Huzur


Bir ev vardı uzaklarda
Dumanı hiç eksilmezdi bacasında
Bir görünür, bir kaybolurdu
Kaş ile göz arasında.

Panjurları pembeydi
Hani hep öyle düşlenirdi ya!
Evin önünde bir kız, bir oğlan
Oynarlardı hep sabah akşam.

Arada bir bahçede görünürdü
Çocukların arasında bir kadın
İyi ki gördüm bu şirin evi
Yoksa, ben ne yapardım?

Onlar da beni sever miydi?
Benim onları sevdiğim gibi
Öyle çok mutluyum ki
Huzuru burada bulmuşum gibi...

YazBlogcu

Utanmaz


Adam sandık tuttuk elinden
Kurtulamadık utanmazın dilinden
Adam; adam olsa, utanır ettiğinden
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

Yeğenim dedim, paylaştım derdini
Adam üç kuruşa satar mı kendini
Yıktın çıkarın için sevgi bendini
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

Nereye kadar kaçacaksın böyle
Bunun sonu gelir mi, sen söyle?
Silmekle çıkmaz bu kara leke
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

İnsanda olur biraz haysiyet
Adamına çatmadın, sen şükret
Ettiğiniz, olsun herkese ibret
Siz ne utanmaz adamlarmışınız!

YazBlogcu