28 Haziran 2020

Geçmişe Duyulan Özlem



İnsan yaşlandıkça geçmişe yönelik özlem duygusu daha çok depreşir. Bu duygu adeta bir yanardağ volkanı gibi olup, fokur fokur kaynar ve sönmeyen bir ateş haline gelir. Geçmişe yönelik özlem duygularımı depreştiren bir fotoğraf karesini sizlerle paylaşmayı arzuladım. Fotoğraf karesinde benimle birlikte yer alanları sizlere tanıtmak istiyorum. Arka tarafta Nazmiye ablam ve  Hasan ağabeyim yer almakta, küçük kardeşim Gürbüz ile ben de ön taraftayım. Fotoğraf karesinin arka planında ise, 1954 yılında bahçeli bir arsa üzerine inşa edilmiş, iki katlı kerpiç yapı evimizin doğuya bakan duvarı ile birlikte bir elma ağacı yer almaktadır. 

Ben kardeşlerimle birlikte bu mütevazi bahçeli evde büyüdüm. İnsan, ancak elindekini kaybedince kıymetini anlıyor, kaybettiği için de iş işten geçmiş oluyor. 1986 yılında istimlak edilerek elimizden alınan evimizde yaşanan acı ve tatlı her anından çok keyif aldığımız ve bizim için çok değerli olan bu güzel bahçeli evimizi çok özlüyorum. 

Kültür ve Sanat İçin Kalem Tutan Eller Dert Görmesin.

12 yorum:

  1. Zaman zaman hepimizi benzer duygular yaşıyoruz. Siyah beyaz fotoğraflar ve acı tatlı anılar yaşam yolculuğumuzun enstrümanları. Selamlarımla :))

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Merhabalar YILDIZ Hoş Geldiniz.
      Blog sayfama yapmış olduğunuz ziyarete ve değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

      Yaşam yolculuğumuzun enstrümanları tespitiniz çok güzeldi, ayrıca teşekkür ederim.
      Selam ve saygılarımla.

      Sil
  2. Çoğu insanda bu yazdığınız duygular yaşıyor Recep Bey..
    Lakin, söylediğiniz gibi "elden kayıp giden"lerin kıymetini çok geç anlıyoruz.
    Selam ve saygılar.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Merhabalar Hüseyin Güzel, Hoş Geldiniz.
      Blog sayfama yapmış olduğunuz ziyarete ve değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

      Evet sayın hocam, maalesef kaybetmeden kıymetini anlamıyoruz. Kaybettikten sonra da peşine düşüyoruz.
      Selam ve saygılarımla.

      Sil
  3. Bugün benimde aklımdan geçti iki katlı gecekondu evimiz o zamanlar daha mutlu ve huzurluyduk.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Merhabalar Ankarapostası, Hoş Geldiniz.
      Blog sayfama yapmış olduğunuz ziyarete ve değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

      Geçmişinden şikayetçi olan hiç kimse duymadım. Herkes, "o zamanlar daha mutlu ve huzurluyduk" diyor. Acaba yaşanan güzel şeyler, kötü günleri silip süpürüyor mu diye aklımın ucundan geçmedi değil. Çünkü, geçmişte iyi günler de kötü günler de yaşadık. Ama her nedense sadece iyi ve güzel olan şeyler hatırlanıyor diye düşünüyorum.
      Selam ve saygılarımla.

      Sil
  4. Her şey bir yana, ben küçük kardeş Gürbüz'ün pozuna bayıldım :)
    Nasıl özgüvenli bir duruş o!

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Merhabalar Tülin, Hoş Geldiniz.
      Blog sayfama yapmış olduğunuz ziyarete ve değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

      Evet, gerçekten o küçük kardeşimiz aynen sizin söylediğiniz gibidir.
      Selam ve saygılarımla.

      Sil
  5. Her şeye rağmen iyi ki o bahçede çekilmiş bu fotoğraf.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Merhabalar Klio'nun Şarkısı, Hoş Geldiniz.
      Blog sayfama yapmış olduğunuz ziyarete ve değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

      Sizin de değindiğiniz gibi, iyi ki geçmişimizi bize anımsatacak bu kareler var. Olmasaydı, benim böyle kardeşlerimle birlikte ve o yaşlardaki halimi hatırlamam mümkün olmayacaktı.
      Selam ve saygılarımla.

      Sil
  6. Ne kadar değerli bir fotoğraf. Bir çok güzel anıyı da beraberinde saklamış. Böyle bir fotoğrafa sahip olduğunuz için çok şanslısınız. :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Merhabalar Bolahenkli, Hoş Geldiniz.
      Blog sayfama yapmış olduğunuz ziyarete ve değerli yorumunuza çok teşekkür ederim.

      Böyle o kadar çok nostalji fotoğraf kareleri var ki, onları burada sık sık paylaşarak okuyucularımı sıkmak istemem. Beni şanslı gördüğünüz için ayrıca teşekkür ederim. Sağolun.
      Selam ve saygılarımla.

      Sil

Yorumlarınızdan Haberdar Olabilmem İçin Denetime Tabi Tutulmuştur.