Vay Bu İnsanlığın Haline!


Merhabalar.

Her geçen gün insan, daha değerli bir varlık olacağı yerde, değer yitirmeye devam ediyor. En son güven denen değerimizi de yitirdik. Aile içindeki bireylerin bile birbirlerine güveni kalmamış; nefis ve onun kamçısı olan hırs, insanlığı tahakkümü altına almış, birbirleri ile maddi alanda ve şeytani yollarda yarışır ve savaşır hale getirmiştir.

Cenab-ı Hakk tarafından özümüze yerleştirilen sevgi ve onun insanlar arasındaki bağını oluşturan saygı kaybolmaya yüz tutmuştur. Bu bağlamda biz, insanlar arasında güzel ve sağlıklı ilişkiyi nasıl sürdüreceğiz?

İnsanları birbirleri ile kucaklaştıran ve yakınlaştıran din de değer kaybına ve erozyona uğramaktadır. Eğer din de elden giderse, "vay bu insanlığın haline!" demekten başka bir şey gelmiyor elimden...

Selam ve dualarımla birlikte Rahman ve Rahim olan Allah'a emanet olun.

Kaş Yapayım Derken Göz Çıkarmadan

Bunalımdaki İnsan
Bunalım geçirmekte olan bir insanın üstüne üstüne gitmek, tahrik etmek, dalga geçmek, bir bombanın pimini çekmek gibidir. Aslında ne problemi yaşayan kişi ne yapacağını bilmektedir, ne de etrafındakiler öyle bir şey yapacağına inanmaktadırlar. Blöf yaptığını zannederek daha da üzerine gidildiği olur.

Sakın ha sakın, karşıdaki kişinin akl-ı selimi kaybetmemesi gerekir ki, korkulan olmasın... Ölmeyi veya öldürmeyi aklına koymuş, düşünce yapısı bozulmuş bir kişiye güya mani olmak maksadıyla, "Hadi yap da görelim, nerede sende o yürek! Ben bu sözleri çok duydum, ezberledim artık!" gibi sözlerle hitap etmek, cinneti elim bir faciaya dönüştürür, hem de sayılamayacak kadar az saniyeler içinde akıl almaz hadiseler cereyan eder. Yapan da şaşırır, yaptıran da, bakan da...

Recep Altun