Bacağımda süvarili pantolonum
Ayağımda kilteli naylonum
Elimde gül ağacından kamçım
Önümde dönüyor zerdali topacım.
Ne plastik oyuncaklarım,
Ne de tetikli tabancam,
Bir tahta parçasındandır,
Belimdeki saplı kamam.
Yalığım yoktur benim,
Kolumdur mendilim.
Elma iki ısırıklıktır,
Nerde şimdiki gibi dilim dilim.
Teldendir arabamın omurgası.
Ayakkabı kutusundandır kasası.
En kolay teker, terzi makarası.
Çocukluğumun bu en güzel arabası.
Çelik çomak oynadık bu sokaklarda.
Kafam kırılırdı, her gün kavgalarda.
En keyiflisi, sürmekti düveni harmanda.
Ne güreşler tutardık, saman yığınlarında.
Biliyordum sanki, yoktu bunun tekrarı.
Doya doya yaşadım, ben tüm bunları.
Şanslı olan kim, ben mi?
Yoksa, şimdiki çocuklar mı?..

nihayet sayfanıza ulaşabildim,bir kaç gündür ulaşamıyordum:(
YanıtlaSilrecep bey, merhaba çok önemli bir konuya değinmişsiniz günümüz şartlarıyla bizim dönemimizin şartlarını mukayese edildiğinde galiba bizim dönemimiz çok daha şanslı ve mutluydu en önemlisi yaratıcılık ruhu vardı..şanslı olan ben-sen-o yani BİZLERDİK:)
teşekkürler bu güzel konuyu en önemlisi çocukluğumuzu yine,yeniden hatrlattığınız için...Sağlıcakla kalın.Saygılar
Tabii ki şanslı olan sensin Kaman'lı arkadaşım.Ne güzel, güzel olanları dizelere dökmüşsün.
YanıtlaSilKırşehir Kaman Nevşehir'de yaşadığım günlerimi aklıma getirdin, çocukluğumu da."Bir kazma al bir kürek mezarımı kaz gayri dediğim günlerimi de hatırlattın, Sevgilerimle.
Kesinlikle sizsiniz şanslı olan.Şimdiki çocuklar teknolojiyle iç içe ama doğadan uzak,doğallıktan uzak,mutsuz çocuklar.Telli arabanın,plastik saçsız bebeklerin verdiği hazzı hiç bir elektirkli oyuncak veremiyor.Tane tane okudum,öyle güzel yazmışsınız ki.Yüreğinize sağlık.Sevgilerimle..
YanıtlaSilŞanslı olan sizsiniz, ve kısmen bizleriz. Komşuluk gördük biz, herkes birbiriniz oğlunu kızını kollardı, toplu şekilde piknikler yapılırdı bizde örneğin, herkes birşey yapardı.
YanıtlaSilSeksek, kurtarmaç, saklambaç, vezirganbaşı, ve daha bir sürü oyun vardı. Koca bir sokak aile gibiydi. Tel takılı plastik arabalarımız vardı çoşkuyla oynadığımız, evcilik oyunları vardı.
Beni gerilere götürdünüz sevgili Recep bey..
sevgiler saygılar...
"Terzi makarasından araba" lar çok güzel oluyordu bence.
YanıtlaSilYorum Gönder
YORUMLARINIZ ONAYA TABİ DEĞİLDİR.