Bir Sevda Masalı

 

Ankara sis boran, Ankara kör duman. 

Bir derde tutulmuşum ki halim yaman. 

Baharın uyanışıyla bekledim hep yolunu, 

Uyanıp da gelirsin diye, kış uykusundan. 

Kıvırcık saçlarına bağladığım sevdamın, 

Bir ömür çözülmeyecek kadardı düğümü. 

Ne zaman aklın başına gelecek gülüm? 

Duyduğun zaman mı öldüğümü? 

Kimse duymaz içimdeki sessiz çığlığımı. 

Sokaklar haykırıyor yüzüme yalnızlığımı. 

Kaldırım taşlarına sorun benim ahımı. 

Rüzgârlar savuruyor küllenmiş sevdamı. 

Gece çöker, gölgeler sığınır kuytulara, 

Anlatamam derdimi uykusuz uykulara. 

Bir feryat düşer yine bomboş sokaklara; 

Yüreğimde sönmeyen yangınlar alevlenir. 

Bir imkânsız aşka feda ettim yıllarımı, 

Zaman durdu, unuttum artık baharları, 

Erimez artık bu yaralı yüreğin karı, 

Kalanlara ibret olsun bu sevda masalı. 

Recep Altun, 9 Eylül 2025, Ankara.