Eli kalem tutan vefasız bir aydını olana kadar,
Keşke dağlarında bir çobanı olsaydım bu vatanın.
Belki o zaman kadrini bilirdim;
Bu topraklar altında binlerce kefensiz yatanın.
Kalemdir benim kavalım; koyun güder yamaçlarda,
Gözüm olmaz asla ne şanda, ne tahtta, ne taçta!
Bir tas ayranımı paylaşırım kuzularla yaylalarda;
Beni de kefensiz gömsünler, aziz vatan toprağına.
Recep Altun, Ankara, 21.10.2026
Yorum Gönder
YORUMUNUZ HEMEN YAYIMLANIR