Boynum Kıldan İncedir

Açtılar kabuklaşmış yaramı, 

Bulamadım derdim çaresini, 

Bırakmamak için illa edebi, 

Bir hiç uğruna kırdım kalemi. 

Gül gibi dostların hatırına, 

Katlanırım artık dikenine. 

Boynum kıldan incedir; 

Beni, benim gibi görene. 

Sözünden döneni taşlarlar, 

Her zaman yüzüne vururlar. 

Söz başka şeye benzemez, 

Dünyayı başına yıkarlar.

Recep der ki, halim budur.
Bizler yolcu, dünya bir handır.
Gelen gider, konan göçer;
Bize kalan, hoş bir sadadır.