Onlar Utansın!


Aybaşını iple çeken
Ona, buna boyun büken
Kişiliğinden ödün veren
Emekli değil, onlar utansın!

Tüm ihtiyaçlar aybaşına,
Kredi kartı, başa bela
Peşindeki alacaklılarına
Emekli değil, onlar utansın!

Örtünmek için giyinen
Doymak için yiyen
Tatil nedir bilmeyen
Emekli değil, onlar utansın!

Devletini koruyan
Kimseye soydurmayan
Adam yerine konmayan
Emekli değil, onlar utansın!

Devletin halifesi iken
Bir kenara itilen
Sefalete terk edilen
Emekli değil, onlar utansın!

Hadi, eşi halden anlar
Halden anlamaz faturalar
Çareyi yalanda bulan
Emekli değil, onlar utansın!

Adı, dürüst emekli iken
Sözüne güvenilir iken
İtibardan düşürülen
Emekli değil, onlar utansın!

Aha, geldi yine bayram
Kasın, kavran, pekçe davran
Böyle çaresiz bırakılan
Emekli değil, Onlar utansın!

Söylenecek söz çoktur.
Doğru söze laf yoktur.
Emeklinin sermayesi budur
Emekliyi söyletenler utansın!..

Recep Altun

Ana Kız

      Bunlar ana kız. Her ikisi de Cenab-ı Hakk’ın rahmetine kavuştular. Bahçelerindeki yufka ekmek yapılan tandırlığın önünde oturuyorlar. Ananın kucağında yaramaz horozu var. Kızı da yıkadığı mağrul yapraklarını kalaylı bakır sinisine dizmiş, sohbet ediyorlar. Sohbetlerinin konusu neydi, kim bilir?.. Onları nasıl özlüyorum… Bir gün bizleri de özleyen olacak mıdır ki?..

Recep Altun