Nefsin Yüreğine

Gördün mü bak, ey divane! 

Aramızda yokken hiçbir ala-vere, 

Nasıl da ansızın kırılıyor gönüller; 

İnsan, nefsin esiri olmuş bir kere... 

Ceviz kabuğunu doldurmaz, 

Bahane olur küçük şeyler. 

Ama şeytan bu, boş durmaz; 

Girdi mi araya, taşlaşır yürekler! 

Kabahati bulurlar hep, 

Emdiğimiz çiğ süte... 

Oysa günah ne annede, 

Ne de o masum sütte! 

Kabahat; nefsini yenemeyip, 

Kör şeytana uyan o nefiste! 

Kul Recep der ki son cümle: 

Gitmez bu yol, güzellikten öte! 

Nefsine uyanlara selam söyle; 

Çaktı kalemini, nefsin yüreğine!

Recep Altun, 08 Ekim 2026,Kaman