, bazan yavaş akar, sabra alışır beden, iftar rehavetinde teravih yeniden derler toplar bizi. Ve gecelerden bir gece, Kadir... Bin aydan daha hayırlı. Koca bir yılın en bereketli, en özel anları. Allah Resu-lü'nün (s.a.v) ifadesiyle: "Kadir gecesinin hayrından mahrum kalan kişi, gerçekten mahrum isminin verileceği kişidir" (Nesai).

Şimdi o kıymetli aya, o kıymetli geceye yaklaşıyoruz.

Başı Rahmet, ortası Merhamet, sonu ise Cehennem'den Azad olan Mübarek Ramazan ayının hayırlara vesile olmasini dilerim....

Motiflerin Dili

2011-07-26T22:03:00.004+03:00

Yukarıda fotoğrafını gördüğünüz Nuh-u Nebi'den kalma orijinal bir gömme dolap kapağıdır. Eski kargir kerpiç yapılı evlerin dış ve iç duvar kalınlığı 50 cm. ye yakındır. Hal böyle olunca evlerde muhafaza altına alınması gereken kıymetli eşyalar için duvarın kalınlığından istifade edilerek dolap yerleri bırakılırdı. Kimileri marangozlere ahşap dolap yaptırıp duvara gömerek monte ederlerdi. Bu dolapların kapaklarına da fotoğraf karesinde gördüğünüz gibi oyma motifler yapılırdı. Bu dolap kapağındaki motifler düz ve oluklu iskarpela bıçağı ile işlenmiş olup, hangi medeniyetin ve kültürün mirasıdır araştıramadım. Ama büyük bir ihtimalle Arnavut işi gibi geliyor bana.

Bu dolap kapağının hikayesine gelince imalat yılı ile ilgili kesin bir bilgim olmamakla beraber, 1986 yılında istimlak edilerek yıkılan bir akrabamın evine aittir. Söz konusu evin ise, 1930 ya da 1940'lı yıllarda inşa edildiği büyüklerimiz tarafından söylenmektedir.

Bu dolap kapağına bakan herkes kendine göre birşeyler görecek. Ben de kendime göre gördüklerimi yorum yazarak paylaşacağım. İlgisini çeken blogger arkadaşlarımda gördüklerini, hissettiklerini ve duyguları ile birlikte dolap kapağındaki motifin de hangi çiçeğe benzediğini bizlerle paylaşırlarsa memnun olurum.

Carmık

2011-07-19T10:30:00.004+03:00

15 gündür uzak kaldığım zamanın bir kısmını Kırşehir ili Kaman ilçesi ile Müderris Mahallesi arasındaki Ali Hatipoğlu'nun çiftliğini incelemek üzere geçirdim. Mandırasına bağlı dubleks binasını adeta müzeye çeviren Ali Hatipoğlu tarafından mumyalanmış carmık (gelincik) ile cinsini bilmediğim bir yılanı görmektesiniz. Gerçekten gelincik ile yılan böyle kavga ederlermiş.

Çiftlik bahçesinin bir kısmını da açıkhava müzesi gibi düzenleyen Ali Hatipoğlu'nun ecdadına ait Nuh-u Nebi'den evvel kullanılan karasaban uçları ile el değirmen taşını görmektesiniz.

Mumyalanmış bir tilkiyi görmektesiniz.

Çiftlik bahçesinde yeralmış bir kağnı tekeri, at arabası tekeri ve demir pulluğu görmektesiniz.

Çiftlik bahçesini fotoğrafta gördüğünüz Sivas Kangal köpeği beklemektedir.

Çiftliği koruyan bu köpek ise, bize poz vermekte pek bir ustaydı.

Nuh-u Nebi'den evvel kullanılmış olan çömlekler.

Bal elde etmek için geçmişte kullanılan karakovanı görmektesiniz.

Çiftlik bahçesinde üretilen sebzeler ve ağaçlar damlama usulü ile sulanmaktadır.

Çiftlik bahçesinde yeralan bir at arabası tekerini görmektesiniz.

Eski eşyalara ait bir görünüm.

Çiftlik bahçesinde bulunan alaçığı görmektesiniz. Alaçık, aslında ağaç ve otlarla yapılır ama, işte burası da Ali Hatipoğlu'nun alaçığı.

Çiftliğin sahibi silindir şapkalı Ali Hatipoğlu'nu, çiftliğini ziyarete gelen arkadaşları ile birlikte görmektesiniz.

Senden Başka Sevmedim

2011-07-03T03:49:00.001+03:00

Elini bir tutabilseydim

Her şey başka olabilirdi

Sana bir sarılabilseydim

Gönlüm sen de kalabilirdi.

Umudumu kaybedince

Ayrılığı ben istemiştim

Perişan halini görünce

Seni daha çok sevmiştim

Neydi beni senden ayıran?

Hala anlayabilmiş değilim

Sakın intizar eyleme bana

Senden başka sevmedim!

Hala gözlerim yollarında

Bir kez olsun görmek için

Sen ise ellerin kollarında

Beni mecnun etmek için

Hem çalar, hem söylerim

Ne sana, ne de ona küserim

Böyle olmasını ben istedim

Sana mutluluklar dilerim...

YazBlogcu

Üç Gün

2011-06-25T18:20:00.001+03:00

“Sermayen nedir?” diye sordular

İşte sazım, işte heybem dedim

Ben çalıp söyledikçe onlar azdılar

Ben de sermaye tükenmez dedim

Bu dünyayı üç güne sığdırmışlar

Dün, içindekilerle beraber geçti gitti

Bugün senindir, iyi değerlendir fırsatı

Yarına ulaşmak herkese nasip değildir

Neye inanırsan inan, öleceksin bir gün

Yaptıkların yanına kalır sanma

Her işin hesabını vereceksin bir gün

Öldükten sonra dirilmem sanma

Bir musibet, bin nasihatten evlaymış

Doğru yolu bulmak yine sana kalmış

Dünü, bugünü ve yarını düşünerek

Sermaye, ömrü üç güne sığdırmakmış!

25.06.2011

YazBlogcu

Babam

2011-06-19T23:14:00.000+03:00

“Babalar Günü'ne İthafen”

Dışı başka, içi başkadır
Onun adı babadır
Ana gibi değildir
Sevgisi içindedir.

Onunda yüreği vardır
Ama biraz katıdır
Ona her şeyi söyleyemezsin
Çünkü, o bir babadır.

Sen tökezince
Onun da ciğeri yanar
Ana gibi değildir
Seni içinde sarar

Baba, aklıyla davranır
Ana, duyguyla katlanır
Her ikisi de paralanır
Ama, o bir babadır…

Yüzüne gülmez belki
Sevmez görünür sanki
Başına bir iş geldiğinde
Baba değil, ana sanki!..

YazBlogcu

Hemi De

2011-06-16T14:00:00.002+03:00

Ben soyunmuşum sıcakları bekliyorum

Her gün yağmur yağar çıplak bedenime

Ben sadece ama sadece seni seviyorum

Komşunun kızı takmış beni gönlüne

Yürümez bu sevda ben de biliyorum

Yanık gönlüme söz geçiremiyorum

Hemi de hemi de, ben de seviyorum

Hiç umurumda değil, artık gidiyorum

Bir şeyler yapsana, bana mani olsana

Ben de cahilim gönlüm kayıyor kıza

Allah’ım ne olur bana bir engel çıkar

Bu sevdadan kimseye yok bir fayda

Neden yazdım bu dizeleri bilmiyorum

Ne böyle bir aşk var, ne de bir sevda

Herhalde gençliğim düştü yarım aklıma

Okuyan benzetmesin beni bir çapkına

YazBlogcu

Son Kuşlar

2011-06-03T00:28:00.000+03:00

…

Vaktiyle, bu adaya bu zamanda kuşlar uğrarlardı. Cıvıl cıvıl öterlerdi. Küme küme, bir ağaçtan ötekine konarlardı.

İki senedir gelmiyorlar. Sonbahara doğru, birtakım insanların çoluk çocuk, ellerinde bir kafes adanın tek tepesine doğru gittiklerini görürdüm. İçim cız ederdi. Büyüklerin ellerinde, birbirine yapışmış pislik renginde acayip çomaklar vardı.

Bunlarla bir yeşil meydanın kenarına varır, bunları bir ağacın altına çığırtkan kafesiyle bırakırlar, ağacın her dalına ökseleri bağlarlardı. Hür kuşlar, kafesteki çığırtkan kuşların feryadına, dostluk, arkadaşlık, yalnızlık sesine doğru bir küme halinde gelirlerdi. Çayırlıkta bir başka ağacın gölgesinde birikmiş çoluklu çocuklu kocaman herifler, bir müddet bekleşirler. Sonra kuşların üşüştüğü ağaca doğru yavaş yavaş yürürlerdi. Ökselerden kurtulmuş dört beş kuş bir başka ökseye doğru uçup giderken, birer damlacık etleriyle birer tabiat harikası olan kuşları toplarlar, hemen dişleriyle oracıktı boğarlardı. Ve hemen canlı canlı yolarlardı.

Hele bir tanesi vardı, bir tanesi. Çocukları bu işe seferber eden de oydu. Ökseleri cumartesi gecesinden hazırlayan da. Konstantin isminde bir herifti. Galata'da bir yazıhanesi vardı. O esmerle sarışın arası iskete kuşlarının bir damlacık etlerinden yapacağı pilavın hazzıyla, pırıl pırıl yanan krom dişleriyle nasıl nasıl kopartırdı kuşların ümüğünü bir görseniz.

... Konstantin Efendi, o kuşların çok uzaktan geçtiklerini görebilirdi. Gözlerini kısardı. Esmer lekelerin adalar istikametinde gittiklerini görür, etrafına bakar, bir tanıdık görecek olsa gözünü kırpar, gökyüzüne bir işaret çakar: "Bizim pilavlıklar geldi" derdi. Kuşlar pek yakından geçmişse, seslerini taklit ederek, kalın dudaklarıyla dişlerinin arasından seslenirdi. Kuşların çoğunlukla aldandıklarına, bu sesi duyarak dost sesi sanıp vapur etrafında bir dönüp uzaklaştıklarına şahit olmuşumdur.

Havalar sertleşir, poyrazlar, lodoslar birbirini kovalar, günün birinde, teşrin'lerin sonlarına doğru ılık, hiç rüzgarsız, parça parça oynamayan bulutlu, tatlı, sümbüli günlerde, o, en çığırtkan kafes kuşunu nereden bulur bulur, mahalle çocuklarını çağırtır, isketeleri, floryaları, aralarına karışmış serçeleri gökyüzünden birer birer toplardı.

Seneler var ki kuşlar gelmiyor. ... Kuşlardan sonra şimdi de milletin yeşilliğine musallat olanlar. Geçen gün, yol kenarlarındaki yeşilliklere basmaya kıyamayarak, yola çıkmıştım. Konstantin Efendi'nin günlerinden bir gündü. Ama gökte hiç kuş gözükmüyordu.

Kuşlar şimdi yoktu havada ama yeşillikler vardı ya. Baktım. Bu yeşilliklerin bazı yerleri sökülmüş. Biraz ileride dört çocuğa rastladım. Yürüyorlar. Yeşilliklerin en güzel yerlerinde duruyor, bir kaldırım taşı kadar büyük bir parçayı alıp söküyorlar, bir çuvala dolduruyorlardı.
"Ne yapıyorsunuz?" dedim.
"Sana ne?" dediler.
Fukara, üstleri yırtık pırtık yavrulardı.
"Canım neden söküyorsunuz?" dedim.
- Mühendis Ahmet Bey söktürüyor.
- Ne yapacak bunları?
- Yukarıda deri tüccarı Hollandalı var ya hani, onun bahçesini düzeltiyorlar da.
- İngiliz çimi alsın, eksin, madem ki herif zengin.
- İngiliz çimiyle bu bir mi?
- Bu daha mı iyi?
- İyi de laf mı? Bunun üstüne çimen olur mu? Hollandalı öyle demiş.

Karakola koştum. Polislere haber verdim. Güya men ettiler. Gizli gizli, yine çimenler yer yer söküldü. Mühendis Ahmet Bey'e, ceza bile kesilmedi. Belediye talimatnamesinde, yol kenarlarındaki çimenleri sökmek cezayı mucip olmuyormuş.
Kuşları boğdular, çimenleri kestiler, yollar çamur içinde kaldı.

DÜNYA DEĞİŞİYOR DOSTLARIM. GÜNÜN BİRİNDE, GÖKYÜZÜNDE GÜZ MEVSİMİNDE ARTIK ESMER LEKELER GÖREMEYECEKSİNİZ. GÜNÜN BİRİNDE, YOL KENARLARINDA TOPRAK ANAMIZIN KOYU YEŞİL SAÇLARINI DA GÖREMEYECEKSİNİZ. BİZİM İÇİN DEĞİL AMA, ÇOCUKLAR, SİZİN İÇİN KÖTÜ OLACAK.

Sait Faik Abasıyanık

Zaman Tüneli

2011-05-21T19:40:00.004+03:00

Merhabalar sevgili Değirmenden Mektup Var okuyucuları. Blogger arkadaşlarımdan "La" aşağıdaki tek soru ile beni mimlemiş bulunmaktadır. Önce bu mim sorusu ile beni mimlenecek arkadaşları arasına seçtiği için, arkadaşım La'ya çok teşekkür ederim.

Mim sorusu; Eğer Bir Zaman Tüneli Olsaydı Geçmişten Yada Gelecekten Hangi Zamana Gitmeyi, Kimi, Hangi Olayı Görmeyi İsterdiniz?

Sizin bu mim sorunuzdan önce ben zaten hep zaman tünelinde sık sık yolculuk eden bir zaman tüneli seyyahıyım. Ben zaman tüneline girdikten sonra hep kendi geçmişim de yolculuk ettim. Kim ve hangi olayı görme konusuna gelince yine kendi zamanımda yaşadığım o güzel günleri kimlerle paylaştıysam hep onları görmeyi ve yeniden yaşamayı arzu etmişimdir. Gelecekten pek ümitli olmadığım için, geleceğe hiç bakmadım. Ancak, bir ara İslam tarihinde yolculuk etmeyi de hep hayal ettim. En çok Hz. Yusuf zamanını merak ederim. Bu nedenle her ay birkaç kez usanmadan Hz. Yusuf'un filmini izlerim.

Beni okuma zahmetine katlandığınız için çok teşekkür ederim. En Güzel'e emanet olun ve sağlıcakla kalın efendim, saygılarımla.

YazBlogcu

Az Olup Yeterli Olanı

2011-05-19T11:05:00.000+03:00

Kişi çalışıp elde ettiğiyle yetindiği ve başkasının elindeki nimete göz dikmediği, aç gözlülük yapmadığı sürece rahat bir hayat yaşar. İhtiras içini doldurup benliğini sarınca, huzursuzluk baş gösterir ve hayatın gerçek anlamda tadı kalmaz.

Çünkü, dünya nimetleri amaç ve nihai gaye değil; gerçek amaca erişmek için birer vasıtadır. Gerçek amaç ise, Allah’ın mülkünde O’nun nimetlerinden yararlanırken hayırhah bir insan olup, diğer insanlara faydalı olmaya çalışmak ve dünya hayatını ilahi düzenlemeye göre değerlendirip, ahiret hayatına yeterince hazırlanmaktır.

Bunun için Resulüllah buyurdu ki: “Ne kadar güneş doğmaya başlarsa yanı başında iki melek bulunur ve yeryüzündekilere şöyle seslenir: “Rabb’inize yönelin. Çünkü gerçekten az olup yeterli olanı, çok olup oyalayıcı olanından hayırlıdır.” O iki melek seslerini, insan ve cinler dışında her şeye duyururlar.

YazBlogcu

Fotoğrafın Mektubu

2011-05-17T12:04:00.000+03:00

O bir engelli, o bir yetim, o bir öksüz, o bir garip... O'na sahip çıkamadık... O, bu ülkenin bir ferdi, bir vatandaşı. Kimin umurunda... Herşeyden önce o bir insan, yani eşref-i mahlukat... Onun da hayalleri vardı, onun da umutları vardı. O da sımsıkı tutunmaya çalışıyordu yaşam duvarına. O hayatta, ölmedi, hala sağ ve çocuksuz evli. Aslında o bir muhtaçlıydı. O'na kol kanat gerilmeliydi. O, sahiplenilmeliydi. O bir başına bırakıldı. O bir bacıydı, o bir teyzeydi. Umutları ve hayalleri elinden alınmış, ama herşeye rağmen, hayata tutunmaya çalışıyor... Allah yar ve yardımcısı olsun!...

YazBlogcu

Evliliği Saygısızlık Öldürür

2011-05-09T17:35:00.001+03:00

Psikiyatrist Prof. Dr. Nevzat Tarhan aileyi bir orkestraya benzetir. Eşlerin her biri kullandıkları enstrümanı tanır, bilir ve dilinden anlayarak çalarsa o orkestrada uyum olur. Aksi halde ortaya kulakları sağır eden bir ses çıkar.

Hakim kanaate varabilmek için son kez neden boşanmak isteklerini sordu çifte. Kadının gözyaşları bir an bile durmadı. En sonunda dayanamayıp eşine döndü ve "Bendeki bu aşkı nasıl öldürdün?" diye haykırdı. Aileler anlaşamayınca evlenmek için 7 yıl mücadele ettiği ve 20 yıl acı-tatlı pek çok şey paylaştığı eşine bu duruma geldikleri için kızmaması imkansızdı. "Bu insanı eşin olarak kabul ediyor musun?" ve "Boşanmak istiyor musun?" sorularına aynı cevabı vereceklerini nasıl bilebilirdi ki. Sevgiyle başlayan evlilik, sürekli artan saygısızlık yüzünden sona ermişti işte. Çünkü ilişkilerinin en değerli öğesini yitirmişlerdi.

Bu hikaye, Türkiye İstatistik Kurumu'nun (TÜİK) verilerine göre 2005 yılından bu yana ülkemizde yaşanan 604 bin boşanma sahnesinden sadece biri. Evliliği bitiren sebepler arasında ilgisizlik, sadakatsizlik, anlayışsızlık, iletişimsizlik, bencillik ve şiddet başı çekiyor. İlişkilerin omurgasını oluşturan 'saygı' bitmişse çiftler, birbirinin ömrünü torpillemeye başlıyor ve yolun sonu adliyeye çıkıyor.

Duygu ve düşünceler zamanla değişebilir, her ilişkide olduğu gibi evlilikte de eşe duyulan sevgi doz ve mahiyet değiştirebilir. Fakat evlilik ipinize saygı düğümünü atmışsanız ilişkiyi yürütmek mümkün. Evlilik terapisti psikolog Sibel Dinç, günlük hayatta kullandığımız “sevmek zorunda değilsin ama saygı duymak zorundasın” düsturunun evlilikte de geçerli olduğu görüşünde. Ona göre saygının olmadığı yerde sevgi tek başına işe yaramıyor. Şayet saygı bitmişse sevgi, etkisiz bir yapıştırıcı halini alıyor ve ilişkiyi kördüğüme çeviriyor. Tabii sevgiyi ilk günkü gibi korumak da zor. Çünkü zamanla dönüşüm geçiriyor. Sevgi rutin hale geldiğinde bu kez saygı, evliliği yürütme görevini devralıyor. Çiftlerin uzun yılar birarada kalması ancak saygı çerçevesinde gerçekleşebiliyor.

Eşimiz konuşurken dinlemesini bilmek, başkalarının yanında onu eleştirmemek, kıyaslamamak, hassas olduğu konuları yüzüne vurmamak, değer verip kalbini kırmamak saygının göstergesi. Ancak birlikte yaşarken bencilliğe kaçan davranışlarda bulunabiliyoruz. Örneğin, bulunduğunuz oda size sıcak geliyor, klimayı çalıştırıyorsunuz. Eşiniz ise üşüyor. Buna rağmen klimayı kendinize göre ayarlıyorsunuz. Ya da esinizin başı ağrırken, rica etmesine rağmen inatla televizyonu son seste seyrediyorsunuz. Halbuki eşlerden birinin isteği gerçekleşirken diğeri üzülüyorsa huzurun yakalanması söz konusu değil. Zira evlilik mutlakıyetle yönetilmesi gereken bir kurum değil. Aksine fikir alışverişine dayanan bir demokrasi. Zaten saygı ve anlayışın kalmadığı yerde ilişkinize öfke, tahammülsüzlük, hınç ve kin hakim olabilir. Ardından kısasa kısas mantığıyla "O beni düşünmüyorsa ben de onu düşünmem." diyen iddialaşmalar başlar. Oysa Allah-u Teala (c.c.) "İçinizden kendileriyle huzura kavuşacağınız eşler yaratıp, aranızda muhabbet ve rahmet var etmesi O'nun varlığının belgelerindendir." (Rum, 21) ayetiyle eşler arasındaki sevgi ve saygının ilahi bir lütuf olduğuna dikkat çeker. O zaman evli çiftlere de birbirlerinin kıymetinin farkına varıp, Allah Rasulü (S.A.V.) de "Eşlerinizin sevgilisi olun." tavsiyesine uymak düşer.

ÖZÜR DİLEMEYİ DE AFFETMEYİ DE BİLMELİ

Evlenecek kişiler eşlerini seçerken güzellik, kariyer, zenginlik, dini değerler, olgunluk ve daha birçok hususta tercihte bulunur. Ancak saygı bir tercih değil, zarurettir. Zira iki kişilik hayat, yalnızken sahip olduğunuz birçok alışkanlıktan vazgeçmenizi gerektirebilir. Psikolog Sibel Dinç, evliliklerin olmazsa olmazının saygı, özveri ve anlayış olduğunu vurguluyor. Bu sebeple çiftler çıkmaza girdiklerinde sağlıklı iletişim kurmaları gerekiyor. Bu da aklımıza takılan her türlü problemi eşimizle konuşabilmemiz anlamına geliyor. Konuşurken göz teması kurmak, bedenlerimizin birbirine dönük olması, yapıcı çözüm önerileri getirmek, birbirimizi duyduğumuzdan emin olmak, saygısızlığa geçit vermemek için başvuracağımız yollardan ilk akla gelenler. Ancak şu da bir gerçek ki, özür dilemeyi, affetmeyi, telafi etmeyi bilirsek Nebiler Serveri'nin (S.A.V.) "Ahlakı en güzel olanınız, eşlerine en iyi davrananızdır." hadis-i şerifinin çizdiği profile bir nebze de olsa yaklaşmış oluruz.

Hemra Köse- hkose@zaman.com.tr
Yeni Bahar Dergisi Sayı:3 (21 Nisan 2011)

Anneler Günü

2011-05-07T11:00:00.008+03:00

Bilmiyorlar sağ iken kıymetini
Gidince aranıyorsun her yerde
Sağır gönül duymuyor sevgini
Senin sevgin deva imiş her derde.

Başlar sıkışınca arandın sadece
Unutuldu sabahladığın her gece
Karpuz gibiydi sevgin kesmece
Senin sevgin deva imiş her derde.

Ne baba, ne kardeş, ne de abla
Kimse oturamaz senin tahtına
Ne evlatlar yetiştirdin bu vatana
Hiçbir varlık denk değildir sana.

Cennetin anahtarı sendedir anam
Seni saymayana, bu cennet haram
Yılda bir değil, seni her gün anam

Senden oldum ben, sensiz olamam!

YazBlogcu

Sevgi

2011-05-06T08:30:00.000+03:00

Sevgi kör bir kuyuda
Yusuf-u Kenan misali
Kırk akıllı iş başında
Kıtlığa çıkarsalar bari

Her kapalı sandığın
Bir anahtarı vardır
İnsan kapalı sandıksa
Sevgi onun anahtarıdır.

Ucube Resim Sergisi

2011-05-04T11:04:00.008+03:00

Heykeltıraş Mehmet Aksoy'a destek amacıyla Eskişehir'de açılan 'Ucube-Ebucu' adlı karma sergide yer alan cami mahyasına konulan 'Ucube' yazısı ile türbanlı bir kadının yüzünün, bayan iç çamaşırı ile resmedilmesine her müslümanın şiddet içermeyen tepkisini göstermesi gerekmektedir.

Özellikle bu benzetme ile Müslümana, Müslümanlığa, İslam'a ciddi şekilde hakaret vardır. İnsanlar, Müslümanlar ve Türk Milleti bu sergide yer alan çirkin ve nahoş resimlerle tahrik edilmek istenmektedir.

Türk milletinin manevi değerlerine, kutsal değerlerine saygı duymayan hiçbir zihniyet; çıkıp “biz o insanlara, o millete saygı duyuyoruz” diyemez!

Müslüman bir ülkede yaşayıp, Müslümanların ibadethanesini ucubeye benzetmek en büyük saygısızlıktır. Bir dönem ezanın Türkçe okunmasını sağlayan zihniyet ile bugün camileri ucubeye benzeten zihniyetin aynı zihniyet olduğunu söyleyebiliriz. Aynı zihniyetin devamı olan bu zihniyette değişen hiçbir şeyin olmadığı da açıkça görülmektedir.

Benim kutsal değerlerime saygı duymayan, bana da saygı duymuyor demektir. Bunun takdirini Türk milleti yapacaktır. Cami mahyasına konulan 'Ucube' yazısı ile türbanlı bir kadının yüzünün, bayan iç çamaşırı ile resmedilmesini şiddetle kınıyoruz!. Bu, Türk Milletine ve Müslümanlara yapılan en büyük saygısızlık ve hakarettir, bunun izahı yoktur!

Hiçbir kimse camilerimize ne el, ne de dil uzatabilir. Yapılan bu davranış ve bu benzetme Müslümanlara yapılmış en büyük saygısızlıktır. Hiçbir kimse dini inançlarımıza yönelik bu tür benzetmeleri yapamaz. Yapanları ve bu davranışa destek verenleri şiddetle kınıyoruz!

İnsanlar, istedikleri gibi düşünüp yaşayabilirler ve konuşabilirler, ama bu hak asla başkalarının kişilik haklarına, inançlarına ve görüşlerine karşı hakaret etme hakkı vermez! Dini inançlarımıza hakaret edilmesini, ibadethanelerimizin ve camilerimizin bu şekilde çirkinleştirilmesini şiddetle ve esefle kınıyoruz...

Geçimsiz İnsanda Hayır Yoktur!

2011-05-03T21:57:00.001+03:00

Müslüman kişi kendisi ile barışık olup, ailesi ve içinde yaşadığı toplumun bireyleri ile de iyi geçinir. Davranışları ve sözleri ile insanları kırmaz, kendisine karşı yapılan yanlış davranışlara karşı da anlayışlı olur.

Eşi, çocukları ve komşuları ile içinde bulunduğu toplumun bireyleriyle karşılıklı anlayış içinde iyi geçinen kimseler çevrelerinde sevilirler, saygı görürler.

Peygamberimiz (S.A.V.) şöyle buyurmuştur: "Müslüman kendisi ile iyi geçinen kişidir. Başkaları ile iyi geçinmeyen ve kendisi ile geçinilmeyen kişide hayır yoktur!" (Ahmet b. Hanbel, Müsned, n, 400)

Müslüman kişi sevgili Peygamberimizin bu uyarısını dikkate almalı, evinde eşi ve çocukları, köyünde, mahallesinde komşuları ile iyi ilişkiler içinde olmalı, söz ve davranışları ile çevresine örnek olmalıdır.

YazBlogcu

Almanya Acı Vatan

2011-04-14T12:32:00.002+03:00

1969-1970 öğretim yılında ortaokul 3. sınıfı okuyordum. Sene sonunda mezun olamadım ve 1970 ve 1971 yıllarında bir marangoz atölyesinde çalıştım. Babam o sıralarda Almanya’da işçi olarak çalışıyordu. Babama bir mektup yazdım ve beni Almanya’ya götürmesini istedim. Bizleri Almanya’ya götürmemekte direnen babam, yazdığım mektuptan ikna olmuş olacak ki, beni Almanya’ya işçi olarak götürmek üzere istek talebinde bulunmuş ve 1971 yılının temmuz ayında izne geldiğinde de Almanya’ya işçi olarak gidebilmem için Türkiye’de yapılması gereken tüm işlemlerimizi 27 Ağustos 1971 Cuma günü tamamlamıştık.

Babam yıllık izninin bitiminde tekrar uçakla Almanya’ya döndü. Ben de 4 Eylül 1971 Cumartesi günü İstanbul Sirkeci tren garından bindiğim bir kara trenle Almanya acı vatan serüvenimi başlatmış oldum. O günkü tren yolculuğumuzun sonunda Edirne Uzunköprü hudut kapısından Yunanistan’a giriş yaparak Türkiye topraklarını geride bıraktık. Sırasıyla Bulgaristan, Yugoslavya ve Avusturya ülkelerinden de geçtikten sonra nihayet Almanya topraklarına girdik. 3 gün süren yorucu bir tren yolculuğundan sonra 6 Eylül 1971 pazartesi günü akşamın karanlığında Almanya’nın Aşağı Saksonya Niedersachsen eyaletinin Verden ilçesine bağlı Achim nahiyesinin tren istasyonuna geldik. O gün beni tren istasyonundan babamla birlikte bir arkadaşı karşılayarak aldılar. Tren istasyonu ile babamın ikamet ettiği lojmanın arası yakın olduğu için birlikte yürüyerek babamın kaldığı lojmana geldik. Kahvaltı türü hazırlanan bir akşam yemeğinden ve yolculuk sohbetinden sonra lojmanda misafir işçi olarak ikamet edenlerin müştereken kullandıkları mutfak, banyo ve tuvaletlerin yerlerini öğrendim. Babamla birlikte kalacağımız lojman odasındaki altlı üstlü ranzanın alt katında yattım. Ertesi gün uyandığım da babam işine gitmişti. Ben o gün dinlendim ve biraz da fazla açılmadan etrafımı araştırıp inceledim. Ertesi günü de babamın çalışmış olduğu J.C.Runken & CO. ticari unvanlı kadın ve çocuk giysisi üreten tekstil fabrikasında işe başlayacaktım.

08 Eylül 1971 çarşamba sabahı saat 06:00’da uyandık sabah kahvaltısını yaptıktan sonra babamla birlikte yaya olarak fabrikanın yolunu tuttuk. Lojman binasının ön tarafı yüksekçe süs bitkisiyle çevriliydi. İki kişinin yan yana yürüyebileceği dar bir patika yoldan aşağıya doğru indik ve bir kilise binasıyla karşılaştık. Kilisenin içinden geçen yoldan ilerleyerek nihayet araç trafiği olan bir anayolun kaldırımından yokuş aşağı yürümeye devam ettik. Fabrikanın giriş kapısına geldik ve yayalar için ayrılmış bölümden içeri girdik.

Henüz 16 yaşında işçi vasıflı seyahat pasaportuna sahip bir Türk vatandaşı olarak Almanya topraklarında olmaktan dolayı kendimle gurur duyuyordum. O gün fabrikada çalışacağım bölümü gezdim ve ilk iş olarak her işi bitmiş giysilerin tozlanmaması için torba halindeki ince ve şeffaf bir naylon ile kaplanan basit bir makinede çalışmaya başladım. Daha sonra buharlı ütüde, ve kumaş kesiminde çalıştım. En son yılımı ise depocu olarak mal sevkıyat bölümünde çalışmıştım.

O yaşta ilk defa televizyonu Almanya’da görmüştüm. Babamla birlikte bir mağazaya giderek siyah-beyaz bir televizyon satın aldık. O zamanlar televizyonda “Kaçak” ve “Dallas” dizileri vardı. Akşamları ve hafta sonları televizyon izliyorduk. Bu ara ben de Almanca lisanını kendimi çok iyi ifade edebilecek bir şekilde kendi gayretimle ilerletmiştim.

Babamla birlikte her yıl Türkiye’ye izne gitmiştik. 1973 yılında (B) sınıfı sürücü belgesi aldım. Daha sonra ikinci el bir araba satın aldık. Bu arabayla 1973 yılında hem ziyaret , hem de gezi amaçlı Hollanda’ya gidip gelmiştik. 1974 yılında da bir kez arabayla Türkiye’ye izne gidip gelmiştik. Yine 1974 yılında gemi ile Baltık denizi üzerinden hem ticaret, hem de gezi amaçlı Londra’ya gidip gelmiştik.

Silah altına alınacağım için 07.06.1975 tarihinde Türkiye’ye kesin dönüş yapmak zorunda bırakıldım. 03.07.1975 tarihinde silah altına alındım ve 03.03.1977 tarihinde terhis oldum. Terhisimden sonra tekrar Almanya’ya işçi olarak gitmek için herhangi bir girişimde bulunmadım. 1978 yılında tekrar Almanya’ya eski işime dönmek için yaptığım başvurum; terhisimden sonra 3 aydan fazla bir zaman geçmiş olması nedeniyle Almanya Konsolosluğunca reddedilmişti.

Hislerime ve duygularıma yer vermeden sadece kronolojik olarak değindiğim Almanya acı vatan serüvenim de böylece noktalanmış oldu. Şu anda bir fırsatını bulsam, bırakın ziyaret etmeyi, sürekli orada kalacak şekilde yerleşmeyi bile düşünüyorum.

YazBlogcu

Yazmak

2011-03-04T11:42:00.002+02:00

Bizi, bu iletişimden alıkoyan; doğamızda olan yazma ihtiyacımızı engelleyen bu zihniyeti ve bu zihniyetten doğan her türlü yaptırım araçlarını şiddetle kınıyorum.

Anlatma isteği, insanda doğal bir eğilimdir. Çocukluk döneminde ağlama, bağırtı ve el yüz hareketleriyle görünürlük kazananan bu istek, sonradan dil aracılığıyla konuşma ve yazma şeklinde belirir.

İnsanoğlu varlığını belirtmek için konuşma ve yazma unsurlarından birine başvurmak ihtiyacını duyar. İnsandaki konuşma ve yazma ihtiyacı; kişisel, toplumsal ve uğraşsal zorunluluklar şeklinde tezahür eder.

Bu bağlamda, yazmak; dünyayı tanımak ve onu dost hale getirmekse, çalan çanlara kulaklarımızı tıkayamayız. Çalan çanlarda, kendi sesimizin yankılarını duymamız gerekir.

Çevremizdeki çirkinlikleri, haksızlıkları ortadan kaldırarak, onları değiştirip düzelterek, dünyayı dost hale getirebiliriz.

Haksızlıkların yok edilmesi, çirkinliklerin giderilmesi, toplumda bir saygı dengesi yaratır. Bu nedenledir ki, yazmaya katılmış her insan, öbür insanlardan daha ağır bir sorumluluk yüklenmiştir. Böyle bir sorumluluk yüklenme de yazarı, toplumun sözcüsü haline getirir.

Bu bağlam da, bizler de yazdığımıza ve dolayısıyla bu gruba dahil olduğumuza göre, üstümüze düşeni seve seve yerine getirmeye hazır mıyız?

YazBlogcu

Banu'nun Çırpınışı

2011-03-03T11:46:00.009+02:00

Gönlü engin, yüreği güzel blogger kardeşimiz Banu; umudunu asla kaybetmemiş, sevgi dolu yüreğinin çırpınışlarını şiir kitabındaki dizelerine öyle güzel ve içten aktarmış ki, bu güzel çalışmasından dolayı kendisini tebrik ederim. Bu değerli ve anlamlı şiir kitabını bizimle paylaştığı için kendisine ayrıca çok teşekkür eder, müsaadeleri ile kitabındaki "BEN" isimli şiirindeki çırpınışlarının kanat sesleriniı sizlerle paylaşmak isterim.

BEN

Dallarına konan kuşun BEN

Yapraklarını dans ettiren meltemin BEN

Gövdeni sımsıkı saran sarmaşığın BEN

Seni terleten sıcaklığın BEN

Damla damla seni öpen yağmurun BEN

Dallarını süsleyen KARIN BEN

Ben olmak istiyorum

Hepsi ben hepsi ben ben...

Çınarım beni görürse

Çınarım izin verirse

Çınarım beni isterse olur

Yoksa benim istemem

İstemede kalır...

Haziran 2007

Banu Altun

Cemre

2011-02-28T22:08:00.003+02:00

Cemren olayım dilber

Düşeyim havana

Bırak ısınsın havalar

Ne kaldı ki bahara

Sonra düşerim suyuna

Basarım seni bağrıma

Dört gözle beklersin

Düşmemi toprağına

Ve düşerim toprağına

Çatlar tohum toprakta

Filizlenirken sevgimiz

Uzanır aşkın doruğuna

YazBlogcu