Bir Yolu Var mı?


Nasreddin Hoca bir gün oğlu ile yolculuk yapıyordur. Eşeğe oğlunu bindirmiş, kendisi yanlarında yürüyerek yola devam ederken karşılarına çıkan bir grup insan: ”Çocuğa bak, ihtiyar babasını yürütüyor kendisi eşeğe binmiş gidiyor ne ayıp!” der.

Hoca bu sefer çocuğu indirir kendisi biner eşeğe. Giderlerken bir başka gruba rastlarlar onlar da der ki:  “Adam utanmıyor musun el kadar çocuğu yürütürken kendin eşek sırtında gitmeye?”

Hoca bu sefer kendisi de eşekten iner, oğlu ve kendi yaya yollarına devam ederlerken bu kez bir başka grup: “Arkadaş eşeğiniz var, ne diye binmezsiniz, sizdeki ne akıldır böyle!” der.

Bu kez her ikisi de eşeğe binerler, ancak yine bir grup insan söyleyecek bir şeyler bulur ve derler ki: “Hiç mi insafınız yok arkadaş, zavallı eşeğe ikiniz birden binmişsiniz?”

Hoca bu kez oğluna döner der ki: “Bak evladım, bir tek eşeği sırtımıza almadığımız kaldı, onu da yapsak yine birileri laf eder emin ol.”