Bir Sevda Masalı

İstanbul sis boran, İstanbul kör duman.

Bir derde tutulmuşum ki, halim yaman.

Martılarla birlikte bekledim yolunu,

Uyanıp da gelirsin diye, kış uykusundan.

Kıvırcık saçlarına bağladığım sevdamın,

Bir ömür çözülmeyecek kadardı düğümü.

Ne zaman aklın başına gelecek gülüm?

Duyduğun zaman mı öldüğümü?

Sokaklar yüzüme vurur yalnızlığımı,

Kız kulesi bile tutar sanki yasımı.

Rüzgârlar savurur kül olmuş sevdamı,

Kimse duymaz içimdeki sessiz çığlığımı.

Bir imkânsız aşka feda ettim yılları,

Zaman durdu, unuttum artık baharları,

Erimez artık bu yaralı yüreğin karı,

Kalanlara ibret olsun bu sevda masalı.

Recep Altun